Ayaz bir geceydi

Düş yangınlarıyla susan

İçim dışıma gebeydi

Yanılgım, sanrıma

Çocuktum,

Acımın adını koymamıştım

Yer çatlaktı

Gök

Ve sırlı ayna

D

Ü

Ş

T

Ü

M

Düşümden

Tepetaklak

Ağır paslı ve kırılgan

İncilerim döküldü

Yüzümden

Yüzsüz bir ortalıkta

Yüz kere çağırdım

Adıma:

"ne olur beni bırakma"

İçim

Ezikti

Tınmadı

İçimde

Çekik gözlü çocuklar

Evsiz,

Bense kısır ve tekrar

Yaralarımla

Tek başıma

Bir yanımda sel

Bir yanımda ova

Ve kırık faylı bir dünya

Çocuk verdim

Kara kuru, çıldırmış bir acıyla

Bir yanımda Çin,

Bir yanımda Myanmar

Bedia Balses

Gerçeğin rengi gridir. (Andre Gide)

Myanmar'dan Çin'e

Makamlı Makamsız Bakanlar

S O B E

meyil meyil bakanlar, bir yanda

sürü, sürülen, sürenler, öte

meralar, otlaklar, bir yanda

meydanlar naralar, öte lenir

öğretmen okuldan; saf dışı edilir

eğitim bir yandan

arıtılır insan hayalden,

eritilir toplum, öte...

gençler hedeft/ed/ir

uyuşturulur reklamlarla

hepi topu Amerikan kültürsü/zlüğü

semboller, janjanlı ponponlar

yerleştirme sanatıdır, `şimdi, bir yanda

ateş çemberi, 'gelecek`, öte

geniş, dar, rengarenktir sınırlar

ellere vurulu zincir, ayaklar,

yara/r/lı etek/don/paça boyu ayarı, bir yanda

hodri meydan öküzlere

öküzlü temsillere yazılı gençler e , öte

ve çığlık ve hengame,

Myanmar'dan Çin'e bir yanda

üstümüze devrile devrile geçit resmi ölüm, öte

ve kutlu oluyor pişeğen pişkinliğimiz, bir yanda

önümüz ardımız ödül, yeyip de doyamadığımız, öte

ve makamlı makamsız bakanlar, s o b e !

Ayşen Dağlı

mayıs 2008

Bekleyiş

Her gidenin ardından

Gölgesine tutunur da

Uzakla?şırım terkedişlerden

Yalnızlıklar içinde kaybolurum

Sisler sokağında boğulurum

Bir sıcak yürek beklerim

Bir gün gelir diye

Her gidenin ardından

Gölgesine tutunur da

Uzaklaşırım terkedişlerden

Gece içinde savrulurum

Fatoş Öztüren

Uykusuz Irmak

yatağı değişmiş bir ırmağız uykusuz

çatır çatır çatlarken sabırtaşları

bir yalvacın sabrını kuşandık biz

tılsımdı sırtımızda kurşun delikli parka

şöyle deliksiz bir uyku görmedi gözlerimiz

bağışlayın yorgunuz uzak çağlardan geldik

solgun sayfalarda biledik usumuzu

hep umutlar çıkardık

düşleri sökülmüş günlerin şapkasından

nedense karşılık göremedik sevgimize

aşkın denektaşında sınadık ruhumuzu

başımızı vurdukça taşlara köpürdük öfkeden

aktık bir sola hep sola kıvrılarak

kanımız döküldü de

dökülecek bir deniz bulamadık kendimize

Kenan Yücel

Zamana Asılı Mektuplar

Günaydın. Bugün güne başlarken, gazetede kanayan bir fotoğrafla başladım güne. Çinde... Nikahları kıyılırken iki sevdalının gözlerine batan yaşam kırıkları gördüm. Beyaz gelinliğin üzerinde ölümün kahverengi rengiyle. Bakışlarında hazırlıksız oldukları bir yaşama devam etmenin şoku vardı. Birbirlerine evet demek için çıkmışlardı yola. Acıda ve sevinçte. Hastalıkta ve sağlıkta.... Ölüm ayırana kadar...Hiç bir sözün ve yeminin öneminin kalmadığı hastalıklı sevdalar zamanında, yürümek için aşk denen kirlenmişliğin yolunda... Söylesene, depremin, selin, ölümün uğradığı yaşamlarda, aşk bir daha kurulabilir mi o/bu/ralarda? Kırıksız, kansız, ölümsüz bir parça düş kurmak için bile, geç kalmadı mı dünya?

Başucu Kitaplarından

Ingemar Amca aynı tekdüze ses tonuyla "İyi, bir hayaldir" dedi. "İnsana mevcut olmayan fedakarlık, alçakgönüllülük ve merhamet niteliklerini yakıştırır. İyi'nin hayal olduğunu nasıl anlarız? Çünkü kainatta sadece insan ve Karanlık Varlık vardır ve Karanlık Varlık'a tapmak kendini ifadenin son şeklidir. Böylece, İyi'nin bir hayal olduğunu kanıtladığımızdan onun niteliklerinin mevcut olmadığını da ister istemez kabul ederiz."

Mevki Uygarlığı (Robert Sheckley)

Metis Yayınları