Başbakan Ferdi Sabit Soyer, Başbakan Yardımcısı Turgay Avcı ve Maliye Bakanı Ahmet Uzun, 22 ve 23 Mayıs'ta Ankara'da önemli toplantılar yapmışlardı.

Bu önemli toplantıların içeriğiyle ilgili, kamuoyuna açıklamalar yapıldı ama bu açıklamalar can alıcı bilgileri içermiyordu.

Açıklamalara göre yapılan toplantılarda ağırlıklı olarak Kıbrıs sorunu ve "ekonomik konular" ele alınmıştı.

Kıbrıs sorununun konuşulduğu doğruydu.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) yetkilileri ile Türkiye Cumhuriyeti (TC) yetkililerinin bir araya gelip de Kıbrıs sorununu konuşmaması düşünülemezdi zaten.

"Ekonomik konuların" ele alındığı da doğruydu.

Fakat Kıbrıs Türkü için hayati derecede önem taşıyan detaylar vardı ki bu detaylar "ekonomik konuları görüştük" gibi soyut bir cümle ile perdelenmişti.

Peki neydi bu "ekonomik konuların" detayı?

Hükümete yakın çevreler eşel-mobil ile ilgili patlak veren kavgayla birlikte bu detayları dillendirmeye başladılar.

Bu çevrelere göre maaşları dahi ödeyemeyecek durumda olan KKTC hazinesiyle ilgili TC'li yetkililer bir "önlemler paketini" masaya koydular.

Bu pakete göre;

1) 2 ayda bir hayat pahalılığına göre düzenlenen maaşlar yani eşel-mobil periyotları azaltılacak. 6 ay ya da 1 yıla çıkarılacak.

2) Emekli ikramiyelerinden vergi alınacak.

3) Yıl sonu ödenen 13. maaş uygulaması kaldırılacak

Eğer bu yapılırsa kamudan çıkan çeklerde bir sorun yaşanmayacak.

Eğer yapılmazsa maaşlar ve sosyal transferler ödenemeyecek.

Yine hükümete yakın kaynaklara göre, hükümet, sadece eşel-mobille ilgili uygulamayı kabul etmiş, diğerlerini de reddetmiş.

                                               ***

Farklı siyasi görüşte ve tavırda olan 35 sendikanın organize ettiği genel grev dün yapıldı.

Grevci sendikalar "bu bir uyarıydı, hükümet eğer hazırladığı yasa tasarısını geri çekmezse genel greve gideceğiz" dediler.

Genel greve katılım yüzde yüz oldu.

Soldan sağa bütün muhalefet partileri genel greve tam destek verdiler.

Kamuoyundaki yaygın görüş de grevcilerden yana oluştu.

Şimdi hükümet, bir yanda maaş ödeyememe noktasından kaynaklanan kabus, diğer yandan ise toplumsal uzlaşıya dönüşen tepkilerle yüz yüzedir.

Bu noktada hükümet edenler nasıl bir tavır sergileyecekler?

                                               ***

Sorulması gereken en hayati soruyu en sona bıraktık.

Kıbrıs sorununda kritik bir aşamadan geçiyoruz.

Kapsamlı görüşmeler 1 Eylül'de başlıyor.

Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat'ın yaptığı açıklamaya göre görüşmelerin yol haritası üzerinde de nerdeyse uzlaşıldı.

Bu da demektir ki bu günlerde egemenlik ve vatandaşlıkla ilgili yaşanan tartışmaların beş beteri 1 Eylül'den sonra bizi bekliyor.

Peki şimdi gündemimiz Kıbrıs sorunu olması gerekirken niye eşel-mobil kavgası yaşıyoruz?

Çözüme destek verdiği söylenen Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) iktidarı niye hükümeti ve Kıbrıs Türkünü böylesi kıskaca alacak ekonomik paketler dayatıyor?

Bu sorunun 2 yanıtı vardır:

Birincisi AK Parti'nin Cumhuriyetçi Türk Partisi (CTP) ile Özgürlük ve Reform Partisi (ÖRP) hükümetine desteğini çektiğidir.

Kıbrıs'ta en küçük bir araştırma yapanların dahi ulaşacağı gerçek şudur ki maaşlarla ilgili çalışanın aleyhine olacak adımlar atan hükümetlerin ömrü uzun olmaz.

CTP-ÖRP hükümeti buna zorlanıyor.

Yani kendi sonlarını hazırlamaya.

Kendi iplerini kendileri çekmeye.

İkinci yanıt Kıbrıs sorununda gizlidir.

Vatanı ve geleceği yani kaderi konuşulan bir halk para kavgası yaparsa mahvolmuş demektir.

Acaba hangi seçenekle karşı karşıyayız dersiniz?

Esas yüzleşme bu olsa gerek...