Kıbrıs Türk Halkının Özgürlük Mücadelesi Lideri Dr. Fazıl Küçük'e 1959 yılında Afyonkarahisar'da verilen plaketin üzerinde, "Kurtuluşun başladığı yerden gideceği yere sevgilerle..."

O günlerde Kıbrıs'ta durumlar hiç de iç açıcı değildi. Dr. Küçük'ün önderliğinde Türkiye'nin hemen her ilinde düzenlenen mitinglerde büyük bir coşku yaşanıyor, 'Ya Taksim Ya Ölüm' sloganları haykırılıyordu. 1958'de EOKA'nın saldırıları doruğa ulaşırken, üniversite gençliğinin düzenlediği mitinglerde heyecan son haddine ulaşıyordu.

Şu anda Dr. Fazıl Küçük Müzesi'nde muhafaza edilmekte olan söz konusu plaket, Afyon'da omuzlara alınan Dr. Fazıl Küçük'e, üniversiteli öğrencilerin lideri, şu anda Afyonkarahisar'da yayınlanmakta olan 'Kocatepe' gazetesinin sahibi İbrahim Küçükkurt tarafından takdim edilmişti...

Afyon Kocatepe Üniversitesi'nin geçen gün düzenlediği ve Türkiye'nin her yanından üniversiteli gençler ve hocalarının, çeşitli kurum ve kuruluşların temsilcilerinin katıldığı 'Kocatepe Zafer Yürüyüşü' nedeniyle bulunduğum Afyon'da Sn. İbrahim Küçükkurt'u 'Atatürkçü Yaşam Derneği' heyeti olarak ziyaret ettiğimizde bize o eski günleri anlattı. Kıbrıs'ta bu günlere nasıl gelindiğinin yeni nesillerce bilinmesi gerektiğini vurguladı. Çok duygulanmış, gözleri dolmuştu.

Türkiye'nin ve Türk milletinin kurtuluşunun başlangıç noktası ve 'Büyük Taarruz'un kararının verildiği yer olan Kocatepe'ye yürüyüş, öylesine heyecan vericiydi ki, zafer yürüyüşüne Ulu Önder Atatürk'ün büyük önem verdiği Şuhut kasabasından başlandı. Bir yanda stadyumu ve çevresini hınça hınç dolduran insanlar, oradaki etkinlikleri izlerken, beri yanda da 'Türk Yıldızları'nın nefes kesici gösterileri görülmeye değerdi.

Gece yarısından sonra başlayan 'Kocatepe Zafer Yürüyüşü sabah saat 06.00'da sona erdi. Bu arada atlı süvarilerin Kocatepe'deki 86 yıl önceki durumu gözler önüne sermeleri ve o günleri yeniden yaşatmaları, halkın coşku dolu tezahüratına neden oldu.

Evet; İngilize, Fransıza, İtalyan'a, Yunan'a unutamayacağı ders veren Atatürk ve arkadaşlarının komutasındaki Türk ordusunun başarısı dünyada yeni bir dönemin başlangıcına damgasını vurdu. Afyon Valisi'ni ziyaretimizde konu Anzaklar'ın torunlarının her yıl Çanakkale'yi ziyaretinden söz açılmıştı. Dedim ki, o torunlar, şimdilerde

binlerce kilometre uzaklıktaki Türkiye topraklarında Avustralyalıların, Yeni Zelandalıların ne aradığını sorguluyorlar. 'Buralarda ne işleri vardı' diyorlar.

Bunları anlattım Vali'ye. Hatta Avustralya'da bir tren dolusu askerin Çanakkale'ye gönderilmek üzere yola çıkmasını gören biri dondurmacı, diğeri kasap iki Türk'ün, Avustralya'da trene ateş ettiklerini, sonuçta ikisinin de öldürüldüğünü, birinin isminin Gül Ahmet olduğunu söyledim. Vali beni ilgi ve heyecanla izledi. Halen Avustralya'nın Melbourne kentinde yaşayan kardeşim Türkay Ilıcak'ın bu konuda bir de eseri olduğunu izah ettim.

Konu, Afyon'daki etkinlikleri uluslararası boyuta çekmek ve Çanakkale'ye kadar uzanan mücadelenin başlangıç noktasında gerçekleri anlatmadan açılmıştı. Bu vesileyle Afyonkarahisar'ı dışta da tanıtmaya yönelik etkinliklere bundan böyle daha bir ağırlık verilmesi arzusunu gördüm.

Kocatepe Zafer Yürüyüşü'nde heyetimiz adına Mustafa Başak'ın taşıdığı KKTC bayrağı büyük ilgi gördü ve alkışlandı. "Anavatan-Yavruvatan el ele, omuz omuza, yaşasın Kıbrıs Türkleri" şeklinde sloganların atılmasına neden oldu. Kırmızı-beyaz Türk bayraklarının yanında tek bir KKTC bayrağının da görülmesi kuşkusuz dikkat ve ilgi çekiciydi.

25 Ağustos'u 26 Ağustos'a bağlayan gecenin geç saatlerinden itibaren başlayan hazırlıklar ve nihayet sabahın erken saatlerinde Atatürk'ün verdiği 'hücum' emri en güzel bir şekilde yansıtılırken, Türk ulusunun azim, inanç ve kararlılığı dile getirildi.

Ya; İstiklal Savaşı başarısız olsaydı, nice olurdu?.. Ne Türkiye, ne de Türk milleti var olurdu!.. Kıbrıs Türkü'nün esamesi okunmaz ve Türkiyesiz bir Kıbrıs Türk halkı da tarihin derinliklerine gömülürdü.

Bunları her zaman düşünmek ve nereden nereye geldiğimizi, hangi koşullarda kurtuluşun, özgürlüğün ve egemenliğin kazanıldığını anlatmak, tarih kitaplarında üstün körü değil, fakat hak ettiği yeri vermek gerek. Şunun veya bunun istekleriyle Türk milletinin ve Kıbrıs Türk halkının verdiği var oluş mücadelesini makaslamak kimseye bir şey kazandırmadığı gibi, çok şeyler kaybettirir.

Çözüm arayışlarının arifesinde geçmişi bir çırpıda silip atmak, teslimiyetle eş anlamdadır. Geçmişe saplanıp kalmadan, ancak geçmişten dersler çıkararak geleceğe adımlar atmakla sağlıklı ve istenen sonuçlara varılabilir.