Kayıp ruhunu arayan bir zamanda

Ters yüz edilmiş bir hayattı karşımdaki

Bücürdü

Cüceydi

Küçümsenmeyecek küçümen bir şeydi

Ben denen canavarın koynunda

Tıngır mıngır salladım

Eziyetli,endişeli ve hastalıklıydı

Gerçeğin yapış yapış koruması altında

Boğazıma sarıldı

Çocuk, ana ve dua

Yaşamla ölüm arasında

Gidip geldiler

Gelip gittiler

Yabancılaştılar birbirlerine

Virüslü düşler ve ateşli yaşamımın

Harlı ve yanıklı

Kenar çizgisiydiler

Bedia Balses

Bana Yalnız Kuşları ve Çocukları Bırakın

sen susunca

askıya alır birileri

senin yerine

senin düşlerini

dinle bak

o sen değilsin ki

onlar yine

soluk soluğa senin içinde

denizine varmadan

yorulup dönen sular

birden kayboluyorsa

solgun çizgilerinde yüzünün

bir kaç kulaç daha kayar

senden öteye zaman

tam inecekken

sarılıp iplerine usancın

çözülür birer birer

dilinin ucundaki sözler

gidin dersin

hepiniz gidin

bana yalnız kuşları

ve çocukları bırakın

Tekin Gönenç

KAPAN

1. saygıdan değil esas duruşum. bu böyle biline. kaygıdan kaygıdan.

2. süleyman şah, fırat'ta boğulmuş yurtluk ararken osmanlıya.

böyle mi yazılır bir tarih lan!

3. bozkır kartalları mı beş direkte bir kalkan, havalanan.

4. taş topluyorum sana buradan. kozalak da. rayların öte tarafından.

5. ne narı ne buğdayı. kan!

6. başım üstüne, acı olmadan evlere girilmez bizde ağam.

7. bitirdiniz beni ulan!

8. allahı, kitabı karıştırma. üç denize birden bakar, alayı aşağı akar,

yukarda acılı bir baba var, biliyorum.

9. eceldir. kendini asma köprüden at. dağa çalış, suya bağlan.

10. ölüm mesajı verme.

enderemiroğlu

Ak Bir Kanama

Ak bir kanama oldu bakışın

Yasak duruşun uzak...

Bir hayâl

Nasıl acırsa

onu kurana

Kaldırımlarda bu kaçıncı sağanak...

Sen bana bakma

Alışkınım

Dönerim yine

Devasa ıssızlığıma...

Hüzün diyordum giderken

Onu masada bırak...

Şimdi anlamadım

Bu buluşmada

Hangi an bir ömre bedel

Beyaz bir kanama gibi acıma

Gülüşünün sayfalarından

Yüreğime değen

İncecik bir yel

Alışkınım

Sen bana bakma

Yıkılsın ne yapalım

Onca zaman

Geceye kazdığımız tünel...

(...)

Adnan Durmaz

Dar Zaman Rivayetleri

Akşam

yaşlı bir kadın

döner dağlardan çırılçıplak

ırmakların uğultusu sırtında yara

bir çocuk cesediyle vurur sahile

ıssız /gözlerimden önce

Sabah

vadilere dökülen çocuklar uykusuz

halaycıbaşı inatla mendil sallar

çamlarda iğneli salıncaklar

tabutlarla geçilir şenliklerden

şiirsiz / gözlerimden sonra

Şeref Bilsel

Başucu Kitaplarından

Ve sonra, öteki türlü olsaydı, buna sevinmek, acınacak bir mantıksızlık olmaz mıydı? Yaşamı sevmek, bununla birlikte bütün araçlarla onu kendinden yana çekmeye, inceliklere, karaduygululuğa, yazının bütün hastalıklı soyluluğuna kazanmaya çalışmak saçma ve anlamsızdır. Yeryüzünde yazının saltanatı artıyor, sağlık ve masumluğun hükmü azalıyor. Şimdi bu azalandan geri kalanı en büyük bir özenle korumalı...

Alacakaranlıkta (Toni Kröger) Çevirenler: Müşerref Hekimoğlu-Mehmet Karasan

Zamana Asılı Mektuplar

Açıklayayım ki sizden nefret ediyorum; sizden, güzelliğin sonsuz düşmanı, bayağı, gülünç ama yine de başarılı yaşamınızdan nefret ediyorum. Küçük gördüğümü de söyleyemem. Benden daha güçlüsünüz Bu savaşımda benim size karşı bir tek silahım var: öç alma arası olan söz ve ruh. Bugün de onları kullandım. Çünkü bu mektup bir öç isteğinden başka şey değil. İçinde sizi vuracak güzel, parlak, keskin bir sözcük varsa bu sözcükte tanımadığınız bir gücün bulunduğunu duyumsarsanız, o kaba güveniniz bir an için sarsılırsa çok sevineceğim...

D.S.