'Barış suyu'nu sanırım ilk yazanlardanız. Hatta bunun, oluşturulan teknik komitelerden birinin gündem maddeleri arasına niye konulmadığını soran, konulması gerektiğini savunanlardanız.

Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü Hasan Erçakıca'nın, konuya ilişkin açıklamasından sonra, doğru bir karar verildiği şeklinde hükme varmamak elde değildir.

Su konusunun teknik komitelere Türk tarafınca getirildiğine ve Rum tarafının ilk tepkisinin olumlu olduğuna işaret eden Erçakıca, Türkiye hükümeti yetkililerinin de, getirilecek suyun Rum halkıyla paylaşılmasına karşı olmadığını belirtti. "Türkiye'den sağlanacak suyun Kıbrıs Rum halkıyla paylaşılmasında biz de bir sakınca görmüyoruz. Tam tersine fayda görüyoruz" diyen Erçakıca, 1960 Garanti sisteminin devamından yana olunduğunu da vurguladı.

Küresel ısınmanın adamızı da etkilediği gerçeği çeşitli vesilelerle ilgili makamlarca dile getirilmiş, kendi çapımızda neler yapılması, ne gibi önlemler alınması gerektiği de ortaya konulmuştu. Hala daha bu konuda öneriler yapılmakta, görüşler belirtilmekte, yumurta kapıya gelince vatandaşların bilinçlendirilmesi yönünde adımlar atılmaktadır.

Burada esas olan, kullanım suyu veya tarımda kullanılan sudur. Bir bakanın, "suyu için ama doyasıya içmeyin" şeklindeki sözleri çeşitli çevrelerde espri konusu olurken, ikisini birbirinden ayırmak gerek. Zaten genelde içme suyu artık satın alınmaktadır. İsteyen istediği suyu alabilmekte, dilediği gibi de kullanmaktadır. Kimsenin bu konuda bir diyeceği olamaz. Para da onun, keyif de!..

İster yerli su içer, ister Türkiye'den ithal edilen suyu...

Önemli olan çiftçinin, hayvancının, üreticinin ihtiyacı olan suyun bulunabilmesidir. Ada topraklarında yaz aylarında da yeşilin fışkırmasıdır. Her yıl dikilen binlerce fidanın boy atması, gelecek nesillere yemyeşil bir vatan bırakabilmektir. Bunun başarılabildiği gün herkes görev ve sorumluluğunun yerine getirilmesinden huzur duyacaktır.

Burada Kuzey-Güney ayırımı yapmaksızın tek çare, Türkiye'den su getirilmesidir. Biz bunu uzun zamandan beri dile getirenlerden, savunanlardanız. Her ne halse o proje yıllardan beri gerçekleştirilememiştir. Ancak şimdilerde kuraklığın tehlikeli boyutlara ulaşması ve Rum kesiminden de bu yönde sesler işitilmesi, dahası gündem maddesi olarak ilgili komitede ele alınması memnuniyet vericidir.

Bu hususu tam 15-20 yıl kadar önce Lefkoşa'nın Rum kesimindeki Amerikan Büyükelçiliği'nde bir grup Türk ve Rum gazetecinin katıldığı yemekli toplantıda dile getirmiş ve suyun kaderimizi dahi değiştirebileceğini söylemiştim. Belki de su sebep olur ve Kıbrıs sorunu da halledilebilirdi. Bilemeyiz.

Bu konuda Kıbrıs adasını çevreleyen ülkeler arasında tek alternatif Türkiye'dir. Hem su kaynakları, hem de mesafe açısından. Ne Yunanistan'dır, ne Suriye, ne de Lübnan ve İsrail!..

Hani derler ya, 'kelin ilacı olsa kendi başına sürer', Türkiye dışındaki diğer ülkelerin de durumu böyle.

Eğer BM, AB ile İngiltere ve ABD, Dünya Bankası, IMF, ayrıca uluslararası finans kuruluşları gerçekten Kıbrıs Türk ve Rum halkına yardımcı olmak, dolayısıyla sorunun çözümüne katkıda bulunmak niyetinde iseler, taşın altına ellerini koyarlar. Nihayet bu, Kıbrıs'ın ve Kıbrıs'ta yaşayan iki halkın ortak sorunudur.

Gelinen aşamada bu konuda Rum tarafında da akılcı görüş ve düşüncelerin giderek artması sevindiricidir ve olumlu gelişmelerdir.

Özellikle yaz aylarında Mesarya Ovası'nı bir baştan bir başa geçerken, suya olan gereksinimin önemi çok daha iyi görülmekte, anlaşılmaktadır. Gelişen teknoloji de, geçmişte imkansız gibi görünenleri, şimdi daha da kolaylaştırmış, imkan dahiline sokmuştur.

Konu artık en üst düzeylerde ciddiyetle ele alınmalı ve adım atılmalıdır.