"Sevgili Süleyman abi,

Son yazında "işler rayına oturuyor gibi" demiştin... "İlgili Bakanlar endişelerimizi anlayışla karşılıyorlar; diyaloğa açıklar" demiştin... Hatta Bakanlar Kurulu'nun bir karar aldığını ve bölgedeki tüm imar faaliyetlerinin bir yıl süreyle durdurulacağını yazmıştın...

N'oldu?.. Bir anda her şey değişiverdi... İhale sonuçlandı... İhaleyi kazanan şirket her an elektrik direklerini dikmeye başlayabilir...

Çevreci dostlarımız, sağ olsunlar, konuyu mahkemeye götürmüşler... Bugün de eylem yapacaklarmış... İnşallah başarılı olurlar, yani başarılı oluruz... Ülkemizin en güzel parçalarından birini yıkımdan kurtarırız...

Fakat korkuyorum Süleyman abi... Korkuyorum... Bu çabaların boşa çıkmasından, kanun kitap dinlemeyenlerin "ben yaparım olur" zihniyetiyle hareket ederek, Karpaz'a hoyratça el atmalarından korkuyorum...

Doğru mu yalan mı bilmem ama etrafta birçok da dedikodu dolaşıyor... Bu işin ileri götürülmesi için bastıranların çok yüz milyon dolarlık çıkarları söz konusuymuş... Gerek Lefkoşa'da gerekse Ankara'da, çok ama çok güçlü makamlarda dostları varmış...

Geçmiş tecrübelere baktığımda korkuyorum abi, hem de çok korkuyorum... Hem korkuyorum hem de bu projeyi ileri götürmek isteyenlere acıyorum... Çünkü Karpaz yok olduğunda kaybedenler sadece biz ve dostlarımız olmayacağız... Onlar da kaybedecek... Onların çocukları da kaybedecek... Hep beraber kaybedeceğiz...

Lütfen, ne olur, hükümetteki ilgili makamlara, hiç olmazsa kendi aldıkları kararlara uymalarını söyleyin... Kanunları kuralları hükümet uygulamazsa vatandaş hali ne olur?...

Korkuyorum abi... Hem de çok korkuyorum...

Sevgilerimle,

Hektor"