az gittin uz gittin

meğer hep gittin

şimdi sevmesin, severdi beni elvedalar

hatırla, tutup tutup çarptığın kapılarla yıkılırdı buralar

şafağa sökmeyen akşamların kalırdı senden bana

hatırandı akşam yalnızlıkları

ayağının tozuyla açan her begonyada tüterken adın

kendime saklı sır gibi konuşamazdım ben

içim suskunluğun tekidir çünkü benim

içim aşkın teki!

bir ülke sevdim bir zamanlar

dinler dinlemez, apar topar sevdim

öyle güzel anlatırdı ki babam

sanırdım serin bir yel yürür yüreğime denizden

iki yakası bir araya gelmiş bir yurt düşerdi aklıma hemen

göz açıp kapayıncaya kadar on binlerce rüya görürdü beni

iki ayağının üzerinde on bin yalan gibi,

on bin rüya anlatırdı usumdakileri de düşümdekileri de deliksiz

bir ülke sevdim bir zamanlar

neresi, nereli ve nesi olduğumu sormadan sevdim

bıraktığım ev, terk ettiğim sokak, yaşadığım savaş ve şahit olduğum kavgasıyla

yolları, sınırları ve gözleri aklıma yapışan limansız kıyılarıyla

hazin hikayeleri ve bakir hayalleriyle

bir ülke sevdim bir zamanlar, o da babamın ağzından

yoksa içim suskunluğun tekidir benim!

içim ülkesizin teki!

bekliyorsam eğer aynı yerde

bir tek beklemeyi iyi bildiğim içindir

el yazısından mektuplar bana hala sevmelerimi hatırlattığı için

yoksa sana ne bugün ne yarın gel diyemem sevgili

içim suskunluğun tekidir benim!

içim zamansızın teki!

ilkbahar hüznümün ayıbını örten bir bahanedir

top tüfek sesleri düşlerimi delen o ağrı

savaş desen toprağımın en hain masal kahramanı

iyi ki gözlerin bende sevgili

iyi ki gözlerin

neresinde doğsam bu şehrin çünkü,

gözlerin yıllanmış bir ihmal gibi çağırır beni

gözlerin hatırlatır bana ölümü gebertmeyi

ne zaman yaşamak şaka gibi gelse

barış uzak bir şarkı gibi ağlasa gökyüzünden

gözlerin göğsümden yakalar beni

hatırlarım umudu sekilerime kan ininceye kadar beklemeyi

yoksa içim suskunluğun tekidir benim

içim vazgeçmişin teki!

kalmak ya da gitmek olsa keşke tüm mesele

oysa sevmek

ülkemin kaderine zıt

çizgisine inat

memleketmiş sevgiliymiş günmüş geceymiş ayırt etmeden

sevmeyi sevmek

bütün unutturanların karşısına geçip, bağıra çağıra sevmek

yoksa içim suskunluğun tekidir benim!

içim tarihin, kaderin, kederin teki...!

Bakma böyle erkeklendiğime

İçim o çocuk kadının teki...

Beste SAKALLI

**************

Posta Kutusu

Önce bir şiirini gönderdi Melis. Ben de teşekkür ettim şiiri için. Sonra tekrar e-mail gönderdi. Bu kez şiirinin altında aynen şu not vardı: 'Öncelikle size çok teşekkür ediyorum mailime karşılık verdiğiniz için...Mailinizi gördüğümde ne kadar mutlu oldum anlatamam..Sizin yazılarınızı beğenerek takip ediyorum ve ben de ilerde sizin gibi olmak istiyorum..Ben 14 yaşındayım...Bu yüzden benim yazılarımı önemsemeyeceğinizi düşünmüştüm..Çok teşekkürler her şey için...' E-mailin sonundaki cümle beni çok etkiledi açıkçası. On dört yaşında olduğu için attığı yazısını ve şiirini önemsemeyeceğimi düşünmesi...O yüzden başka bir yazı hazırlamış olmama rağmen, kenara çekilip sözü Melis'in şiirine bırakacağım. Melis'e ve diğer gençlere bu ülkenin her alandaki gelişimi ve geleceği için ne kadar önemli olduklarını bir daha hatırlatmak için...

******

SINAV

Geçen gün yine gördüm seni

Yine baktın bana usul usul

Ne yapabilirdim ki söylesene

Elimden gelmez ki artık bir şey

Üzgünüm ama bakamam sana tekrar

Öyle bir sınavdan geçtim ki sorma

Seni tanımama sebep olan bir sınavdı bu

Sonunda ne oldu diye sorma

Daha fazla nefret ettirtme beni kendinden

Ama inan çok kırdın beni

Niye diye sorma

Öyle bir hüsrana uğrattın ki beni

Nasıl diye sorma

Sadece bunu bil yeter

Bana 'ama'söyleme

Seni dinleyemem artık

Sakın başka konuşma

Duymuyorum seni artık

Seni öylesine severken

Beni aynı anda

Hem sağır hem sakat bıraktın

İşte bu!

İşte geçirdiğim sınav bu!

İşte sonucu bu!

Başka ne söylenebilir ki?

Melis Özmındık-Akdoğan