Eksik öpüşlü, mağlup bir çocuk

Bir çift buz kırığı göze

Veda çığlığını susar...

Cebinde faili meçhul günleri

Gülüşünde 3. derece yanık izleriyle

Saatini hiç bir yolun dolduramadığı boşluklara kurar

Uçkurunda belleği zayıf aşk silüetleriyle

Payına düşürdüğü rolünün son sahnesini oynar

İlaçlar ve alkol yüklü akşamlar

Kapatamaz hayatla

A   ra   lı  ğı nı

Susar...

Çakıştes yeşili gözleri zamana yenilir

Sevda dediği adresin

Mayası kesiktir...

Bilir...

Şimdi aşk

Bir balyoz gibi

Çocukluğuna inmektedir

Zaman, ilaçsız, pansumansız ve ağrılıdır...

-Üşümüşlüğüne inat,

Temmuz tüm haşmetiyle oralardadır-

Eksik yaşamının öznesi olan çocuk

Naylondan aşklarının kirlenmişliğiyle

Kayıp çocukluğunu aramaktadır...

Bedia Balses

*******

MELANKOLİK

Neyin köpüğüsün ey yaşam

İki gözüm kadar eminim sen yoksun

Aşk! Ey aşk! Başdöndürüyor yüzün

Ateş gemisi, buzkıran, akkorsun

Ey tüylerimi ürperten gece

Sevişmek gibisin; derin, kederli, korkunçsun

Neden bunca mağrursun ölüm

Umutsuzluğun omuzları seninkinden geniştir

Aşk artı gece eşittir hüzün

Değil mi ki sevdiğin sensiz de sevmiştir

Onur Behramoğlu

(asit ya da iksir – Yitik Ülke Yayınları)

**********

BELKİ

Belki bir gölgeden ibarettir her şey

Bir buluttur

Yağmura dönüşecektir

Ardından

Güneş doğacaktır günle beraber

Belki bir mumun verdiği alevdir

Gönül sokağında gezinen

Yangına dönüşecektir

Ardından

Güneş batacaktır günle beraber

Fatoş Özüren (2007)

*********

Zamana Asılı Mektuplar

-ufuk çizgin kaçış noktan-

bende sevemediğin şeyin ne olduğunu biliyorum kızmıyorum anlıyorum acını yerinde olsam ben de sevemezdim belki de beni birbirimizin gözüne baktığımızda gördüğümüz kendimiziz aslında kaçtığımız yenileyemediğimiz eski yanımız tekrar korkumuz utancımız sende en lanet yanlarımı temize çektim ben ufuk çizgini çekmeden kaçış noktanı çakmadan gözüme deneseydin keşke sen de altına üstüne yerleştirdiğin lekeleri iyi oturtmuşsun yemez hakkını profesyoneller aksini söylemezler korkma çaylakları boşver ne anlar onlar zaten perspektiften ya ufuktan kendin peşinde ama yakalanacaksın kaç. ( ayşen dağlı, haziran 2007 )

**********

Başucu Kitaplarından

Hayat, doğru cevapları olmayan bir sınav. Her şeyi en baştan  yeniden  yaşama şansım olsaydı yine aynı şeyleri yapar, aynı yanlışları tekrarlardım. Geçen gün tam da bir romana konu olacak bir hikaye geldi aklıma. Keşke yazabilsem. Şunu bir düşünün: Tatmin olmadığı bir yaşam süren orta yaşı bir adamın karşısına bir cin çıkıverir ve ona yeniden başlama fırsatı verir; üstelik bir önceki yaşamında yaptıklarını olduğu gibi hatırlayabilecektir de. Tabii, adam bu fırsatın üstüne atlar. Ama sonunda şaşkınlık ve korkuyla fark eder ki eski yaşamının tıpkısını yaşamaktadır; aynı seçimleri yapmakta, aynı yanlışları tekrarlamakta ve aynı sahte hedeflere ve tanrılara sarılmaktadır.(…)

*********

Ayışığı

sen gidince

ne mi kalır geriye

bir tutam ayışığı

uzanıp aldığım

gözpınarlarından

Tekin Gönenç

(Gönlü Güvercinli Kadın,Varlık yayınları)

*********

hayalin yokluğun  kapalı perde

hayaline

kapatıyorum yolları

kapıları perdeleri

sıkıya sımsıkı

iniyor gece 

anılar görünmesin diye

kovuyorum

yıldızları

gezegenleri ve ayı

yokluğunu

kapkaraya vurdukca

sessizlik ölüyor

büyüyor çığlık

gözlerimden

yüzün

yol buluyor

yine

şafağa

Halime Kayhan

Haziran 2007

**********

Acı çekmek, ölmekten daha çok cesaret ister (Cervantes)

**********

Yaşam pınarınız sizin elinizde değilse, varlığınızı rastlantıya bırakmışsınız demektir.

Nietzsche Ağladığında (Irvin D. Yalom)

Türkçesi: Aysun Babacan, Ayrıntı Yayınları