Çıkıp geldin.

Aralık sinmiş bir hayata

Yaz kokulu Haziran muştusuyla

Doğdun...

'Sevecen' dedim adına...

Soğuk, tipi, rüzgar aralıklarında kınından çıkan bir acının ayazına geldin. Bir yanı Larnaka'da deniz kokusu, bir yanı Salamis'te göç korkusu taşıyan bir coğrafyaya çıkıp geldin. "Aşkın ve Haziran'ın trenini kaçırma" denilen bir sabahta Hoşgeldin... "Şimdiden teşekkürler bir anıyı böyle dayanıklı kılan iyiliğine"...

Zamanın renkli kağıtları sökülüp atılınca duvarın düşmüş sıvasına rağmen yitmeyen seslerin saklı kesitine doğdun sen. Kalıplaşan betonlara inat gülümsemenle yıkılan anları yapılandıran bir yaşamın çocuğu oldun.. Bahçedeki gülün alevine karıştırdığın kokunu aşıladın yitikliğime."Aşk yoktur, duman bürümüştür büsbütün" derken Ahmet Telli, sisler içinde önünü göremeyen puslu gözlere inat, yoku var ettin. Aşksızlıktan bunalmışken insanlar, gidilmeyen o kayıp ülkeye beni inandırdın. Çekip çıkardın beni benzeşme dürtüleriyle dürtülenlerden..

Yerleştir bu sevdayı her yerine

Yüzünde ter olan su damlacıklarının

Kaynağına yerleştir

Her zaman saklamadığın, acısızlığın son durağına

Gül taşıyan çocuğuna yerleştir

diyen Edip Cansever'in ardından, çoklu ölümleri çoğalttığım nice tanıdık, nice ahbap isme sırt döndü senli zaman. Doğumundan sonra istedim ki çalmasın hiç bir şarkının yeni versiyonu bizim radoylarımızda. İstedim ki hiç bir anın, hiç bir tadın, hiç bir şarkının 're-mix'ine yer olmasın yaşamlarımızda. Miksere dönen karışımlara ezdirmeyelim, kopya aşklarla kirletilen seri ilişkiler mafyasına yem etmeyelim sevdamızı. Viran kente dönen adanın kuytularını yaratanları affetmeyelim, matemlerimizi bize yakışan bir acıyla tutalım istedim seninle. Sevinçlerimizin arkalarını sıvazlayalım, buhurla tütsüleyelim geçmişe gömdüğümüz nice anı, anıyı... Ardından el sallayalım gidenlerin, hiç bir vedamızı geriye almayalım ama biz seninle hep burda kalalım. Bu gökyüzü altında sevdamızı pusulamız, kalkanımız, mevzimiz, yapalım. Sakınmayalım, saklanmayalım gizlenmeyelim, ses edelim. İsterim ki bu Haziran'da bizim şarkılarımız çalsın radyolarımızda ve adının yankısına Nazım seslensin benim adıma:

Seviyorum seni ekmegi tuza banıp yer gibi

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

Ağzımı dayayıp musluğa

Su içer gibi...

dediğinde yaksın dudaklarımı adının yankısı. Dil versin Girne, denize döksün yoksulluğumuzu. Lefkoşa yaseminine gömsün fakir yorgunluğumuzu. Mağusa surlarından atsın yalancı yüzümüzü. Ama bu gece şarkılarımız çalsın radyolarımızda. Bırak otursun masamıza yok bildiklerimiz, inkar ettiklerimiz, kırdıklarımız, affetmediklerimiz. Çıkalım geçmişimizden, çıkınlarımızı serelim ortaya. Bu gece çıkıp oturalım bahtımızın en kara noktasına. Ağlayalım Beşparmaklar'da yanan ağaçların çığlıklarına, üfelenen taşların acısını tutalım dağlarda. Açalım kapılarımızı dağlara, ovalara. Bu gece varsın dökülsün sıvaları zamanın, varsın çatlasın duvarları talimli yaşamların. 'Sen' dediğin yerde doğ yeniden dünyama. Sana, bana, bize kessin sevdayı unutmuş yorgun ada. Ve haykırsın bir ceviz ağacında gizlenen farkında sevda:

Yapraklara, dallara

Yeşillere allara

Nice nice yıllara gülüm..

Nice nice yıllara...

*************

Kimseler Bilmez Beni

Kimseler bilemez beni

Senin beni bildiğin kadar

İçinde yanyana uyuduğumuz

Gözlerin

Benim insan parıltılarıma

Dünyanın gecelerinden daha iyi bir gelecek hazırladı

İçinde uçtuğum gözlerin

Yolların gidişine

Dünyanın dışında bir anlam verdi

Bize belirtenler

Gözlerindeki sonsuz yalnızlığımızı

Artık kendilerini sandıkları gibi değiller

Kimseler bilemez seni

Benim seni bildiğim kadar

Paul Eluard

***************

Doğum

(Leyla'nın doğumu için Mecnun'un sonradan söylediği)

I.

Çiğ düştü göklerden

Ve bir bahar günü doğdun sen

Güvercinler geçti menekşelerden

Ve bir bahar günü doğdun sen

***

Yaz güneşi biriktirdi biriktirdi

Sonbahar yapraklarda delirdi

Kış derin çizgileriyle devrildi

Bahar gül tanklarıyla çiçek çağlayanlarıyla belirdi

Ve bir bahar günü doğdun sen

Sezai Karakoç

**************

Başucu Kitaplarından:

Yaşamımız bizimdir. Dünya bugün olduğu yere ulaşıncaya kadar çok uzun zaman geçti, çok güç harcadı ve biz elimizden geldiği kadar, kendimizi buna en iyi biçimde hazırladık; en kusursuz şekliyle olmadı ama üstesinden geldik.(...) Dante'nin İlahi Komedya'da dediği gibi: 'O insan gerçek aşkın ortraya çıkmasına izin verdiği gün, düzgün yapılmış her şey karmakarışık olacak ve doğru ve gerçek bildiğimiz her şeyi altüst edecek'. İnsanoğlu nasıl seveceğini öğrendiğinde dünya gerçek bir dünya olacak; o zamana kadar biz aşkın ne olduğunu bildiğimizi sanarak yaşayacağız, ama her zaman bunu olduğu gibi söyleyebilme cesaretinden yoksun kalacağız. Aşk evcilleştirilmemiş bir güçtür.

ZAHİR (Paulo Coelho - Can Yayınları, Türkçesi: Ayşegül Hatay)

*************

Zamana Asılı Mektuplar

"Saf maddeden yapılmışsa bir gün geri dönecektir" cümlesiyle geldin. Gidişin dönmek, ayrılığın kavuşmak, sevmenin yitmemek olduğu şarkısını taşıyordun içinde. Alev rengi bir Mağusa beslemişti seni kalbinde. Surlarında gizlenen nice anın, nice zaferin, nice kaybın, nice uygarlığın beşiğinde doğan bir Haziran günüydün. Çıktığın yolculuğun sevdaya olduğundan habersiz yürüyordun deniz kokan bir limanın yolunda. Haziran'ı doğuran bir akşamüstü toplayıp tüm lugatlardaki eksik kalan sözleri girdin hayatın koluna; yürüdün aşk denen eski ve tüketilmiş masalı "bir varmış" diyerek yeniden yaratmaya...

Bedia Balses

***********

Haziran kokar yalnızlığım yokluğunda...

(Sabahattin Ali)