Kendi kendime defalarca, bu köşeden de birkaç kez okuyucuya söz vermiş olmama rağmen bir türlü kurtulamadım sigara illetinden.

Daha kötüsü her teşebbüs ettiğimde artırarak içmeye başladım.

3 yıl önce en ciddi denemeyi gerçekleştirdim.

3 gün aralıksız sigara içmedim.

Sigarayı kesenler veya kesmeye teşebbüs edenler 3 günün anlamını iyi bilirler.

En zor zaman dilimidir. Yıllarca uykuda geçen saatler hariç her 10 dakikada bir yapılan şeyi bir anda kesmek, vücudun bütün dengelerini altüst eder ama bütün dengelerini. Hem fiziksel hem de psikolojik reaksiyonlar gelişir peş peşe.

Kulaklarda uğultu oluşur, konuşulanlar anlaşılmaz olur, nefes alma zorluğu yaşanırmış hissine kapılır insan ve sanki de uykusuz günler geçirmiş gibi sürekli bir yorgunluk hali.

Üçüncü günün öğle vaktiydi. Sevgili Mustafa Doğrusöz'le Demirhan'daki Özgitler restorana kebap yemeye gitmiştik. Dışarıda güzel bir bahar havası vardı. Masada enfes yiyecekler. Şiir üzerine hoş bir sohbet yapmıştık. Yemek sonrası kahvelerimizi içiyorduk. Mustafa Doğrusöz bir sigara yaktı, kahvesinden bir yudum çekti.

O an içimde müthiş bir kıskançlık hissi ortaya çıktı. Sigaranın ve kahvenin verdiği keyfin bir insanda nasıl da mutluluğa dönüştüğünü görmüştüm. Ve aslında kıskandığım karşımda oturan mutluluktu.

Doğrusöz'ün şaşkın bakışları altında paketten bir sigara aldım ve yaktım.

İlk nefeste başım döndü. Öksürmeye başladım. Peşpeşe nefesleri çektim. Ateş izmarite kadar dayanmıştı ama ben durmak bilmiyordum. Sonra bir sigara daha yaktım. Aynı şekilde onu da bitirdim.

İkinci sigaradan sonra ne baş dönmesi kalmıştı ne de öksürük.

Hesabı ödeyip kalktık. Arabaya binerken üçüncü sigaramı yaktım, Lefkoşa'ya geldiğimizde dördüncü.

Benim odaya oturup kahveleri söylediğimizde beşinciyi. Kahveler geldiğinde altıncıyı.

O gün bugündür aynı hızla sigara içmeye devam ediyorum.

Emin değilim ama arada verdiğim kilolar ve yaptığım spor sigaranın tahribatını azaltıyor galiba.

Sigara içenler için en büyük tehlike, benim de başıma gelen şekilde sigaraya aşık olma ve ondan mutluluk duyma halidir.

Günlük keyfin bir parçası olduğu için zararlarıyla ilgili atılan nutuklara kişi kulaklarını kapatır. Doktorların sigaranın zararlarıyla ilgili söylediklerinin etkisi sıfırdır.

Çünkü ortada bağımlılıktan da öte sevgi vardır.

Bu yüzden her 10 dakikada bir dudağa götürülen o sevgili asla terk edilemez.

                                               ***

Son kitabımı hazırladığım günlerdi. Yani bu yılın ocak ayı falan.

Hiç tarzım olmamasına rağmen geceleri gün doğumuna kadar çalışıyordum.

Nisan ayında yapılacak Rum başkanlık seçimleri öncesinde kitabın piyasaya çıkmasını hedefliyordum.

Bunun için de gündüzlerin ve gecelerin birbirine karıştığı kesintisiz bir çalışma temposu sürdürüyordum.

Yine öyle bir geceydi.

Şöminenin ısıttığı salon, sigara dumanının dışarı çıkması için açtığım pencereler nedeniyle tekrar buz gibi oluyordu.

Bu sürekli tekrarlanıyordu ve salonda ciddi bir ısı farkı oluşuyordu.

Fark etmeden maruz kaldığım bu ısı farkı beni perişan etmişti.

Nezle olarak başlayıp, gribal enfeksiyona kadar giden bir hastalık süreci ortaya çıkmış ve tüm çalışmalarımı kesintiye uğratmıştı.

O hastalık günlerinde Hatice'ye söz verdim. Kitabım basıldığı gün ben de sigarayı bırakacaktım.

Şubat ayı ortalarında kitabım basıldı.

Mayıs'ta Türkiye baskısı çıktı.

Kıbrıs'ta tümü tükendi.

Türkiye'de de tükenmek üzere.

Şimdi Yunanca baskı üzerinde çalışıyoruz.

Ben verdiğim sözü tutmadım ama unutmadım da.

Aramızdaki aşkı bitirdiğim sigarayı terk etmeye hazırlanıyorum.

Kendi kendime sorduğum "bu terk ediş ne zaman olacak" sorusuna yanıt veremiyorum.

Çünkü bugünlerde olmayacağını çok iyi biliyorum.

Bu da benim geliştirdiğim bir refleks.

Türkiye'de sigara yasağı gündemde ya, bizim taklitçiler hemen kampanyaya başladılar.

Yasa hazırmış, meclisten geçer geçmez uygulanacakmış, kimsenin gözünün yaşına bakılmayacakmış falan.

Taklitçilikten nerdeyse kimliğimizi kaybedecek hale geldik ama gözü körolası popülizm hala peşimizi bırakmıyor.

Sigarayı kesmeye karar verdim.

Fakat bugünlerde değil.

Bilmem anlatabildim mi?