"Sn. TOLGAY, köşenizde yer verdiğiniz Özlem (Tire) kızımızın yazılarını da ilgiyle okuyorum. Ben sizler kadar anlamıyorum ama bence bu kızın kumaşı çok iyi. Zaten siz bunu mutlaka anlamışsınızdır ki, yardımcı olmaya çalışıyorsunuz.

Bu günkü (24 Ağustos Pazar) yazısında, toplumumuzdaki bir gerçeği nasıl da vurgulamıştır. Hiç unutmayacağım. Kızım yeni doğduğunda sırf kız diye onu ne annesi ne de nenesi kucağına almak istemedi. Yavrucuğumu ilk ben almıştım kucağıma. (19 yaşında trafiğe suçsuz kurban giden kayınçomun ismini verebilmek için eşim ve kayınvalidem ille de oğlan istiyordu, hatta ultrasonda bile doktor bize "oğlan" demişti... Sebep biraz da buydu yani)

Kızım, Özlem Tire'den sanırım 1-2 yaş küçüktür. Yanılmıyorsam Özlem geçenlerde DAÜ'den mezun olmuştu. Benimki daha okuyor.

Erkeklerin ağlamasına gelince... Şahsen ağlamanın son derece doğal olduğuna inanan ben bile, hala ağlamaya utanıyorum. Annemin cenazesinde bile millet görmesin diye ağlamadım. Ancak şimdi bile annemden bahsetmem işte gözlerimin dolmasına yetiyor.

Mesela Özlem'in yazısını da okurken gözlerim doldu... Yani o kadar yufka yürekliyim ama, ağlamaya hâlâ utanıyorum.

Benim kızım da yaklaşık 5-6 yıl önce gözlerimi dolu görünce büyük bir hayret ile "Baba ama ağlan?" diye sorduğunda "Yok kızım esnediydim" diye cevap vermiştim. Sonra açık vermeyim diye yatmaya gittiğimde, şüpheci kızım sessizce odama gelip beni suçüstü yakalamıştı.

Ağlamamın sebebi ise çok basit bir şeydi. Eşim çocuklara sert davranmıştı, Şimdi hanıma kızsam olmazdı, çocuklara "gelin babacığım" diye yüz versem, yine olmazdı... Sinirimden ve çocuklarıma olan aşırı düşkünlüğümden ağlamıştım.

Ben öyle sevinçten de ağlamıyorum, üzüntüden de. Sadece duygusal konularda ağlıyorum. Mesela kızımın üniversite sınavlarında derece yapmasına veya kontenjan kullanmadan 9 Eylül Üniversitesi'ni kazanmasına da ağlamamıştım.

Ahmet Abi; bunları size yazıyorum ama doğru adresin Özlem kızımızın olduğunu biliyorum. Kızımız yazısının sonunda mail adresini neden vermiyor anlamadım. Bu yola baş koymuşsa her türlü eleştirilere de açık olmalıdır...

Saygılarımla Tahsin KAYA"

* * *

Buna benzer daha yığınla mektup geldi okurlarımdan... Pazar günkü "Mavi Patikliler" başlıklı yazıyla ilgili olarak. Hepsindeki ortak istek, köşemde genç değerlerin tanıtımını mutlaka sürdürmeme dair... Bir okurum, "Genç kalemlerden apayrı bir tadı taşıyorsunuz köşenize ve bu bize çok haz veriyor" diye yazdı...

Meslektaşımız Mesut Günsev'in jesti de, doğrusu kaydedilmeye değer... Anchorman'lığını yaptığı televizyonun 25 Ağustos Pazartesi gecesi, haber kuşağından sonra sunduğu "Pazartesi Öyküleri"nde Özlem Tire'nin yazısını, KIBRIS'tan alıntılayarak baştan sona kendine özgü üslupla seslendirdi... Teşekkürler sevgili Mesut.

Özen İskeleli adlı okurumun mektubunu da içeriği açısından buraya almayı gerekli gördüm. Buyurun birlikte okuyalım:

"Sevgili Ahmet Tolgay;

Yazılarınızı hiç kaçırmadan sürekli okuyanlardanım. Sizin köşenizin renkli bir zenginliği var. Dar ve belli sınırlara kapanmış bir yazar değilsiniz. Her konuyu dürüstçe eleştirir ve aydınlanmamızı sağlarken, başta sinema ve tiyatro olmak üzere sanatsal bilgilendirmeleriniz büyük bir kültür hizmetidir. Ama en fazla takdir ettiğim yönünüzü açıklayayım izninizle... Siz asla bencil bir yazar değilsiniz. Yetenekli kalemlerin de okuyucu kitleleriyle buluşmasına sizin kadar heyecan ve tolerans gösteren bir başka yazara tanık olmadım. Köşenizi onlara sonuna kadar açmaktasınız. Bunların içinde en fazla aklımda kalanlar Sn. Dr. Filiz Besim, Sn. Ahmet Sanver ve çok genç bir değer olarak gördüğüm Özlem Tire'dir. Sizin köşede temayüz eden Filiz Besim şimdi ilk kitabını yayımlama noktasında... Ne güzel. Ben ve benim gibi yüzlerce okuyucu onları ilk olarak sizin köşenizde tanıdık. Lütfen bu saygıdeğer ve olgun misyonunuzu sürdürmeye devam ediniz. Bizi toplumumuzun yeni değerleriyle buluşturmayı lütfen sürdürünüz... Olgun ve vizyon sahibi bir yazar olarak sizin keşfettikleriniz, sizden aldıkları güvenle kalıcı ve gelişen değerler olarak toplumumuza parlak ürünler vermekte ve düşünce dünyamızı zenginleştirmektedirler. Bunu yakından görüyoruz. Ne mutlu size.

Saygılarımla

Özen İskeleli."

* * *

Sevgili okurlarımın içten ifadelerine teşekkürler... Bundan daha güzel motivasyon mu olur?..

Bu köşe, yeteneklerle ilgili keşiflerini sürdürecek... Onları üretken birer değer olarak topluma kazandırmak, benim de en büyük kazancım...

Şimdiden duyurusunu yapayım: Yarın da yine bu köşede, gencecik bir değeri, sevgili GONCA NEDİM'i sunacağım toplumumuza... Gonca henüz üniversite öğrencisi... 21 yaşında... Ama size sunacağım ilk denemesi bile yazın yaşamında nasıl bir gelecek vaat ettiğinin göstergesi olacak...

* * *

Aylardan beri beklediğimiz yağmurla hasretimizi, geçen pazar gecesi, Arzu ile Enver Sanver'in Çatalköy'deki muhteşem düğününde dindirdik... Malpas Otel'in bahçesine aniden inen sağanak, düğüne apayrı bir coşku kattı... O gece çoğu kişinin seslendirdiği bir temenniyi ben de köşeme taşıyorum bugün: Arzu ile Enver'in ilk bebeklerinin adı YAĞMUR olsun... Kuraklıktan kırılan ve çölleşme sürecine giren güzel ülkemizin yağmurlara ihtiyacı var... Güzel Arzu ile yakışıklı Enver'e yaşam boyu sağlık, mutluluk ve başarılar dilerim...

* * *

(Bir not: Evimi ve bölgemi değiştirmem dolayısıyla, telefon numaram da değişmiştir. Son günlerde benimle iletişim kurmakta zorlanan dostlarımdan ve okurlarımdan özür dilerim. Yeni telefon ve faks numaram 2240973... İlgilenenler lütfen not etsin.)