Medyamızın iç meseleleri aslında toplumun da öz meseleleridir...

      Çünkü medya toplumun tercümanı ve nabzıdır... Toplumun vazgeçilmez yaşamsal organlarının başında medya da var...

      Hele bugünün iletişim ve bilgi çağında medyasız bir toplum asla düşünülemez.

      O nedenle bugün iç meselemiz gibi görünse de toplumu da çok yakıdan ilgilendiren ve en demokratik haklardan biri sayılan bilgilenme olgusuyla ilintisi olan bir meselemize ve anılarıma değineceğim...

                             *    *    *

      TAK haber bültenleri artık abonelerine ücretli dağıtılıyor!... 

       Kısaltılmış adı TAK olan Türk Ajansı Kıbrıs'ın aboneliğinin paralı olması kuruluşundan ancak 35 yıl sonra uygulanabildi...

       Abonelerden ücret alınması, gündeme daha önce de gelmişti...

       Ne ki, geçmiş dönemlerde kendi yağıyla kendi ciğerini kavurmaktan bile aciz durumdaki yayın organlarının her seferinde koyduğu haklı tepki yüzünden, hükümetin ücret talebi gündemden düşmüştü...

       Bu sefer paralı abonelik sisteminin kararlılıkla devreye konulduğu görülmektedir...Karara tepki gösteren bazı yayın organları, uygulamayı önlemekte etkili olamadılar...

       Bundan böyle birkaç yerel yayın organında "tak" mahrecini göremeyeceğiz. Ödeme yapmayacaklarını bildirdikleri için onlara TAK'tan haber akışı durduruldu... 

                             *    *    *

       Ajansçılık yüksek maliyeti olan bir hizmettir. Buna karşın, 35 yıldır yerel yayın kuruluşlarımıza yapılan parasız hizmet, medyamızın ayakları üzerinde durabilmesini, dar boğazları aşabilmesini ve gelişmesini sağlayan uzun vadeli bir jestti...

       Ülkemizdeki birçok sektör gibi artık medya da gelişmiş, profesyonelleşmiş ve gelir kaynaklarını zenginleştirmiştir... Gelirin bir bölümünün ajans aboneliğine harcanmasının olağan karşılanmayacak bir yönü yoktur...

       Yeter ki talep edilen ücret fahiş olmasın... Ki abonelikten vazgeçmek durumunda kalan bazı organlar uygulamaya konulan ücretin fahiş olduğunu öne sürmektedir...Hükümetin hiçbir önyargıya kapılmadan bu iddiaları inceleyip gereğini yapacağını umarım...

                             *    *    *

       TAK'ın yazı işleri bürolarına sürekli akıttığı haber bültenleri ve görüntüleri sayesinde yayın organlarımızdaki muhabirlik kurumunun pek gelişemediği bir gerçektir...

       Kadrosunda muhabir bulundurabilen kaç tane yayın organımız var ki?..

       Belki bundan sonra muhabirliğe de gereken önem verilir ve yayın organlarımızda yaratıcılığın ve takipçiliğin ürünü olan daha fazla özel habere ve röportaja rastlayabiliriz...

       Muhabirlik, haber üreten ve bilgiyi kaynaklarından söküp alan özelliğinden dolayı yayın organlarının en önemli unsurudur... Her gerçek gazeteci muhabirlikten gelmedir... Haberin ve bilginin peşinde koşmadan, bu süreçte deneyim kazanmadan gazeteci olunamaz...

       TAK bültenlerinin ücretliye dönüştürülmesi, yorucu ve yıpratıcı muhabirlik hizmetlerinin de bir bedeli olduğunu anımsatması açısından anlamlıdır...

       TAK ajansından önce yerel yayın organlarımız haberlerini bünyelerinde kurdukları basit dinleme servisleri ile çeşitli radyo kanallarından, bürolarında teleksleri bulunan çeşitli yabancı ajanslardan ve bölge muhabirlerinden toplarlardı... Parasız hizmet sadece radyo kanallarından sağlanabiliyordu...

       TAK'ın devreye girmesinden sonra haber kaynakları tümüyle bedava oldu... Hazırlop haber dönemi başladı...Bu durumun, yayın organlarında haberciliğin gelişmesine ne denli yardımcı olduğunu okurlarımın takdirine bırakırım...

                             *     *     *

       Yeri gelmişken ve yazımı noktalamadan önce TAK Ajansının kuruluş öyküsüyle ilgili bir anımı sunmak isterim burada:

       70'li yılların içinde ayakta zar-zor durabilen iki önemli gazetemiz var... Biri Dr.Fazıl Küçük'ün HALKIN SESİ gazetesi, öteki de Cemal Togan'ın BOZKURT'u... Ben yazı işleri müdür yardımcısı olarak BOZKURT'daydım... Toplumsal ekonomi çok bozuk...Artık maaşları bile ödemekte zorlanıyor gazetelerimiz... Reklam yok, tirajlar düşük. Matbaaların teknik mütevazı geliri olmasa gazeteler kapanacak...

       Cemal Bey'in oğlu Sadi ağabey, "Oğlum Tolgay; gidelim bu durumu yetkililere anlatalım" der bana bir gün... 1973'ün sonlarına doğru, çıkıp Bayraktarlığa gittik... "Mustafa Metin" koduyla basınla ilişkileri yürütmekte olan Metin Güner, her zaman yaptığı gibi bizi çok iyi karşılar yine o gün. Odasında da Sait Arif Terzioğlu var...

       Sadi ağabey, kan ağlayan gazetelerin durumunu büyük bir içtenlikle anlatır... Onu ilgiyle dinleyen Metin Güner, "Hiç üzülme Sadi beyciğim... Göreceksin yakında her şey yoluna girecek" der...

       Umutla ayrılırız oradan...  Bir hafta sonra yeni kurulan ve TAK adı verilen bir yerel ajansın ilk haber bültenleri, daktiloda yazılmış ve pelür kağıtlarda çoğaltılmış olarak dağıtılmaya başlanır... Kağıtların en başında, büyük harflerle ajansın yöneticisinin adı var: "Sait Arif Terzioğlu."

       Açıkçası maddi yardım beklentisiyle yetkililere başvuran Sadi ağabey, masasına bırakılan bu ilk TAK bültenlerine acı bir tebessümle bakar... "Demek ki her şeyin yoluna girmesi böyle olacak!.." der bana...