Bütün mesele gazetecinin evrensel meslek ilkeleri ile toplumsal çıkarları iyi harmanlayıp özgür bir şekilde yazısını, haberini yazmasıdır. Hiç kuşku yok yukarıdan aşağıya baskı ve yönlendirmeyle bu sağlanmamalı... Yukardan aşağıya eğilim basın özgürlüğüne tecavüzdür

Her yazarın, her gazetecinin bir süzgeci var...

  Bu süzgecin geçirgenliği yazarın, gazetecinin yaklaşım ilkeleriyle şekillenir.

  Çok yalın ve sık sık kullanılan bir ilke var: " YORUMDA ÖZGÜR, HABERDE TARAFSIZ."

  Bu tanımlamayı kendi penceremden baktığım zaman tartışabilirim aslında.

  İyi bir gazeteciliğin öncelikli kuralı özgürlüktür.

  Özgür olmayan üretimin her bakımdan kalitesi tartışmaya açıktır.

  Tarafsızlığa ilke olarak karşıyım.

  Biraz abartılı olacak ama TARAFSIZLIĞI AHLAKSIZLIK OLARAK KABUL EDEN gruba daha yakınım.

  Bu nedenle hem yorumda hem haberde özgürlüğü damgası olmalı.

  Haberin sonrasına bir ekleme yapılacaksa OBJEKTİF eklenebilir.

  O zaman YORUMDA ÖZGÜR, HABERDE OBJEKTİF daha doğru olur.

  *             *            *

  Bu satırların yazarı olarak ne yazarsam yazayım BARIŞ, DEMOKRASİ, İNSAN HAKLARI VE HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜNÜ esas alırım. Bu evrensel kuralların yanına TOPLUMSAL ÇIKARLARI koymayı da unutmam.

  Toplumsal çıkara özen gösterme noktası en zor olandır.

  Neden?

  Çünkü toplumsal çıkarın adil beklentiyle örtüşmesi gerekir.

  Çıkar, haklı bir talebin yansıması olmalı.

  *             *           *

  Toplumsal çıkar gözeterek gazetecilik yaparken, meslekte geçen yıllarınıza paralel yazmadıklarınız da çok olur.

  Yazdığınız zaman belki yer yerinden oynayacak.

  Yazdığınız zaman öteki meslektaşlarınızdan önce yazarak mesleki bir atlatma yapacaksınız.

  Ama sizi ya da gazetenizi haber atlatma bakımından öne çıkaracak haberin özünün toplumsal faturası ağır olacaksa orada durup düşüneceksiniz.

  Bırakın haberi yazıp haber atlatmayı, yolun sonunda bir başkası yazarak gazetecilik bakımında öne çıkacak.

  İşte bunu da bile bile yazmadığınız haberler sizi vicdanen incitmiyorsa sorun yok. Bence incitmemeli... Beni incitmez...

  *         *       *

  Gerek gazetem KIBRIS'ın gerekse kendimin habere ulaşma, anında bilgi sahibi olma bakımından hiç bir zaman sorunum olmadı.

  Kıbrıs'ın neresinde olursa olsun, haber nitelikli bir gelişmeden öncelikle bizlerin haberi olur.

  Bırakın Kıbrıs'ı dış dünyada Kıbrıs'ı, bizleri ilgilendiren bir gelişme olduğu zaman da anında haberdarız.

  Böyle olduğu için aslında haber atlama bakımından sıkıntımız neredeyse hiç yoktur.

  *            *           *

  Yaklaşık bir ay önce bir haber bilgime getirildi.

  Haberi bana ulaştıran birinci ağız olarak niteleyebileceğim haberin merkezinin birinci derece yakınıydı.

  Aile adına bana ulaşmaya çalışıyordu.

  Hem panik hem de öfkeleri vardı.

  Aktarılanları sakin bir şekilde dinledim.

  En yetkili çevrelerden konuyu araştırdım.

  "Yazarsam ya da yazmazsan ne olur?" sorularını sordum kendi kendime. Sonuçta yazmayarak toplumu bir tehlikeden haber etmeme gibi bir mesleki ihmali yapmayacağıma karar verdim.

  Ailenin yazmam halinde neler yaşayabileceğini de düşündüm... Ve de yazmadım...

  *           *          *

  Bütün mesele gazetecinin evrensel meslek ilkeleri ile toplumsal çıkarları iyi harmanlayıp özgür bir şekilde yazısını, haberini yazmasıdır. Hiç kuşku yok yukarıdan aşağıya baskı ve yönlendirmeyle bu sağlanmamalı... Yukardan aşağıya eğilim basın özgürlüğüne tecavüzdür.

  Günün sözü:

  Basın, toplumun aynasıdır