Gün gelir, sizi karşılıksız seven kimse kalmaz.

Ne ana, ne baba vardır artık.

Kardeşler de kendi dertlerine düşmüşlerdir. Severler sizi sevmesine de, eskisi kadar şiddetle değil. Dedim ya onların da binbir gailesi vardır artık...

Gösteremezler sevgilerini. Zamanları yoktur belki...

Başka evlerde, farklı sabahlara uyanıyorlardır belli... Hiçbirşey eskisi gibi değildir...

*****************

Gün gelir, sizi karşılıksız seven kimse kalmaz etrafınızda... Annenizin dedikleri takılır kalır aklınıza...

Onu özlersiniz. Keşke dersiniz hep bizimle olsa, hep başımızda kalsaydı...

Oysa gidenler dönmez. Yalnız bir buruk sevda kalır yüreklerde, bir acı tat...

Elinden son içtiğiniz sade kahve tadında...

Unutmazsınız... Unutamazsınız da, ölüm acısına aslında alışırsınız zamanla...

****************

Ya siz, hesaplaştınız mı kendinizle hiç?.. Oturup kendi başınıza bir akşam vakti?..

Sorguladınız mı kendinizi?.. Siz sevdiniz mi hiç karşılıksız birini...

Evet hem de delice sevdiniz... Çocuklarınızı, göz bebeklerinizi...

Ya onlar anneniz babanız kadar karşılıksız sevdi mi sizi?.. Bu mümkün mü?.. Dünya tersine döner mi?..

Yalnız onlar da karşılıksız sevdi birilerini... Çocuklarını, gözbebeklerini...

****************

Gün gelir, sizi karşılıksız seven kimse kalmaz... Ya da siz öyle sanırsınız... Öyle diyelim...

Mahzunlaşırsınız... Bir acı çöker yüreğinize, yeniden çocuk olmak geçer içinizden, yüreğinizde çocuksu arzular, yıllar önce kaybettiğiniz babanızı, melek yüzlü annenizi özlersiniz...

****************

Oysa gidenler dönmez...

Hayattayken sevin sevebildiğinizce, sevdiğinizi söyleyin bilsin... Çünkü sizi karşılıksız seven, ne yapsanız affeden sadece babanız ve annenizdir...

********

Mitoloji...

Defne (Daphne)

Ülkesinde gezerken Apollon; Irmaklar padişahının kızı, topuklarına kadar inen altın sarısı saçları ile, göğsüne bastırdığı çiçekleri kıskandıracak kadar güzel, su perilerinin kraliçesi Daphne'yi (Defne) görür. Görür görmez aşık olur.

Yaklaşmak istediğinde kız kaçar, Apollon kovalar.

Daphne'nin yalvarmalarına dayanamayan babası, Toprak Ana'dan yardım ister. Tam Apollon Daphne'ye yetişip sarılacağı sırada, kızın ayakları yere gömülerek, ağaç olmaya başlar. Ayakları ve bacakları kalın ağaç kabuğuna, altın saçları dallara, yapraklara dönüşür.

Apollon, aşkının bir ağaca dönüşmesini üzüntüyle izler.

Saçlarına dokunamadığı Daphne'nin dalarını kollarıyla sararak, başına çelenk yapar. Ondan bu yana sanatın, sevginin, güzelliğin ödülüdür Defne çelenkleri...

*************

Evlilik yıldönümlerini unutan erkekler

Nice ailede erkeğin evlilik yıldönümünü, eşinin doğum gününü unutması ciddi sorun yaratıyor. Evet bir erkek diyelim eşinin doğum gününü unuttu. Ama aynı erkek bir yılda 364 gün işi için, evi için çalıştı, çabaladı. Bu erkeğe o 364 gün için teşekkür edilmemiştir, ama o bir gün için esef edilir.

Özel bir günü unutan bir erkeğe eşi, kızmak yerine şöyle dese nasıl olur: "Sağ ol, 364 gün evini, beni hatırladın, bizler için çalıştın. Ancak evlilik yıldönümümüzü unuttun. Seneye dilerim 364'ü 365 yaparsın."

Ya da son ana kadar bekleyip eşinizin evlilik yıldönümünü unuttuğu kesinleştikten sonra söylenmek yerine, bir gün önceden hatırlatabilirsiniz. Bakınız artık polisler "Radar var!" diye tabela koyup önceden uyarıyorlar. Siz de peşin peşin uyarabilirsiniz.

**********

Silbaştan

Uzatsam ellerimi tutacaktım

Sevgilim Akdeniz kadar yakındı

Islak kumlara yazdım adını

Dalgalar aldı götürdü

Götürmese ben silecektim

Aşkımızı bir bilen olsa

Ben bitecektim

Senin hayatın yalandı oysa

Ben yaşamayı seçtim sensiz

Mahşere kaldı sevdalar...

S.S.