Beste SAKALLI

Gökten üç elma düşmeycekse bu masalın sonunda,bir varmış sırasını bir yokmuşa devredecekse her halukarda,onlar ermeyecekse muradına, dinlemeyecekse şairi şiir çocukları, bir nüshası bizde kalmayacaksa ergenlikteki heyecanların ,oybirliğiyle geçecekse zaman meclisinden aşka bulaşma yasa tasarısı ve geçecekse aşk bizden bu kadar erken, istemem, yayımlamayın yazdıklarımı.

Ekecekse fidan boylu bir kalem beni şiir içmeye giderken, iştahımı kaçıracaksa zabıtaları kafiyeli dizelerin ve park edemeyeceksem göbeğine duygularımın serbesteçe, tehdit edecekse mantığım gönlümü mütemadiyen, ve gönlüm suçu şairliğime yükleyecekse cahilce, istemem,yayımlamayın yazdıklarımı.

Dolduruşa getirmeyecekse yazılarım ağlamayı, nüksettirmeyecekse tedavi ettiğini sandığın sızılı bir hatırayı, bilançosu ağır bir yürek yangınını, sarsmayacaksa öğelerini öznesi sen olan cümlelerinin, tamamlayıp tamamlamamak arasında bocalamayacaksan okumayı ve sonunda seçmeyeceksen kendinle karşılaşmayı, istemem, yayımlamayın yazdıklarımı.

İhanet meraklılarını ayartacaksa geniş kalçalı savaşlar, ve bombalar yağacaksa şehirlerin üstüne, efkara gelecekse mermiler güller yerine, kalpte kan rengi açılacaksa yaralar, kurşunlarla uyuyacaklarsa bebekler, boş kovanlarla oyunlar oynayacaksa gençler, tankların gıcırtısında sevişecekse sevgililer istemem, yayımlamayın yazdıklarımı.

Sıkıntılarımı teşhis edemeyecekse annem satırlarımdan, kaldıracaksa küçüklük fotoğraflarımı raflarından ve büyütmeye yeltenecekse beni, anımsayacaksa yıllarına nasıl şiddetle dokunduğumu etkisi geçince gençliğimin, ve yer açmayacaksa benim için döl yatağındaki astarlı yorganın altında, istemem, yayımlamayın yazdıklarımı.

Bileceksem nerede duracağımı, dinleyeceksem ne söyleyeceğimi söyleyen yasaları, gereği düşünülecekse şiirlerimin, başımı eğeceksem, sallayacaksam başımı, gömeceksem, görmezlikten geleceksem, perdelerimi çekeceksem, uslu bir çocuk gibi köşesinde büzüleceksem, kapılarımı kilitleyeceksem, hayatı randevusuz kabul etmeyeceksem, istemem, yayımlamayın yazdıklarımı.Yakın, silin, ezin, geçin, heba edin.Ağzı açık bir çöplüğe bırakın, akıntısı kuvvetli bir nehire, küfürlü hecelere, karanlık gecelere atın .Kırın bu kalemi en konuşan yerinden, beni de sökün köklerimden.Yayımlamayın yazdıklarımı!

************

Nisanlar Uğramasın Buralara, İnsanlar Uğrasın

Nisanlar uğramasın buralara insanlar uğrasın

İki harf yer değişsin, varsın bir mevsim eksilsin

Ama insan görsün biraz da gözüm insan

Varsın ömrümün bir ayı gitsin

Haydi alın tapularınızı kırlangıçlar ellerinize

Varın gidin başka memleketlere

bölünün sevinçleri bademlerin

bu kez içinizde bırakın o beyaz renkli çiçekleri

toparlan yeşil örtü, sen papatya kımıldan

nisan değil insan gelsin artık kapıdan

sıkıldım bu manasız doğaya vurmalardan

haydi güneş seç kendine bulutlardan bir eş

saklan arkasına çıkarma yüzünü bir süre

bırakın düşmeyi cemreler

bu kez soğuk kalsın bu yerler

durun açmayın güller, susun ne olur serçeler

artık insandan duyayım sesler

belki kulak pasımı temizler

sıkıldım suçu her daim kendime bulmalardan

olur olmaz vakitte doğadan medet ummalardan

Nisanlar uğramasın buralara insanlar uğrasın

İki harf yer değişsin, varsın bir mevsim eksilsin

Ama insan görsün biraz da gözüm insan

Varsın ömürmün bir ayı gitsin

Beste SAKALLI

************

Dünya Edebiyatından

Kış ve Gece

Kış mevsimi bir geldi mi gitmez çocuğum

Sonsuz gece başlayınca bitmez çocuğum

Kurşunlu bulutlar yığılır üstümüze

Günler yüzünün seyrine yetmez çocuğum

A.N.ASYA

***

Uzakta

Anlatmak isterdim o anıyı

Ama silindi artık

Sanki birşey kalmamış

Uzakta kaldı çünkü ilk gençlik yıllarımda

Sanki yasemindendi teni

O ağustos-Ağustos muydu?- gecesi

Artık pek az anımsıyorum gözlerini; sanırım maviydiler

Ha!evet, maviydiler; gökyakut mavisi

Konstantinos KAVAFİS

Çev: Herkül Milas-Özdemir İnce

******************

Posta Kutusu

Aşk Işığı

Elyazması rüyalarda tanıdım geceyi

Aşkı giyindim

sana soyundum

Sen ey kırılgan sis kelebeği

Sonsuz duygular labirentinde

kayboldum

Gel artık en uzağında kalma

unutuşun.

Yasak bahçesinde cennetin

bir bilge ağaç

bir kadınhavva

Aşkın hangi haliydi yaşadığımız

Bilmediğimiz düşlerde kaybolduğumuz.

Ah! Şimdi O sonsuz Aşk ışığının

kör edici yokluğu...

Yağmur Deniz SOLMAZ

*******************

Son Pişmanlık

Ayrılık çok yeni şimdi dokunmuyor

Gözünü açınca ne olacak bilsen

Bakmışsın her cümlen keşkeyle başlıyor

Daha son pişmanlığı yaşamadın sen

Seni bugün değil yarın zorlayacak

Fayda etmeyecek yoluma da ölsen

Bir damla gözyaşın dahi kalmayacak

Daha son pişmanlığı yaşamadın sen

Aldığın her nefes benim adım olsun

Girdiğin tüm yollar kapımda son bulsun

Bensizlik duygusu içini kavursun

Dilerim o son pişmanlık sonun olsun

Eser ALİCİK

****************

GİRNE KAPISI

Girne Kapısı ile çevresinin 1960'lı yılların sonunda görünümü. Orijinali renkli olan fotoğrafta, ortada tarihi Girne Kapısı bulunmaktadır. Venedik döneminde 1568-1969 yıllarında yapılan orijinal giriş kapısı üzerine Osmanlı Dönemi'nde 1821 yılında bekçi kulübesi inşa edilmiştir. Orijinal adı Porta Del Provveditore (Askeri Vali anlamında) olan Giriş Kapısı'nın adı Türk döneminde (1571-1878) Lefkoşa'dan Girne ve bölgesine gidecek yolcu ve hayvanların çektiği arabalara, giriş çıkış sağlayan kapı olduğundan ötürü Girne Kapısı adını almıştır.

Osmanlı döneminden günümüze dek bu isimle bilinmektedir. Girne Kapısı üzerinde Sultan 2. Mahmud Tuğrası ile Kur'an-ı Kerim'den ayet ile Venedik döneminde yazılanlar ile kapının doğu ve batısından 1931 yılında açıldığını belirten (GVR 1931) İngilizce yazılar (semboller) bulunmaktadır. 1879 öncesi Lefkoşa'ya giriş çıkış sağlayan diğer iki kapıdan biri şehrin güneybatı tarafındaki Baf Kapısı (orijinal adı Porta di San Domenico) ve diğeri Lefkoşa'ya doğudan giriş sağlayan (orijinal adı 'Porta Giuliana) Mağusa Kapısı'dır. Fakat Lefkoşa kapılarının içerisinde en fazla değişikliğe uğratılan Girne Kapısı'dır. Burası diğer sur kapılarına göre daha dar konumda olduğundan kapının iki yanına 1931 yılında geçit açılmıştır. Fotoğrafta solda surlar, yolun karşısında tek katlı eski Çiçek Sineması (sonra Şahin Sineması) ile dışta dükkânların bulunduğu yapı. Geride görülen çifte minareler Selimiye Camii'nin minareleridir. Ortada Mustafa Kemâl Atatürk'ün 29 Ekim 1962 tarihinde dikilen devasa tunç heykeli görülmektedir. Sağdaki giriş yolunun karşısında 100 yaşın üzerinde olan anıt ağaç okaliptüs ağacı yanında, tek katlı, tatlıcı bedevinin pastahanesi (günümüzde burada çok katlı bir banka binası inşa edilmiştir) görülmektedir. Fotoğrafta dikkat çeken hususlardan biri de trafiğin azlığı ve bisikletlerin ulaşım amacıyla kullanılmasıdır.