Yaklaşık bir yıl önce "En son ne zaman?" başlıklı bir yazı yazmıştım... İtiraf edeyim, gurur duyduğum yazılarımdan biri... Çok duygusal bir yazı... O yazıdan sonra uzun bir süre yazı yazmadım... Ama yazı konusunda çok olumlu tepkiler aldım...

Geçenlerde, genç şairlerimizden Beste Sakallı, o yazıdan esinlenerek bir şiir yazdı... Yazıyı şiire o kadar güzel dönüştürdü ki size anlatamam... Benim duygularımı mükemmel bir şekilde şiir dizelerine aktardı... Ellerine, gönlüne sağlık...

İş bu kadarla kalmadı... Geçtiğimiz Pazar gecesi, Arda Gündüz bizim eve geldi... "Abi gonyak içelim" dedi... Oturduk... Rakımızı içip lafazanlık ederken, Beste'nin yazdığı şiirden bahsettim... Şiiri görmek istedi...

Şiiri okuduktan sonra sanki başka bir dünyada imiş gibi kızım Hazar'a seslendi "Hazar, gitarı getir..." Ve Hazar gitarı getirdi... Arda kendi kendine birşeyler mırıldanmaya başladı, ama artık bizimle değildi... Bizimle oturuyordu ama başka dünyalarda geziyordu... Sürekli birşeyler çalıyordu... Anlamıştık, şiiri bir müziğe dönüştürmeye, beste yapmaya çalışıyordu...

Kendisine, "Arda'cığım, böyle beste yapılmaz... Şiiri al, rahat bir zamanında üzerinde çalışırsın" dedim... "Hayır abi, beste böyle yapılır" dedi ve çalmaya, mırıldanmaya devam etti...

Eşim Neşe ve ben sessiz bir şekilde oturduk... Dinliyoruz ama anlamlı birşey yok... Arda, Hazar'la birlikte uğraşıyor... "Hazar, bana elektro gitarı getir..." diyor... Birşeyler çalıyor... "Hayır bu olmadı akustik gitarı getir..." diyor... Hemen arkasından "Hazar bana kâğıt, kalem getir..." isteğinde bulunuyor...

Ben karmaşık duygular içinde izliyorum... Saat sabahın ilerleyen saatleri... Ve ben izliyorum...

Neticede, "tamam abi oldu... Bunu kaydedelim..." diyor... Evde ses kayıt cihazı yok... Ama çare buluyoruz... Elektronik fotoğraf makinem ses de kaydediyor... Ve söylemeye başlıyor... Şarkının adı "Söyle" olmuş... Ama Arda o kadar güzel söylüyor, benim yazımı, Beste'nin şiirini o kadar güzel seslendiriyor ki, ben gözyaşları içinde dinliyorum... O gece ailece çok duygusal bir gece yaşadık...

İş bu kadarla da kalmadı... Önceki gece, Bandabuliya'da, Arancia Nargile Bar'da, Ortopedik Özürlüler için özel bir gece vardı... Sahnede Arda da olacaktı... Ailece gittik... Ve bir de ne gördük... Arda, Cem Karaca, Sıla 4 şarkıları yanında, benim yazımdan yola çıkarak yaptığı şarkıyı da seslendirmiş... Bir yazar için bundan daha büyük bir ödül olabilir mi?.. Bir yazar için bundan büyük mutluluk ve onur olabilir mi?...

Ellerinize, gönlünüze sağlık Beste ve Arda...