Ahmet Sanver'in imzasını taşıyan "Köpekler Geldi..." başlıklı mektuba ilişkin yoğun görüşler geldi sevgili okurlardan...

   Etnik bir fanatizmle farklı ulustan olanlara karşı aşağılayıcı ve dışlayıcı ifadeler kullanmak,  ırkçılığın ta kendisidir...

   Irkçı saplantılar yüzünden Kıbrıs dahil, dünyanın çeşitli yöresinde ve tarihin çeşitli dönemlerinde insanların başına büyük belalar geldi.

   Irkçılığın her türlüsüne karşı kararlılıkla tavır koymazsak, ırkçılara cesaret vermiş ve  bu belalara davetiye çıkarmış oluruz.

   Rum toplumu içindeki ırkçı eğilimleri bu vesileyle bir kez daha protesto ederken,  aklı başında uygar ve aydın Rumları da,  o hastalıklı eğilimlerle mücadeleye çağırırım...

   Bu bağlamda sevgili okurlardan gelen görüşlerden bir demeti aşağıda paylaşıma açıyorum...

                        *    *    *

   Ahmet Bey;

   Köşenizdeki 'Köpekler Geldi!.." başlıklı yazıyı okudum.

   Aklıma Şair Nefi'nin ünlü şiiri geldi:

   "Tahir Efendi bana 'kelp' demiş / İltifatı bu sözde zahirdir / Maliki mezhebim benim / İtikadımca kelp tahirdir.'

   Bilmeyen okurlarınız için açıklayım, manası şudur:

   'Tahir Efendi bana 'köpek' demiş / Bana iltifat ettiği bu söz ile açıktır/ Çünkü ben Maliki mezhebine bağlıyım / Benim inancımda köpek tahirdir (temizdir).'

   "Tahir" kelime anlamı olarak "temiz" demektir. Şair burada tevriye yaparak o sözcüğü her iki anlamda, yani hem "temiz" ve hem de "Tahir" anlamında kullanmıştır.

   Rumların biz Türkler için yaptığı bu tanımlamanın oldukça yaygın kullanıldığı anlaşılıyor.

   Nitekim geçtiğimiz günlerde Lokmacı'dan geçiş yapan bir arkadaşım, Rum sınırında görev yapan polislerin de (arkadaşımın Rumca bilmediğini düşünerek) aynı ifadesine maruz kaldı.

   Bu durumda bizim de "Gavur" kelimesinin önüne pek yakışan 8 harfli, P. İle başlayan sıfatın kullanımını yaygınlaştırmamız mütekabiliyet esasına göre uygun mu olacaktır acaba? Bizi buna mı kışkırtıyorlar?..

   Şaka bir yana; Rauf Denktaş'ın demeçlerinde bütün Rumları aynı kefeye koyarak "Rum böyle yaptı" ya da "Rum'un oyunu" gibi ifadelerini zamanında çok eleştirenlerdenim.

   O zamanki düşüncem, her toplumda olumlu ve olumsuz öğelerin olabileceği ve bu tür genellemelerin haksız bir suçlama içerdiği yönündeydi.

   Oysa referandum sürecinden bu yana görüp yaşadıklarımız, Rum toplumunun (en azından ciddi bir çoğunluğunun)  asgari müşterek noktalarının "köpek Türk" olduğunu göstermektedir.

   Bu kafadaki komşumuzla nasıl "tek vatan" gibi ütopyalar peşinde koşabileceğimiz benim için tam bir muammadır.

   Birilerinin köpeği olmayı içine sindiremeyecek herkesin böyle düşündüğünü

sanıyorum. Saygılarımla.

Engin AVKIRAN.

                             *    *    *

Emekli Lise Müdürü Salih Avcı'dan:

   "Kapıların açılmasından sonra Güney'den gelen bir Rum öğretmen bu taraftaki meslektaşlarıyla bir araya gelir. Birlikte güzel saatler geçirirler. Bizimkiler onu ağırlamakta büyük bir konukseverlikle yarışırlar. Bölgesine döndükten sonra Rum öğretmen de bizimkilerden birkaçını o tarafa davet eder. Konuklarını alıp evine götürür. Ama evin hanımı karşılarına hiç çıkmaz. Öfkeli biçimde mutfakta uğraşmakta ve küçük oğluyla konuşmaktadır bir yandan da. Bir ara çocuk annesine sorar. 'Bugün niye bu kadar çok yemek pişirmektesin anne?' Kadın oğluna şu yanıtı verir: 'Yemeğin çoğunu bu köpeklere vereceğiz oğlum.' Bizim öğretmenler mutfaktan gelen bu sözleri duyunca, hemen kalkıp giderler oradan."

                             *    *    *

Sayın Tolgay;

   Köşenizde yer verdiğiniz Sayın Ahmet Sanver'in "Köpekler Geldi!.." başlıklı yazısını üzülerek  okudum. Ancak Sayın Sanver gibi ayaklı tarih olan ve kanaatimce Rumca diline vakıf birisinin, o kendini bilmez veya yanlış yönlendirilen kadınlara mutlaka söyleyecek sözü olmalıydı. Ve eminim ki bu kadınlar içinde bulundukları yanlışlıkları anlamış olacaklardı. Onları, doğruları göstermekle belki de bu düşüncelerinden vazgeçirecekti. En azından bu düşünceleriyle sadece kendi kendilerini kandırdıklarını anlayacaklardı. Çünkü Güney'de yapılmakta olan taraflı propagandaları hepimiz bilmekteyiz. Saygılarımla.

Tahsin KAYA.     

                             *    *    *