Çiftler arasında olması beklenilen uyumun engelleri nelerdir?

Evlilikte yaşanan çatışmalar, sahiden çiftlerin karşılıklı doyumunu engeller ve mutluluğunu yok eder mi?

Çiftlerin ilişkileri ve birbirleri ile ilgili düşündükleri evliliklerinin geleceği ile ilgili ipuçları ile doludur. İlişkilerinin başında olumlu sonuçlar elde etmeye başlayan iki insan "ben" ve "sen" çizgisinden "biz" olmaya geçmeyi daha çabuk başarır. Olumlu sonuçlar; kişiden kişiye ve çiftten çifte değişiklik gösterir. Sevgi, saygı, mutluluk, bağlılık gibi duygusal kazançların yanında maddi çıkar, itibar ve rahatlık da evliliğin ödüllerinden olabilir. Eşler, sorumlulukları ölçüsünde ödülü paylaştıklarını düşündüklerinde evliliklerinde uyumu ve mutluluğu yakalayabilirler. Önemli olan, evlilikte aradığını bulan kişilerin, evliliğe sahip çıkmada ısrarlı oluşu ve başka çiftlere göre daha uyumlu olduğudur.

Çiftler "biz " olmayı başardıklarında, rutin yaşamın güvenli, sakin kollarına kendilerini bırakabilirler. Bu rahata bırakış; bazen ilişkilerini düşünmekten ve ilişkilerine katkı koyma çabalarından uzaklaşmalarına neden olabilir. Bu durumun sakıncası büyüktür; çünkü ikili ilişkilerinin takıldığı engel, mutluluğu ve doyumu tehdit etmektedir. Çiftin mutluluğun ve uyumun kaynağına dönüşü zor değildir: Birlikte zaman geçirmek, ortak etkinlikler yaratmak, sırlarını ve özlemlerini paylaşmak ve onları mutlu çift yapan pek çok şeyi yaşamlarına katmak.

Çatışmalar, ilişkilerin yaşam kaynağıdır. Durumdaki ironi çatışmanın çiftler tarafından algılanış biçimindedir. Çiftler, sorunu birbirlerinden farklı algılayabilir. Bunun yanında çift; farklı algıladığını bilmediği gibi, eşinin de kendisi gibi düşündüğünü sanabilir. Daha da kötüsü, eşlerden biri, sorunu görmeyebilir ve uyarıları duymayabilir. Uyaran eş, duymayan eşi sorunun kaynağı olarak görebilir ve kararını verir: "Ne yaparsam yapayım, değişmez bu adam. Kişiliği bu." İlişkiden alınan mutluluk ve doyumun bitişinin ilanı gibi olan bu karar; bir başka sonuca götürebilir evliliği: "Nerden çıktı bu boşanma lafı? Ne oldu ki?" Çiftlerin birbirlerini doğru anlamaları ve yolunda gitmeyeni çabuk fark edip eşlerine iletmeyi başarmaları gerekmektedir.

Eşlerin birbirlerini anlamaları ve ilişkilerini yorumlayabilmeleri için tek yol konuşmak değildir. Mimikler, bakışlar ve davranışlar birbirleri ile olumlu iletişim kurmalarının ilk yoludur. Eşinin duygusal ve davranışsal ifadelerini yorumlayabilen kişi; eşini tanıyan kişidir. Çiftlerin sorunları konuşmaktan kaçınmaması da mutluluk ve uyum adına gereklidir. Konuşma tek taraflı olmamalı, özellikle erkek, ilişkilerinde yolunda giden "iyileri" dile getirmekten kaçınmamalıdır. Çiftin eşinin sorunları görmezden gelmesi, ilgisiz ve her şey yolunda imiş gibi davranması ilişki açısından önemli bir engeldir. Konuşmak, yapıcı çözümler aramak, güvenmek ve sabretmek iki kişilik dansın gereklerindendir.

Çiftlerin, birbirlerinin ihtiyaç duyduklarını anlama çabası çok değerli bir girişimdir. Eş; kendi ihtiyaç ve beklentilerini bir kenara bırakarak eşine anlayışı ve sevecenliği ile yaklaşır. Karşılıklı olarak ifade edilen bu çeşit bir bağlılık; birbirlerini tanımalarını sağlar. İlişkilerindeki duyarlık, sıcaklık, doyum artar. En önemlisi eşlerinin, eş olmanın ötesinde, dünya sahnesindeki biricikliğini ve kendine özgülüğünü fark ederler.