|
"İçinden doğru sevdim seni
Bakışlarından doğru sevdim de
Ağzındaki ıslaklığın buğusundan
Sesini yapan sözcüklerinden sevdim bir de..."
Edip Cansever'in bu dizelerinden sonra, sözü şiire bırakma suskunluğu belirdi içimde. Şiirler kendi öz sesleriyle konuşarak, kendi aşklarından çıkıp özgürleşirken, başka adreslerde yeniden yazılıp, yeniden yaşanırken bugün şiir konuşsun istedim hepimiz adına. Bir şiir duası ettim hepimizin adına... Söylenmiş ve söylenecek sevdalar adına...
Seviyorum Seni, 'çok şükür yaşıyoruz' der gibi... (Nazım Hikmet Ran)
Sevda Ayeti
Esirgeyen
Bağışlayan
Tanrı adıyla
Seni Seviyorum
Orbay Deliceırmak (Leyla ile Köroğlu)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ay bir yıldıza aşık olsa
Yörüngesinden çıksa
Kaldırabilir mi bunu dünya?
Ayşen Dağlı (O Desem)
Kuş Gürültüsü
gittin, bir kuş gürültüsü aklıma çizildi
güzelliğin aklıma çizildi, bir saksafon seni aklıma düşürdü
kuşluk çiçeklerinden yollar yürüdüm, ayaklarım şaşırdı
içimdeki bütün dağlar, asfaltlar, ağaçlar ıslandı
kalbimi tutunca bir tramvay usul usul gözlerimden geçerdi
çiçekler, başımdaki uğultudan beslenip ışıyıp açardı
gittin, bir kuş sürüsünün gürültüsü aklıma çizildi.
..............
Fikret Demirağ (Ötme Keklik Ölürüm)
AŞK
Her kahramanın kendi aşkı
Her aşkın kendi kahramanı vardır
Böyle olageldi hep aşk hikayeleri
Halbuki aşk
Tek kahramansız olan birlikteliktir.
Ümit İnatçı (Yarılma)
Birşey
Seni seviyor olmak birşeydir
Kabuğunu çatlatan tohum gibi
Suya ve ışığa açılan
Öylesine sımsıcak birşey
***
... ve umut seninle var olan
bakışlarındaki güneşin çekirdeği
teninde yıkanan ay
bir düşünceyi bölen öteki düşünce
delirmeden yaşamak çılgınlığı
birşeydir, birşeydir seni seviyor olmam
Zeki Ali (Taş Uyur Ruh Gezer)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dikkat! Aşk çıkabilir
O bir yılandır; hem zehir hem panzehir.
***
ne yaptın
sen
bak
elleyip
derinini
yüreğimin
darmadağın
bı rak tın
bak
bana
sen
ne
y a p t ı n...
Ayşen Dağlı
PEYZAJ
Özletir seni çağrıştıran gün
Semtlerine sinmiş güzellikleri eteğimize yığar
Nereye baksam bölünmüş yüreğimden Akdeniz çıkar
Yaşlı kapıların uzak uykusunda görüntün
**
Seni düşündüm yürekli sabahlarda
Seni düşündüm yeşil kasırgalarda
Güngörmedik mavi dalgalarında seni düşündüm
İkiye bölünen vücudumda Akdeniz dalga dalga
Ve... tünelin ucundaki ışığa yürüdüm
İlkay Adalı (Kıyıdaki Ağaç)
Zambak Çiçeğim
Turnalar geçerken karşı yayladan
Daldım hayaline zambak çiçeğim
Yıllar var haberin gelmez sıladan
Yandım hasretine zambak çiçeğim
***
El ele tutardık böyle her gece
Karanlık değil de mehtapken gece
Adını söylerdim dilimde hece
Yandım Cemaline zambak çiçeğim
Cemal Halil Ziya (Balses) (Hüzünlü Zambağım)
Tarih: Bir Hüzzam Keremdi
Seni yitirebileceğimin korkusundayım
Bundandır yüzüne doymazlığım
Unuttuğum hüzünlerin yeniden
Jilet sırtı büyümesi içimde
Tepeden tırnağa ürpermelerim
Dağlarda bahar
Dallarda meyveler varken
Kırık camlar üzerinde
Yürümelerim bundan
Bülent Fevzioğlu (Bir Yanım Yazı, Bir Yanım Şiir)
Tükenmek
Birbirimizin gözlerine bakarak konuşurduk
Gözlerimizi kaçırmadığımız zamanlar olurdu
Konuşmamızın anlamı beni ilgilendirmezdi
Ne konuşabileceğinizi bilirdim
Gözlerinizde tükenirdim
Kaya Çanca (Y. Sokağı)
...
Şurda kaç adımlık ki insan yaşamı
Bugün var, yarın yok olacaksak
Yüreğini, tek yüreğini dök avuçlarıma
Fatma Akilhoca (İstersem Güneşi Tutabilirim)
Aşk Konuşur Bütün Dillerde
.......
duyarsın
derinlerde bir yerlerde
insanın insana bölünmesidir yanızlık
in artık iklimlerime
aşksa o
hiç korkma
nasılsa konuşur
bütün dillerde
Tekin Gönenç (Gönlü Güvercinli Kadın) ............
--------------------------
Düş Gazeli
baldıran zehirim...bengi suyum...düş şarabım..hepsi sen
kadehler dolusu hüzün sağılır gecenin imbiklerinden
...........
Adnan Durmaz (Bilirsin Aşk da Serseri)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Başucu Kitapları:
Ateşten örülmüş uzun yalımlardır sevgilim, dolaşır yeryüzünde, sarar beni. Ama sardıklarını değil, görmesini bilenleri sürükler ardından. Adımı yitirdim Milena!
Küçüle küçüle "senin" kaldı yalnızca...
Sevgili Milena ( Franz Kafka)
|