Daha tanışalı iki yıl bile olmadı ...

Temiz, mert ve güven verici görünüşünün yanında, saygı da uyandırdı bende...

Zaman geçtikçe yanılmadığımı anladım.

Sevilip sayılmaya değer bir insandı...

Asker kökenli olması, katı bir disiplinle yetiştirilmesi, yaşadığı bazı şanssız olaylar onun sevgi dolu yüreğini nasırlaştıramamıştı anladığım kadarıyla...

* * *

İki küçük oğluna hem anne, hem baba olmuş yıllarca...

Oysa zaman acımasızca geçip gidiyordu...

Çocuklar büyüdü, iki fidan oldu...

Az daha yuvadan uçup gidecekler. Geriye ya dönecek, ya da onları savuran rüzgarların peşisıra sürüklenecekler... Ama alın yazıları güzel olacak mutlaka... Çünkü; baba gereken her şeyi fazlasıyla yaptı onlar için. Daha çok şey yapacak...

* * *

Ya kendisi, ne yaptı kendisi için?..

Yalnızlığa, tek başınalığa mı mahkum etti kendi kendini?..

* * *

Akşam üstleri eve gittiği zaman, var mıydı onu kapıda bir karşılayanı, bir hoşgeldin diyeni?..

Günün nasıl geçti?.. Yorulmuşsundur, hadi bir kahve içelim diyeni?..

* * *

Sevgili arkadaşım belki bu gün farketmiyor bu eksikliği... Çünkü daha çok genç...

Kendini oyalayacak çok şeyi vardır belki...

Kitap okuyor, konserlere, sinemaya gidiyordur arkadaşlarıyla ama nereye kadar?..

Birkaç yıl sonra, çocuklar da uçup gidince yuvadan temelli, ne olacak?..

* * *

Kimsenin özeli beni ilgilendirmez. Kimsenin yaşantısını kimseninki ile kıyaslamam. Ama onu yıllar önce gurbete uğurladığımız kardeşime benzettim fiziksel olarak. Sessiz ve sevgi dolu yüreğiyle... Mutlu olsun istedim... Mutluluğu ertelemesin istedim...

* * *

Bu düşündüklerimi ona söylemeye cesaret edemedim. Vakit geç olmadan, böylesi bir yol buldum kendimce...

* * *

Fazlaca düşünmeye de gerek yok ki...

"Varsa yüreğine sinmiş bir can, bir nefes

Hiçbir şey için kendini feda etmeye değmez.

Uzat ellerini elbet sevdiğin seni bekler

Unutma kardeşim mutluluk ertelenmez..."

***********

ARALIK KAPI

Sevilây SADIKOĞLU

erişilmez sevgilim

gözlerimdeki hüzün senden kalma

yüzümün gülmeyişi senden

kıpkızıl batarken her akşam güneş

bir bıçak daha saplanır yüreğime

kırmızıya boyanırım

aşk sensin

hüzün de

mutluluk ne diye sorma sakın!

giderken,

göğsümden söküp aldığın yüreğimde gizlenen

kutsal bir şeydi o...

geceler boyu gözyaşlarım boğar beni

alın yazımla boğuşurum,

silemem.

sabah olur, sarıya boyanırım

sevdan terketmez beni gün boyu

nereye gitsem hep sen varsın

bazen bir çocuk kadar haşarı

bir heykel kadar mağrursun hayalimde

ve yıllardır taptığım adamsın sen.

çekip gitsen de apansız,

gülüşün dolar ya yüreğime

unuturum herşeyi

gökkuşağına boyanırım...

geceler boyu yollarını gözlerim

gel derim gelmezsin

öylesine özlerim ki seni,

tüm renkler silinir de dünyamdan

siyaha boyanırım...

aşk sensin, hüzün de

mutluluk ne diye sorma ne olur!

bir daha elini tutamayacağım,

her gece rüyalarımda

bir görünüp bir kaybolan

erişilmez sevgilim, sensin o...

************

İLKBAHARDA

Kış geri döndü gözlerime

Mevsimler şaşırdı

Yağmurlar bir türlü dinmek bilmedi

Sen gideli bir türlü durulmadı denizler

Yıllar geçer

Tam bitti derken

Yeniden çıkagelir hüzün

Sarar tüm benliğimi

Kahrolurum...

İlkbaharlarda

Kış geri döndü gözlerime

Yağmurlar bir türlü dinmek bilmedi...

S.S.