Anne bana zaman dile, başka hiçbirşey. Nefes almak nasıl olsa bir şekilde düzenini bulacaktır, öyle ya da böyle bu rol, verilmiş, oynanacaktır. Borçlar birgün kapanacak, kavgalarımız ve sevdalarımız durulacaktır. Ağlayan gözler susacak, gönüller aklın yoluna varacaktır.Ama zaman hep azal azal azalacaktır. Ev değil, bark değil, para değil, baht değil, anne bana zaman dile, başka birşey değil.

Bunun için kaç ay kaç yıl kaç iklim geçmesi gerek bilmiyorum. Binmiş gibi rastgele bir yelkenliye, rüzgarla sürükleniyorum. Islanıyorum. Eteğimin üzerinde kendi başıma yıldız doğuruyorum, gözlerimde deniz lekeleri birikiyor acımdan ve bütün fırtınalardan kumlanıyorum. Of, aklıma yaşamak düşüyor, huylanıyorum. O yüzden bu yazıyı iyi duymanı istiyorum. Anne bana zaman dilemeni diliyorum.

Anne bana zaman dile, ben, zamanımı yaşamak alana kadar yaşamak istiyorum çünkü. Bir rakı beni dağıtana kadar, sevgilimin gözlerini güneşten toplayana kadar, bir mehtap içime akana, barışı yakından tanıyana kadar yaşamak istiyorum.

Anne bana zaman dile, ben bir yasemin genzimi yakana kadar yaşamak istiyorum çünkü. Aşk için fazla gelecek bir şiir yazana, ayakkabılarım senin doğduğun yerlere ayak basana kadar yaşamak diliyorum çünkü. Zaman dile anne, zaman. Kıbrıs'ı yeniden yeşil sevene kadar zaman, bir uğur böceğinden rugan pabuç isteyene, gömdüğüm ağrılarım kendiliğinden ölene kadar yaşamak için zaman.

Bugüne kadar yaşadıklarımın yüzde kaçı yaşamaktı? Başkaları duymasın diye en sevdiğim şarkıları içimden söylemem mi? İnsanlar ne düşünecek diye aklıma estiğinde kelebeklerle dans etmemem mi? Büyüklerin büyük sözlerini dinlemem ve büyük laflar etmeyip büyük hayaller de kurmamam mı?

Bugüne kadar yaşadıklarımın yüzde kaçı yaşamaktı ki? Gelinmesi gereken yerde gelmem, gidilmesi gereken yerde gitmem ve yapılması gerekenleri eksiksiz yapmam mı? Senin sayende bir savaşı yarasız atlatmam mı? Bir aşka nasıl olsa bitecek diye hiç başlamamam mı? En sızılandığım saatte güçlü görünmek adına dağıla dağıla ağlamamam mı?

Bugüne kadar yaşadıklarım aslında yaşayamadıklarımdı, farkındayım. İçinde bir damla 'ben'im olmadıklarımdı, acıdayım. Sırf bu yüzden bu yazıya sığınmaktayım. Yaşamanın içinde bir damla 'ben' olana dek yaşamak için, zamana ihtiyaçlıyım.

Senin yaşamaktan anladığına benzememeli benim yaşamaktan anladığım. Yeniden, yeni bir anlam yüklemeliyiz ona. Kanunsuz ve düzensiz, hatta dağınık olmalı bu defa. Şans veren, biraz tebessüm eden, nazımızın geçmesine izin veren, emek veren bir anlam.

Çünkü hayat ancak bu şekilde manasını bulacaktır. Çünkü bu rol ancak bu şekilde keyifle oynanacaktır. Çünkü kavgalar durulsa da sevdaların durulacağı yalandır. Ağlayacak gözler ve gönüller aslında akla hep nanik yapacaklardır. Ve zaman hep azal azal azalacaktır. Sen anne ancak sen ikna edebilirsin onu, sen dileyebilirsin zamandan daha çoğunu. Ve mutlu edersin bu haylaz şair çocuğu? Ne dersin? Anne bana zaman diler misin?

**********

GELDİN YA

geldin ya

sabaha kadar sokakta oynayabilir çocukluğum

kızmasam da olur

akşama kadar gezebilir yalınayak sevinçlerim

üzülmesem de olur

geldin ya

sevgililerine kaçabilir artık şiirlerim

yazmasam da olur

küllenebilir yaktığım gemilerim

kaçmasam da olur

susabilir yaşıyor gibi hallerim

yaşasam da olur

Beste SAKALLI

**********

Posta kutusu

BİLMEK

Hayatı sevmek istiyorsan,

Kendini sevdirmesini bileceksin.

Mutlu olmak istiyorsan

Mutluluğu bileceksin.

Yaşamak istiyorsan,

Adım atmasını bileceksin.

En önemlisi, sevip de, sevilmeyi bileceksin...

Çiçek KILIÇOĞULLARI

Gazimağusa

**********

Dünya Edebiyatından

BANA BİR TUTAM HAYAL GÖNDER

bana bir tutam hayal gönder

dışa vuruş mu, nedir bilmem düşündekiler

dalgın bakışlardan, gizemlilik sezilir yer yer

semada ellerim bilinmeyen bir noktaya değer

boşlukta uçuşur belirsiz kelimeler birer birer

taş kesilmiş sevgisiz yürekler dolu keder

bir çığlıktan farksız uzaktan gelen sesler der

sakin sakin oradan bana bir tutam hayal gönder

bana bir tutam hayal gönder

sorum var kendime, sevgili bildiklerim şimdi neredeler

belli, hepsi uzakta kalmış, oralarda bir yerdeler

nasıl oldu bilmem ki, ummadığım dert beni içimden deler

her şey ayan ayan sıralanır ve daha neler ve daha neler

aşk denen şeyin anlamı kesin, sonuç da belli iki iki dört eder

üstelik pahasını konuşsam konuşmasam sanki ne fark eder

gene de unutma sen bana bir tutam hayal gönder

Avni ENGÜLLÜ/MAKEDONYA

**********

ALBÜM YAPRAĞI

Osman Keten'le

1- ÇİZMEK yeni bir serüvene çıkmaktır.

2- BİR RESİMDE İLK dokuları yaratmaya başlarım.

3- RESİMLE EN ÇOK akşamları birlikte olurum.

4- KIBRIS'IN RESMİNİ ÇİZERSEM ortaya karanlık tarihinin katmanları çıkar.

5- KEŞKE yaşama dair daha çok sorumsuz olsam.

6- BUGÜNE KADAR hep koyu renkleri kullandım. Bundan sonra açık tonlar için kendimi alıştırmaya çalışıyorum.

Özgeçmişi

Osman Keten 1962 yılında Larnaka ilçesinin Anafodiya köyünde doğdu. İlkokulu Boğaziçi, Aleminyo ve Ötüken'de, ortaokul ve liseyi ise Canbulat Lisesinde bitirdi.1985 yılında İstanbul'da Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nden mezun oldu. Bugüne kadar birçok yurtiçi ve yurtdışı karma ve kişisel sergilere katıldı. Osman Keten şu anda ilkokul öğretmenliği yapmaktadır.