Tarih herzaman bilinen değil, aslında daha çok gizlenenlerdir. Resmi dilin yazdığı tarihi sorgulamak ise, ezberleri bozmak için önemli bir anahatardır.

İstihbarat ve organize suçlarla ilgili çok sayıda araştırması yayımlanan gazeteci Ecevit Kılıç'ın son kitabı da bu ezberleri bozan türden bir kitap.

"Özel Harp Dairesi-Türkiye'nin Gizli Tarihi", yıllardır temelde fısıltılarla konuşulmuş ve yasak olmuş konulara, ilk kez, resmi belgeler ve bizzat olay şahitlerinin anlatılarıyla ışık tutuyor.

Bugünlerde Ergenekon şifrelerinden bahsederken, Hrant Dink suikastinin perde gerisi tartışılırken, Türkiye'nin 1948 ile 1994 yılları arasındaki gizli tarihine ışık tutan kitap, bugün yaşananların da farklı gözlüklerle sorgulanmasını sağlıyor.

Kılıç, kitabında Daire'nin oluşumu ve mali kaynaklarıyla ilgili detaylı bilgiler veriyor. Bu bölümlerden birkaç ilginç satırı birlikte okuyalım;

" ...Amerika'nın amacı, olası Sovyetler Birliği işgaline karşı Türkiye'yi tampon bölge yapmaktı. Komünistler, Batı ülkelerine gelmeden Türkiye'de durdurulmalıydı. Türkiye'yi ekonomik anlamda güçlendirmeye başlayan Amerika'nın asli hedefi aynı amaçla askeri güçlendirmekti.

Amerika'ya giden her heyet, askeri yardımla dönüyordu. Türkiye, Ekim 1947-Eylül 1948 yılları arasında Amerika'dan 73 milyon dolar askeri yardım aldı.

5 Ekim 1947'de Genel Kurmay Başkanı Orgeneral Salih Omurtak başkanlığındaki heyet de Amerika'ya gitti. Bu bir ilkti.

Bu ziyaretten sonra çok önemli bir uygulama başladı; Türk subaylarının Amerika'ya gönderilip, komünistlere karşı gerilla eğitimi alması..."

Özel Harp Dairesi ile ilgili olarak en fazla dile getirilen tartışmalardan biri olan gizli ordular içindeki sivillerin varlığı konusunda da oldukça ilginç birçok detay bulunuyor, kitapta.

İlk özel harpçi subaylardan ve Özel Harp Dairesi'nin ilk lojistik Şube Müdürü, emekli Albay İsmail Tansu'nun ağzından, teşkilatın sivillerine dair dikkat çekici bir tanımlama yer alıyor:

"...Sivil unsurlar ülke işgal edilince kullanılmak üzere barış zamanında eğitilip bekletilirler. Görev verilemezler.

Kopuk tespih taneleri gibi her yere dağılmışlardır.

Türkiye'nin her yerindedirler.

Savaşla beraber tespihin ipi bağlanır. Görev alırlar.

Karı koca aynı birimdedirler ama birbirlerinden haberleri yoktur.

Herkes kendi görevini yapar..."

Kullanılmak üzere, büyük bir gizlilik içinde gömülen silahlarla ilgili de bilgilerin yer aldığı kitapta yazar da sivillerle ilgili kesin konuşuyor ve açıkladığı dikkat çekici isimlerle, belli olaylar sonrası, hemen hiçbirinin ceza almadığı, aksine ödüllendirildiği, ilginç yargı süreçlerini de belgeliyor.

Bu isimlerden en fazla bilinenlerinden Abdullah Çatlı ile ilgili, o dönemde sivil unsurları eğitmekle görevli, Özel Harp Dairesi, Özel Birlikler Komutanı Korkut Eken'in ifadeleri dikkat çekici;

"...Abdullah Çatlı devlet için 1980 öncesinde de kullanıldı..."

Bugüne kadar faili meçhul kalan cinayetlerle, Türkiye'yi önemli sıkıntılara sokan olayların perde gerisi ile ilgili de yine belgelere dayalı çarpıcı bilgiler bulunuyor.

6-7 Eylül olayları, Kızıldere katliamı, Ziver Bey Köşkü işkenceleri, 1 Mayıs katliamları, dönemin CHP Lideri Bülent Ecevit'e suikast girişimi, bunlardan bazıları.

Ve hepsinin de ilginç kesişme noktası, Özel Harp Dairesi.

Daire'nin ilk pratik alanının Kıbrıs olduğuna ve dairenin en kilit isimlerinin, teşkilatın lideri olarak adaya geldiğinin anlatıldığı kitapta, TMT ile ilgili de oldukça ilginç bilgiler var.

TMT'nin ilk lideri Rıza Vuruşkan'ın Türkiye Genelkurmay İkinci Başkanı Cevdet Sunay imzasıyla aldığı görev talimatından bir bölüm;

"...Lider, Kıbrıs'ta TMT'ye veya Türk toplumuna yönelik, hainlik, casusluk, bozgunculuk, soygunculuk, gasp veya eşkıyalık gibi girişimlere fırsat vermeyecek önlemleri önceden alacaktır.

Bu gibi faaliyetlerin olması halinde, suçları sabit olanlar, liderin oluşturacağı özel bir kurul tarafından cezalandırılacaklardır. Ancak, ıslah edilmedikleri için ortadan kaldırılması gerekenler olursa bunun için Özel Harp Dairesi Başkanı'ndan izin alınacaktır.."

Kitapta yer alan bir başka ilginç bölüm de yine TMT Kurucusu İsmail Tansu'nun sözleri;

"...Hükümet ve ordu silah esirgemiyordu. İkinci aşamada silahlarımız azaldıkça ve istediğimiz anda ve miktarda silah, hatta 60 ve 80 mm'lik havan topları, bazuka ve roketler de verilecekti..."

Yazar TMT'nin istihbaratının nasıl sağlandığını da anlatıyor;

"...Önemli bir problem de Kıbrıs'taki TMT ile Ankara'daki Özel Harp Dairesi arasında nasıl irtibat sağlanacağıydı? Bunun için Amerika'nın bir Sovyetler Birliği işgali durumunda Türkiye'nin NATO merkeziyle bağlantı kurması için verilen telsizler kullanıldı.

Amerikalıların verdiği bu telsizlerin İstanbul'da saklandığı yer Şile'ydi. Özel Harp Dairesi Lojistik Şube Müdürü İsmail Tansu'nun emriyle yeraltına gömülen bu telsizlerden birkaç tanesi çıkartılarak gizlice adaya gönderildi. Amerikalılarla birlikte yapılan denetimlerde fark edilmesin diye de bu telsizlerin boş kutuları hellimle doldurulup, yeniden yerlerine gömüldü..."

Ve silahların adaya nasıl geldiğine ilişkin ilginç bir başka bölüm;

"...Özel Harp Dairesi yöneticileri, sonunda deniz yolunu çok iyi bilen silah kaçakçılarından yardım istemeye karar verdi. Bunun için İsmail Tansu istihbarat teşkilatı MAH'a başvurdu. MAH Başkanı Hüseyin Avni Göktürk, o güzergahta sevkiyat yapan kaçakçıların listesini verdi, Özel Harp Dairesi'ne.

Silahlar bu deniz yolunu iyi bilen bu kaçakçıların tekne ve gemileriyle adaya götürüldü..."

Yine TMT ile ilgili kitapta yer alan bir başka bölüm, ülkede yaşanan ilk faili meçhullere örnek veriyor;

"...Yavru kontrgerilla örgütü TMT de adada işçi hareketini, aydınları hedef aldı.

Türk ve Rum işçiler anı sendikalara beraber olarak örgütlenmekteydi. İşçiler arasında sosyalizm fikrinin telaffuz edilmeye başlandığı bir dönemdi. PEO isimli sendikada örgütlenen Türk ve Rum işçiler 1 Mayıs 1958'de yaptıkları bir yürüyüşle İşçi bayramını kutladı. TMT bir bildiri yayınladı ve Türklerin sendikadan istifa etmelerini, etmeyenlerin öldürüleceğini duyurdu. Kısa bir süre sonra istifa etmeyen işçilerin üçü peş peşe öldürüldü. Kalan işçiler de istifa etmek zorunda kaldı.

TMT'nin Türklere yönelik ikinci önemli eylemi ise aydın iki avukatın öldürülmesiydi.

10 Ocak 1961'de dişhekimi Mahir Adataş ve avukat Muzaffer Gürkan, TMT mensupları tarafından dövüldü. TMT, bir bildiriyle olayı üstlendi. Olay kapandı derken, 23 Nisan 1961 gecesi daha önce dövülen avukat Muzaffer Gürkan ile avukat arkadaşı Ayhan Hikmet öldürüldü. TMT bu kez üstlenmeyince cinayetler "faili meçhul" kaldı..."

Bunlar kitabın ilginç bölümlerinden sadece birkaçı.

Dikkat çekici anlatımlara ve belgelere yer veren "Özel Harp Dairesi-Türkiye'nin Gizli Tarihi" yazılı tarihe farklı gözlüklere de bakanların mutlaka okuması gereken kitaplardan biri.