Yıllar rüya gibi uçacak, biz seyredecektik...

O günler zor günlerdi...

Bir at arabasında başladık yolculuğa...

Bir bahar günü...

Baharlar, şimdiki baharlara benzemezdi...

İki yatak, birkaç sandalye, masa vesaire...

***

Cemal Süreyya da öyle der zaten...

"Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya...

Bir parça ekmek iki zeytin yetiyordu doymamıza."...

***

Cemal Süreyya'nın, Dersimli olduğunu söyledi bana Şule Perinçek...

Hüzünlü bir demokrat havasında...

Oysa fotoğrafa baktığınızda, ne kadar yanılırsınız...

Doğu Perinçek'in eşi(!)...

***

Hedef, Büyük Kaymaklı...

Niko'nun evi...

Eniştem ve halam kiracı...

Kirayı ödeyen Terzi Mehmet, yani babam...

Nafaka parası...

Onlar ayrıldı ya, "Besleme" verildim...

***

Ele avuca sığmayan bir çocuk...

Bazen mülayim, bazen saldırgan...

Ve, çok fazla şımartılan bir küçük adam...

***

Beş yıllık bir süreç orada yaşanacaktı...

Bir soğuk gecede sırtımdaki ceketle iliklerime kadar üşüyecek kadar...

Ve yarım millik yolu korkuyla aşacak kadar...

"1958 ben geldim" dediği yıllar...