Beste SAKALLI

Gözlerin sanki aralık kapı, içine sızmanın ızdırapsız patikası. Bir acıya çelme takmanın, bir gitmekle araya mesafe koymanın yolu. Anlamsız ve soğuk olan her şeyin sonu, sıcak ve samimi olan her şeyin başlangıcı. Senin bu gözlerin, aşka sansürsüz davetin, ve benim sevmeye müsait hallerim. Senin bu gözlerin, hiçbir kaleme tenezzül etmeyen bencil şiir kederin ve benim beklemeye müsait hallerim. Sonra, dudaklarınla bile bölüşemediğim şu içimde kalan öpüşlerin. Hiçbir ninniyle uyutamadığım içinde sen dolanan düşlerim. Ama en çok gözlerimden daha yakın olan şu gözlerin.

Gözlerindeyim, görebilsen yeni başaklanmış alevde, sulara meydan okuma saatimdeyim. Bakıyorum, sanki zor bir yokuşun ardından nihayet düzlüğe çıkıyorum. İyimser düşüncelerin çayırlarında umutlarla oynaşıyorum. Sonunu düşünmeden aklımı aşka kaçırıyorum.

Söylemeyeyim diyorum ama her şey gözlerine değemediğimde oluyor işte. Tenimdeki patlamalar bir bir azıyor, dizelerim sağır ve dilsiz bir şarkıyla kaçıyor, onların da benim de içimizde kalıyor söyleyeceklerimiz. Canı yanıyor sevincimin. Kalemim kağıda ağlamaklı oluyor, ama ağrısını anlatamıyor. Teşhis edilemiyor kayıplarım yazılarımdan. Taciz ediliyor kelimelerim noktalarım tarafından, ve yanaşamıyorum bitirmeye cümlelerimi.

Her şey gözlerine değince oluyor. En az üç düşüm kendinden geçiyor, sayamadığım kadar küçülüp büyüyorum aynı anda. Duyduğundan çok konuşuyorum, söylediğimden çok hayalimi giydiriyorum sana. Ritmini bozuyorum bugüne kadar bildiğim ve öğrendiğim her şeyin. Kurallar ekliyorum, yeni kanunlar çıkarıyorum. Koyu muhalif bir duruş sergiliyerek yılların 'hayat' denen haylaz çocuğuna, inadına bir daha aşk yanlısı kalıyorum.

Ne varsa gönlünde yeni açmış gönlüme iliştiriyorum. Kekikli biraz, zambaklı, saçları al narlı gözlerine koşuyorum parmak uçlarımda. Geriliyorum hafif ama geliyorum. Tek heceli bir fiil çabukluğunda. Bir çırpıda, ağzımdan bitmeden 'geliyorum' ben kapında beliriyorum.

Koşarak daracık sokaklardan, çarpa çarpa kaldırımlara, yarım söndürerek sigaramı, ayağımda bir taşı sürüyerek, terleyerek, üşüyerek, geliyorum sana. Demir at, birşeyler yap. Bir liman ayart bir durak bir susuzluk bir soluk, seni durduracak birşey bul kendine. Biraz ışık al yanına bir tutam cesaret ve gözlerinin en gülen köşesinde bekle beni. Yeni bir satırbaşında biz yazalım o henüz yazılmamış şiiri, ne olur. Bekle beni.

**************

BIRAKTIM, BİR ŞİİR VURDU BENİ

Bıraktım

Bir şiir vurdu beni

Sıyırdı dizeler gövdem diye gölgemi

Kafiyeli yaralar belendim

Her şairin acısından biraz eklendim

Beklerken seni

Bilesin sevmeyi yeniden öğrendim

Hasretin kaçırdı son otobüsleri

Hani ayaz buralara uğramaz demişlerdi

Hani musallat olmayacaktı balkonlarıma

Gagası boş gelen güvercinler

Hani tek celsede boşayacaktın ayrılıkla beni

Ağırdan aldı ayrılık önce

Sonra çöktü gece gibi üstüme

Sandım başa çıkacağım bu zaman denen illetle

Başa çıkacağım avlumda volta atan cüretkar hüznünle

Bu yokluğuna vurgu yapan iklimle

Bu soluğunun şebboy kokulu rengiyle

Sandım yüzlerine bakabileceğim anılarının

İlk günkü sevinciyle

örgütlendi içimde senden kalan ne varsa

hani kimlik gösterecekti özlemlerin girmeden sınırlarıma

hani yetecekti bildiğim diller

bu çalkantımı anlatmaya sana

bıraktım

bir şehir yuttu beni

silkeledi kalabalık yalnızlığım diye aslında seni

büzülmüş yaşamalar düşürdüm

bu coğrafyanın acısını

her sokağın darlığından darlığımı

ve şiirin beni vurduğu yerde

bekledim

her beklediğimde sevmeyi yeniden öğrenerek

bekledim seni

Beste SAKALLI

********************

Albüm Yaprağı

SARAYÖNÜ'NDE BAYRAM GÜNÜ

1917 yılında çekilen fotoğraf, Lefkoşa Sarayönü Meydanı'nda (şimdiki Atatürk Meydanı) kutlanan bir bayram günü anısıdır. Fotoğrafta meydanda kalabalık bir halk ve ortada o yıllarda ücret karşılığında yolcu taşıyan faytonlar (Kıbrıs'ta garutsa) görülmektedir. Mahkemelerin avlusunda beyaz ve siyah çarşaflı kadınlar, birbiri ile sohbet etmekte; erkeklerin bir kısmı ise kahvehane önünde oturmaktadır. Vakıflar Bankası'nın Sarayönü Şubesi'nin olduğu yapı o yıllarda kahvehane olarak kullanılmaktaydı. Bayram yerinde üzeri bezle örtülü kalifler görülmektedir. Fotoğraftaki meydanı çevreleyen yapıları incelersek Sarayönü'nün mihenk taşı Dikilitaş'ın, görkemli bir şekilde yerinde durmakta olduğunu görürüz. Ortadaki tek katlı dükkânların yerlerinde günümüzde üç katlı betonarme yapılar var. Tek katlı yapılar üzerinde Türk döneminden kalma cumbalı köşk Sarayönü mimarisinin Türk döneminden kalma önemli bir yapıydı. Fakat ne yazık ki korunamadı. Vakıflar Bankası'nın solunda görülen bina Saray Otel'in sekiz katlı bina inşa edilmeden önceki yapıdır. Karşı köşesinde Konak Eczanesi'nin olduğu bina henüz tek katlıdır. (Fotoğraf ve bilgiler Altay Sayıl)

*******************

Posta Kutusu

BENDEKİ 'SEN'

Gel otur yanıma şöyle

Son bir kahve içelim gitmeden önce.

Gerçi sen burada olmasan bile,

Bendeki "Sen" gitmeden önce.....

Eskiyi yad edelim biraz!

Çınlatsın kulakları bu soğuk ayaz

Geçmiş anılara takılalım istersen,

Bendeki "Sen" gitmeden önce.....

Yaseminleri bir demet yapıp asayım boynuna

Kuruyana dek beni unutmayasın diye

Bırak! gözlerini süzeyim son kez,

Bendeki "Sen" gitmeden önce.....

Hüseyin SAY

**************

Dünya Edebiyatından

KÜLRENGİ

Bakarken kül rengine çalan opale

Bir çift külrengi göz geldi gözümün önüne

Yirmi yıl önce olmalı...

Bir aylık aşıklardık

Sonra izmire gitti sanırım çalışmaya

Bir daha göremedik birbirimizi.

Hayattaysa hala

Güzelliğinden eser kalmamıştır

Kül rengi gözlerinin

Bozulmuştur o güzelim yüz

Koru onları belleğim oldukları gibi

Ve getir ne getirebilirsen

Geri getir bu gece o aşktan.

Konstarntinos KAVAFİS

Türkçesi:Erdal Alova

*************