Çevre Bakanlığı, 1 yıl kadar önce Topçuköy'ün batısında 40 dönümlük bir alanı, alçak orman arazisi kapsamında kiralamış.

    Kira süresinin bitimine çok az bir süre kala da bölge sürülerek, dümdüz edilmiş.

    Yani yaklaşık iki hafta önce, 40 dönümlük bir orman yokedilmiş.

    Oldukça zengin mağaraların da bulunduğu bölgede, tarihi eser yağması yapıldığına dair de ciddi endişeler var.

    Bu bilgiler, bölgeyi çok iyi bilen ve çevreye yakın, güvenilir kaynakların verdiği bilgiler.

    Alçak orman arazilerinin istismar edildiği yönünde, çevre örgütleri çeşitli vesilelerle uyarılar yapıyor.

    Geçtiğimiz günlerde, medoş laleleriyle ünlü Avtepe bölgesinde de benzer bir durum yaşanmış ve türleri tükenmekte olan medoş laleleri sürülmüştü.

    Mersinlik, Esentepe ve Çatalköy'de de benzer katliamların yaşandığı belirtiliyor. 

    Kıbrıs bir ada ülkesi.

    Bu adanın Kuzey parçası, siyasi ve ekonomik kıskaçlar altında hayatını idame ettirmeye çalışıyor.

    En değerli varlığı ise, değerlendirebileceği doğal zenginlikleri.

    Ama nedense, biz bu zenginliklerin değerini bilmiyoruz, ya da, bu değerler üzerine daha farklı zenginlikler yerleştiriyoruz.

    Bütün dünyayı sarsan küresel ısınma, biz kendimizi dünyadan uzak saysak da dünyanın içinde olduğumuz gerçeğini en acı şekilde hatırlatıyor bize.

    Teknik olarak en az paya sahip olsak da küresel ısınmanın sonuçlarını biz de yaşıyoruz.

    Belki durdurmak için yapılabilecek birşey yoktur, ama, yeni şartlarla başa çıkabilmek için mutlaka hükümetin bir yol haritası olması gerekiyor.

    Hükümete bu yolda muhalefet partilerinin yapıcı destek vermesi ve sivil toplum örgütlerinin de bilinçlendirme konusunda katkı sağlaması şart.

    Dün ve bugün yaşananlara baktığımızda, bundan 10 yıl sonra, çok daha kötü bir durumda olacağımızı kestirmek zor değil.

    Şu bir gerçek ki, çevresel bilincin gelişmesi için yeterli çağdaş düzeyden uzağız.

    Hükümetler ve icraatlar da böyle bir aynadan yansıyor bize, malesef.

    Yoksa, olumsuz ÇED raporuna rağmen, adanın ender değerlerinin buluştuğu bir yerde alçı taşı ocağı için yeni izinler vermezdik.

    Konuyla ilgilenenler, İsparo bölgesinde 2007 yılında verilen 3 yeni taşocağının faaliyete başlamasına neredeyse kesin gözüyle bakıyorlar.

     Bu faaliyetlerle, iki köyün ortadan kalkacağı ve 100 bin yıllık önemli bir mağara olan İncirli Mağarası'nın da zarar görebileceği öngörüsünde bulunan ÇED raporuna rağmen, devletin, ağaçlandırma katkısı olarak, söz konusu şirketlerden önemli bir mali katkı aldığı da biliniyor.

    Oysa varolanı yokedip, verimli toprağı da kısırlaştırdıktan sonra alınan mali katkıların ağaçlandırmada kullanılmasının anlamlı olmayacağı aşikar.

    Uzmanlar, bundan 10 yıl sonra ağaç yetiştirmenin, bugünden çok daha zor olacağı tesbitinde bulunuyor.

    Bugün, özellikle Meserya bölgesine şöyle çıplak gözle bakmak bile, kuraklığın sonuçlarını en açık şekilde ortaya koymakta yeterli.

    Göletlerin kuruduğu, hergün çatlak toprak fotoğrafları eşliğinde haber oluyor, gazetelere.

    Bugün, dün yokettiğimiz doğal zenginliklerin yarattığı olumsuzlukları yavaş yavaş yaşamaya başlıyoruz.

    Denize sıfır inşaat izinleri, izinsiz yapılaşmalar, bizzat devletin kendi ihalelerinde şirketlere söz geçirip, doğayı koruyamaması ve çevresel gerçeklere tezat taşıma projelerle, binlerce ağacın katledilmesine seyirci kalması, bizim çok normalleştirip yaşadığımız felakatlerdir.

    Yaratılan Çevre Bakanlığı da ne yazık ki, idareyi elinde bulunduranların çevreye bakış açısında değişiklik yaratmak yerine, mevcut durumun devamını sağlamaktan öteye gidemedi.

    Ama artık birilerinin elini masaya vurup birşeyler yapması ve gelecek adına sormuluk alması gerekiyor.

    Yoksa, daha dağıtılacak ve farklı amaçlar için günübirlik zenginlik olarak kullanılacak çok yerimiz var.

    Ama bugün İpsaro'yu, birilerini zengin etmek için feda edenler, alçak orman arazilerinin istismarını engelleyemeyenler, kuruyan her ağaçta, azalan her damla suda sorumluluk sahibi olacaklardır.

   Ve bu çok ağır bir sorumluluktur!