En cansız görülen taşlar dirilirken, taşlaşmış insanların dirilmemesi hiç mümkün mü?

Kayalar parçalanır çakıl olur, çakıllar parçalanır kum ve kumlar da iyice küçülür toprak olur.

Jeoloji kitaplarının yardımıyla dünyanın ilk yaratıldığı yıllara ilmen gidersek: Dünya, ister güneşten kopmuş olsun, isterse gaz kütlelerinin sıkışmasından teşekkül etsin. Her iki de şıkta da, dünyanın başlangıcı havasız, susuz ve topraksız, bir bakıma maden kütlesi, bir bakıma da taş gibi büyük bir cisim idi. Bu kocaman taş veya maden kütlesinden denizleri, atmosferi ve binlerce çeşit canlıları yaratan Allah Teâlâ, Dünyayı tekrar moleküller veya atomlar haline döndürse, ikinci kere yeniden canlıları yaratamaz mı? Eğer zorluk söz konusu ise, birinci yaratışta zorluk olabilir, ikinci yaratış daha kolaydır.

Öyle ise kıyamet kopsa, her şey kül gibi savrulsa, Allah bütün canlıları yeniden yaratır. Bilhassa iradesini kullanarak bir sürü iyi ve kötü işler yapabilen insanlar için mahkeme-i Kübra kurar, iyilere mükâfat, kötülere ceza verebilir.

Demir, pas tutup çürüyor. Çürüyen demirler toprak oluyor, toprak bitkilerin bünyesinde diriliyor. Demirlerin dirildiği şu âlem de insanların bir daha dirilmemesi düşünülebilir mi?

Gübre ile karıştırılan toprağa dirilme özelliği vererek bitkilerin güzelce gelişmesini sağlayan Allah, en mükemmel yaratık olan insanı öldürüp bir daha diriltmesin hiç mümkün mü?

Evet taşlar dirilir, fakat merhametten nasibini alamayıp taşlaşmış kalpler dirilmeyebilir.

Gübreler dirilir, fakat ahlaksızlığın gübreleri hayatını medeniyet zanneden insanlar, İslamiyet'in maddi ve manevi alemlerinde dirilmeyebilir. Bununla beraber tövbe kapısı daima ve ardına kadar açıktır. Çünkü dirilmemiz kadar, dirilip Cennete girmemiz de önemlidir.

(Hekimoğlu İsmail)