Avokado: Tropik bir meyve olan avokado artık ülkemizde yetiştirilmekte. Birçok çeşidi bulunmakla birlikte en çok armut biçiminde ve koyu yeşil kabuklu olan türü tanınmaktadır. Çoğu meyve gibi avokado da koparıldıktan sonra da olgunlaşmasını tamamlar. Satın alırken üzeri lekesiz ve sert olanları tercih edilmeli.

Brokoli: Dış görünümüyle yeşil bir karnıbahara benzeyen brokoli, aslında bir kabak türüdür. Yıl boyunca bulunmasına rağmen, asıl sezonu kasım ile nisan ayları arasındadır. Brokolinin çiçekleri kadar sapları da yenir. Ancak bazen sert olan saplar önceden ayıklanmalıdır. Brokolinin iyisi, sıkı dokusu ve koyu yeşil renginden anlaşılır.

Soya filizi: Her ne kadar soy filizi olarak geçse de hemen hemen bütün baklagillerin körpe filizleri kullanılır. Çin mutfağında "mung" fasulyesinin filizi en çok kullanılır. Ancak soya fasulyesinin, buğday ve mercimekten elde edilenleri de vardır. Mükemmel bir körpelik için çiğ yenilmesi tercih edilir. Ancak en fazla 30 saniye sote edilerek de kullanımı yaygındır.

Mini mısır: Mini mısırlar görünüm olarak büyük boylarının minyatürüdür. Aynı aileden olmalarına rağmen lezzet olarak büyük boylarından oldukça farklıdır. Kullanımı Tayland ve Çin mutfağında oldukça yaygındır. Batı mutfaklarında ise sadece dekoratif amaçlı kullanımı vardır. Genellikle konserve olarak mevcuttur.

Enginar kalbi: Enginar kalbi diye tabir edilse de aslında orijinal olarak çok körpe ve yaprakları sertleşmeden toplanmış minik enginarlardır. Bildiğimiz enginarın çanak kısmı, eğer çok körpeyse sapının içi ve yapraklarının çanağa yakın olan dip kısım yenir. Enginar kalplerinde çanak daha oluşmadığından, henüz çok körpe olan yaprakların tamamı yenir. Genellikle konserve olarak mevcuttur.

Kurutulmuş domates: Kurutulmuş domatesler, tazelerine göre daha tatlıdır ve güçlü bir kokuya sahiptirler. Bir başka deyişle tatları yoğunlaştırmıştır. Ağızda olarak selofana sarılı olarak veya bir kavanozda zeytinyağı içinde satılırlar. Yoğun tatları ile sosları, çorbaları, hatta bazen salataları zenginleştirirler.

Renkli dolmalı biberler: Biberin anavatanı orta ve güney Amerika. Avrupa'yı biber ile tanıştıran kişi ise Amerika'nın kaşifi Kristof Kolomb'dur. Renkli dolmalık biberler dünyanın her yerinde egzotik bir yiyecek sayılmakta. Çünkü bütün dünyada yaygın olan tür yeşil olanları. Diğer renklilerin yetiştirilmesi zor. Bunların bilinen üç türü mevcuttur. Birincisi sarıdan portakal rengine, hatta kırmızıya doğru giden bir renkte. İkincisi basbayağı kırmızı. Üçüncüsü ise patlıcan renginden kahverengi ve giderek siyaha kaçan renkte. Yeşil ve yerli olanlar dışındaki renkli dolmalık biberlerin bir özelliği de çok büyük olmaları. Ayrıca etli kısımları da alışılmışın ötesinde kalın. Buna karşılık göz alıcı renkleri bu yiyecekleri cazip kılmaktadır.

Maydanoz (Koparılmış): Maydanozları soğuk suda yıkayın. Yapraklarını toplayın bunların içine biraz sirke ilave edilmiş soğuk su dolu bir kaba koyduktan sonra garnitür olarak kullanın.

Maydanoz (Kıyılmış): Maydanozları soğuk suda yıkayın. Saplarını ayırın. Keskin bir bıçakla doğrayıp, temiz bir bez üzerine koyun. Bezi ikiye katlayıp soğuk suyun altından geçirin ve sıkın. Bezin içindeki iyice kurutulmuş maydanozları bir kaba alın.

Sivribiber (Soyulmuş): Sivribiberleri kızgın yağa atıp, üst zarı kabarcık olana kadar kızarttıktan sonra yağdan alın. Ovarak veya buzlu suya daldırılarak üst sarını soyun. Diğer bir yöntem olarak, sivribiberler ateş veya ızgara üzerine konulur. Böylece kabuğunun kabarması sağlanır. Kabarmış kabuğu soyularak alınır.

Sivribiber (Garnitür): Sivribiberin üst zarını ve tohumlarını temizleyin. Etli kısmını jülyen veya küp şeklinde doğrayın. Bir miktar tereyağını tavada eritin. Sivribiberleri ilave edip, tuz ve biberini katın. Kapağı kapalı olarak ocağın bir kenarında yumuşayıncaya kadar pişirin.

Haşlanmış mantar: Bu yöntem bütün veya dörde bölünmüş ya da dilimlenmiş, veya jülyen doğranmış beyaz mantarların rengini kaybetmeden pişmesini sağlamak için kullanılır. Bu metod ve miktarlar kullanılarak istenilen sonuç alınabilir. 250g hazırlanmış mantarı, içinde yarım limonsuyu, 60g tereyağı ya da margarine, 50ml su ve 2g tuz olan derin bir tavaya koyun. Tavanın ağzını yağlı kâğıt ile kapatın ve bıraktığı su kaynayıp, mantarlar yumuşayıncaya kadar pişirin. Ateşten alın. Kullanıncaya kadar pişirme suyunda bırakın.

Sote mantar: Mantarlar bütün veya dönerde bölünmüş ya da dilimlenmiş olarak sote edilebilirler. Her 250g mantar için 60g tereyağı ya da margarine kullanın. Tereyağı ya da margarini bir tavda ısıtın, kahverengileşmeye başlar başlamaz mantarları ekleyip, sote edin baharatlayın ve tavayı sallayarak her tarafından eşit pişmesini sağlayın. Bir arada tutarak, soğanı yatay bir biçimde tepeden köke doğru kesin ince parçalara bölün.

Karanfilli soğan: 2 defne yaprağını soyulmuş soğanın tepesine koyun. Bir karanfili, defne yaprağının üzerinden soğanın içine bastırarak, yaprağı soğana tutturun. Karanfilli soğan lezzet vermesi için soslara ve yemeklere katılabilir ve pişme süresi sonunda tencereden alınır.