Hem gözden, hem gönülden uzak olan yurt dışındaki Kıbrıslı Türk kardeşlerimize yönelik politikalarımızı belirleme zamanı gelmiş hatta geçmiştir. Ya bu insanlarımıza hak ettikleri değeri vereceğiz ya da top yekün eylemli karşı tavırlarına hazır olacağız

Dün sabah Kanal T'nin Ada Sabahı programında İngiltere Kıbrıs Türk Dernekleri Konseyi Başkanı Akmen Ali Sıtkı ve Melbourne Kıbrıs Türk Kültür ve Dayanışma Derneği Başkanı Hakkı Süleyman'la birlikte Levent Özadam'ın stüdyo konuğuydum.

Kıbrıs Türk toplumunun en karakteristik özelliklerinden biri yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türklerin adada yaşayanlardan kat kat fazla olmasıdır.

Eğer yurt dışındaki Kıbrıslı Türklere ciddi anlamda önem verilmiş olsaydı, bırakın Dışişleri Bakanlığı bünyesinde Yurt Dışındaki Kıbrıslı Türkler Masası kurulmasını Yurt Dışındaki Kıbrıslı Türkler Bakanlığı olurdu.

Somut şartlar Kıbrıslı Türklerin göçünü teşvik etti.

Kimse bu ülkede bir eli yağda öteki eli baldayken kaçıp gitmedi.

Göç etmek zorunda olanların ezici çoğunluğu Kıbrıs'ta anne babalarının, yakın aile bireylerinin parasal anlamda en ciddi desteği oldu.

Ama gel görün ki İngilizin böl ve yönet düşüncesinin kendi içimizdeki uygulayıcıları Kıbrıs'ta ve yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türkleri birbirlerine göre ötekileştirdi.

İşimize geldiği zaman göç edenler için " Göç etmek zorunda bırakılan kardeşlerimiz", işimize gelmediği zaman ise, "Kaçıp gittiler" dedik.

Yurt dışındaki Kıbrıslı Türklerle ilgili bir politika hiç bir zaman olmadı.

Akmen Ali Sıtkı ve Hakkı Süleyman'ı dün dikkatle dinledim.

Anlattıkları benim için hiç sürpriz olmadı.

20 Temmuz nedeniyle dünyanın değişik köşelerinden davetlilerimiz oldu. Bu davetliler özenle mi belirlendi? Bana göre hayır.

Ama sıra bizim yurt dışındaki insanlarımızın temsilcilerine geldi mi davet etmedik. Kendi paralarıyla gelenlere 20 Temmuz törenlerinde bir plastik sandalyeyi bile önceden ayırmadık.

Sıtkı ve Süleyman, dün dert yandı.

Anlattıklarından hiç biri benim için şok nedeni olmadı.

***

KKTC'de devlet adamı yoktur.

Gelecek seçimleri düşünen politikacılarımız çok.

Politikacılar için önemli olan karşısındaki ne kadar oy üzerinde etkili olduğudur.

İngiliz zamanında insanlar "maliye" adına verilen ödediği vergisi oranında itibar görürmüş. Köy kahvelerindeki tartışma ortamlarında, "Maliyen kadar konuş" derlermiş.

Şimdi söz hakkını, siyasiler karşısında itibarı, sahip olunan oy gücü belirler. Herkes oyu kadar konuşma hakkına sahip.

Yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türkler, oy hakları olmadığı için bizim politkacılar tarafından adam muamelesinden paylarını alamıyorlar.

Bunun böyle olduğunu anlamak onlar için zaman aldı.

Gerçekle yüz yüze geldikleri zaman deprem geçirdiklerini net bir şekilde gördüm.

***

Yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türkler, KKTC yetkillerinden bağımsız örgütlenip taleplerini o çerçevede ileri taşımayı başarana kadar bir arpa boyu yol gitme şansları yoktur.

Kıbrıs dışında yaşayan Kıbrıslı Türklerin, önce seçme daha sonra seçilme hakkına sahip olmasını içtenlikle istiyorum.

" Dünyanın bilmem neresinde yaşayan bir Kıbrıslı Türk hangi bilinç ve sahiplenmeyle oy kullanacak?" diyenleri duyar gibiyim.

Benim için önemli olan dünyanın neresinde olursa olsun Kıbrısı ve Kıbrıslılığı yaşatmadır.

Kıbrıs'a göre en uzak noktada olsa bile yüreği Kıbrıs için çarpan herkesin oy hakkı olmalı.

Kıbrıs'ta yaşayan, vatandaş olan ama kendini başka yerin insanı sayanların oy hakkı olacak ama şartların dünyanın değişik köşelerine savurduğu insanlarımızın oy hakkı olmayacak. Bunu kabul edemem.

Dün öğrendim Avustralya'daki İtalyanların oy kullanma hakkı yanında bir temsilcilerini seçip İtalya parlamentosuna yollama hakkı da varmış.

***

Hem gözden, hem gönülden uzak olan yurt dışındaki Kıbrıslı Türk kardeşlerimize yönelik politikalarımızı belirleme zamanı gelmiş hatta geçmiştir. Ya bu insanlarımıza hak ettikleri değeri vereceğiz ya da top yekün eylemli karşı tavırlarına hazır olacağız.

Günün sözü:

Eliyle yapanlar çekmek için boyunlarını uzatmalı