Güzel günlerini hep beklediğimiz Kıbrıs'a...

terbiye etme zaten

böyle haylaz sevmesem seni

bir hayal gibi gitmeyi bilirdim beni

sözlerimi de gözlerimi de yumarak

bilirdim ayrılığa teslim olup

ömrümün kalanında aleyhinde ifade vermeyi

eşelemezdim narçiçeklerini böylesine

mısralarında adın geçen şarkılar bu kadar tutmazdı beni

nasip olmazdı büyük ihtimal aşık olmak

olmasaydı bu billur dalgalarınla cilveleşen ay ışığı

bu şehirlerinin tahsis ettiği anılar

bütün tereddütleri, kaygıları, keşmekeşleri bölük pörçük edip

bu dingin sabahların, ayaz, yüzüme karşı doğmasaydı eğer

bilirdim gitmeyi beni

gözünden uyku akarken uykuna yapışıp

yuvarlanmayı bilirdim dağlarından, dallarından, çocukluğumdan aşağı

sayılı gün gibi çabuk

kurumadan dokunulmuş bir mürekkep gibi bozularak,

dağılarak, bir kağıda sığmayarak bilirdim inmeyi gençliğimden aşağı

bu bitmez meselelerini mesken tutmazdım ben

terbiye etme zaten

böyle haylaz sevmesem seni

boğulur susardım bir kaşık şiirde

boğazını yırtardı bu caddeler dönmem için

mavi açardı belki zambaklar, belki kül kızılı

içimdeki en kıdemli yara kalkar düğümünü çözerdi belki

ama ben kendi dibine yapışıp bir telve gibi, gene gelmezdim

böyle sevmesem seni

bir kulağımdan girip kendimin diğerinden çıkardım

yüreğimi, mayın taraması yapılmamış bir yerine atardım senin

yasaklanırdı bana, bundan böyle müptela olmak

gözümde fazla büyütmek bir memleketi sorgulanırdı

hasretti hüzündü hüsrandı kısmetti deyip

giderdim önce seni sonra kendimi

bir avuç yoldu derdim, bitti

iltihap kapmış bir aşktı, söndü gitti

büzülmüş, kurumuş kokuşmuş incir gibi kendi ağacında bir o yana bir bu yana salınarak

cevval bir yağmur gibi bulduğu yerde ağlayarak

neyi varsa toplayıp çağıldayan taşkın bir nehir gibi,

kimsiz kimsesiz

dinginliğini yitirmiş

giderdim beni yağarak ve akarak

içimdeki esmer ateşleri inkar ederek

sırtımı dönerek çeşit türlü talepkar sancıya

annem bilmeden

denizler anneme söylemeden

denizler annemin gözlerindeki hisarları devirmeden

can çekişirken en minyon umudum bile giderdim sevmesem böyle

terbiye etme zaten

dalaşma bu içimdeki yerinle hiç

sırra kadem bas, duyma beni istersen

toplat bütün şiirlerimi

yak bu sana kendini inandırmak için itişip kakışan kelimelerimi

uzasın ara bölgelerimiz

birbirimize geldiğimiz yollar,

birbirimize bir evham gibi düştüğümüz sokaklar,

birbirimizi özlediğimiz mesafeler uzasın

bu aşk kendini sana kanıtlayacak deliller arasın

martılar bir leş bilsin beni gerekirse, coğrafyamı tırmalasın

seviştiğimiz kıyıların beni hatırlamasın

ama ben yalnız bu sayfaya sinebilmiş yazı

bir yosun gibi dalgaların sevip sahillere kovduğu

seni her sevdiğimde, bir yaşımdan daha düşeyim

böyle haylaz severek seni

bırak da aşka

bırak da sana bir delil de ben olayım!

**********

Bir şeye samimiyetle inanan insan, yalnız menfaatlerin kılavuzluğuyla ilerleyen 99 kişiye bedeldir.John Stuart Mill

**********

'Şiir her gün yeniden başlar, her sabah uyanır

yıkar kelimelerini, harflerini tarar..'

Ülkü Tamer

*********** 

" Her şair, bir biçimde, yaşadığı dönemin sorunlarıyla iç içedir; bu iç içelik ilişkisinde, yapıtlarında yaşadığı dönem ve sorunları yer alır. Şair, şiirinde hem tüm insanlık adına ve hem de yaşadığı dönem adına ve hem de tüm bunları karşısına alarak bir duruş oluşturur. Yapıtında yer alan yaşadığı dönem ve sorunlar, verili durumu saptayabilir, verili durumu geçmişle ilişkilendirebilir, verili duruma çözüm önerebilir, verili durumu gelecekle ilişkilendirebilir, verili durumu yüceltebilir ya da verili durumdan kaçışı öngörebilir. Bütün bu yaklaşımlar, iç içelik ile ilişkide oluşu içermektedir ve şair, yaşadığı döneme ilişkin sunumunda / duruşunda geçmiş bilgisinden ve gelecek tasarımından yararlanır.

    Farklı duruşlar, üretilenin / yaratılanın "şiir" kapsamı dışında değerlendirilmesini dışarıda bırakır. Ölçü, öncelikle ve her zaman "şiir" niteliği taşıyıp taşımamaktır çünkü. Köktenci olmak ile sınırında olmak arasındaki ayrımı belirtmek zorunluluk elbette. Köktenci olan da sınırında olan da ürettiği / yarattığı yapıtla yaşadığı dönemin verili olanaklarına katkıda bulunur. Her iki duruşun içeriğindeki " muhaliflik - karşı duruş" un yoğunluğu önemli bir belirleyendir. Köktenci olmakla karşıt olmak arasındaki ayrımı fark etmeden şiirin sağlıklı değerlendirilmesi olası değildir."