Herhalde sosyal güvenlik sorunu Kıbrıs meselesinden sonra ülkenin en büyük ve çözümlenemeyen sorunların başında gelir. Özellikle doğum öncesinden ölüm sonrasına, ömür boyu değil, ömür süre ötesi bireyleri ilgilendirdiği için gerçekten çok önemlidir.

Devletimiz bütün vatandaşlarına kanun temelinde çağdaş seviyede sosyal güvenlik hakkı sağlamış olmasına rağmen; sonuç itibariyle bu hakkı hayata geçirecek ve vatandaşlarda beklentilere uygun sosyal güvenlik tatmini sağlayabilecek adil bir sosyal güvenlik sistemi gerçekleştirememiştir.

Mevcut sosyal güvenlik sistemimiz siyasi popülizme kurban edilmiş ve günümüzde bütün dengeleri ve fonları kaybederek devlet bütçesinden sürekli kaynak aktarılması gerektiren bir duruma düşmüştür. Bunda başta siyasi popülizme kapı açan siyasiler ve siyasi iktidarlar kadar; siyasilerin bu zaafından azami istifade ederek günü kurtarmak peşinde olan sigortalı ve tüm diğer prim yatıranlar ile hak sahibi emeklilerin da payının olduğunu unutmamak lazımdır.

Şu halde elbirliği ile sosyal güvenlik sistemini bu günlere getirmişiz. Tabi ki önemli olan el birliğiyle bu soruna çözüm ve çıkış yolları bulmak, gelecek nesillere güvenilir, mali ve kurumlarıyla güçlü bir sosyal güvenlik sistemi bırakmaktır!

Mevcut sistemin sürdürülemez olduğu bütün ilgili kesimlerce bilinmektedir. Mevcut sistem emek piyasasında, kamu -özel sektör ayrımı yapan, adil olmayan, sosyal paylaşımda başarısız bir sosyal güvenlik sistemidir. Sosyal güvenlik sistemindeki çarpık yapı, ekonomideki emeğin verimliliğinden tutunda, vergi kaçakçılığına, devlet bütçesine getirdiği ek mali yükler ve nihayetinde gelecek nesillere ertelenen borçlara kadar birçok olumsuz etkileri söz konusudur.

İşte bunun içindir ki bu sistemin bir şekilde ellenmesi ve reforma gidilmesi konusunda herkes hem fikirdir. İşçisiyle, memuruyla, işvereniyle, siyasileriyle, hükümetiyle ama herkes tarafından bu bozuk çarpık sistemin düzeltilmesi istiyor!

İsteniliyor da, herkesin istediği şey farklı gibi görünüyor! Özellikle, çoğu özel sektör ve işveren kesim, Hükümetin önerdiği yasa tasarısını desteklerken, özellikle kamu çalışanlarını temsil eden sendikalar bu tasarıya şiddetle karşı çıkıyor. Tasarının Meclis genel kuruluna inmemesi için girişim ve eylemlerine devam ediyorlar. Sonuçta bir değişiklik yapılacaktır ve bu düzenleme sonucunda birileri bir bedeller ödemek veya özveride bulunması gerekecektir. İşte sorun buradadır. Bu bedeli kim ödeyecek?

Öncelikle şunu belirtmek gerekmektedir ki tasarı bugünkü sosyal güvenlik sistemine; ister sosyal sigortalar fonuna, ister emeklilik müessesesi veya emeklilik sandığına katkı yapanları etkileyecek, kapsayacak bir düzenleme değildir. Hükümetin öngördüğü yeni sistem tamamen emek piyasasına yeni girecek olanlar için tasarlanmıştır. Yani çocuklarımız, geleceğimiz için tasarlanmıştır.

Bana sorarsanız, keşke mevcut sistemi de kapsayan özelliklere sahip bir tasarı olsaydı. Niçin mi? Çünkü sorun gelecek nesillerde, çocuklarımızda değil. Sorun, bizlerin şu anda dâhil olduğu sosyal güvenlik sistemindedir. Yukarıda da ifade etmeye çalıştığım gibi el birliğiyle bu hiç kimsenin beğenmediği ve değişmesinin elzem olduğunu düşündüğümüzdür mevcut sistemdir sorun olan!

Bir başka deyişle, simdi ki çalışanlardan alınan katkı paylarıyla ki bu da yetmiyor, simdi emekli olanların maaşları ve diğer menfaatleri ödeniyor. Peki, simdi çalışıp da yarın emekli olacakların menfaatini kim ödeyecek? Gelecek nesiller tabi ki... Çocuklarımız ödeyecek. Biz bunu gerçekten istiyor muyuz?

Dolayısıyla Meclis de görüşülen sosyal güvenlik ili ilgili yasa tasarısı, mevcut sistemin sorunlarına çözümler getiren, değiştiren, reform edecek durumda değildir. Hani bu sistemin bu hallere gelmesine neden olan; erken emekliliklere, prime esas olmayan menfaatlere ve fonların devlet tarafından müdahale edilmesi gibi sorunları çözmeyecektir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı son 2-3 yıldır gerçekten önemli atılımlar gerçekleştirmiş, çalışma hayatı ile ilgili etkin icraatlarıyla emek piyasasına ve ekonomimize önemli kazanımlar sağlamıştır. Özellikle kayıt dışı ve kaçak işgücü ile ilgili bakanlığın uğraşları önemli sonuçlar vermiş, 10 binlerce kaçak çalışan kayıt altına alınarak, sosyal sigortalara prim yatıranların sayısı 60 binlere ulaşmıştır. Bu sayede, sigortalar fonunun bütçeye olan bağımlılığı azaltılmıştır. Fakat bu mevcut sistemin yaşadığı sorunların bir tanesidir. Yasa tasarısıyla mevcut sistemim yarattığı sorunları ve oluşan açıkları aşmak mümkün değildir. Bizlerin, eğer gerçekten çocuklarımızı ve gelecek nesillerimizi düşünüyor isek, mutlaka mevcut yapının iyileştirilmesi için kafa yormamız gerekmektedir.

Bu da ancak mevcut sistemin ana sorunlarına bakmaktan geçer. Bunların başında erken emeklilik geliyorsa, emeklilik yaşının aşamalı olarak yükseltilmesi düşünülmelidir. Bunun yanında özellikle kamu çalışan ve özel sektör çalışan arasındaki katkı pay oranlarının eşitlenmesi yönünde çalışmalar yaparak, kamu çalışanları emeklilik fonlarının güçlendirilmesi gerekmektedir. Sıraladıklarım yalnızca birkaç tanesidir. Bunun gibi birçok yapılabilecek ve mevcut sistemin gelecekte tehlike arz etmesini önleyecek önlemler alınabilir.

Sonuç olarak Meclisteki yasa tasarısının eksikleri olsada gelecek nesiller için gereklidir. Fakat ülkemizde mevcut güvenlik sisteminin sorunları vardır ve fazla geç kalmadan Hükümet, ilgili kesimlerle gerekli çalışmaları yaparak yasal düzenlemeleri gerçekleştirmelidir.

Bence buna geleceğini, çocuklarını düşünen ne çalışan, ne işveren ne de siyasiler karşı durur!

Halk sorunun çözümü için bir bedel ödemek zorundadır. Burada nesiller arası tercih etme durumu söz konusudur. Bunu şimdiki çalışan kesim mi ödeyecek yoksa çocuklarımız, gelecek nesiller mi ödeyecek? Bunu iyi düşünmemiz gerekmektedir. Çocuklarımız mı, yoksa biz mi?