'Cyprus Today'de çalışan Beraat Mustafaoğlu, daha geçen gün geldi Amerika'dan. Bir aylık izlenimlerini sordum.

"Bizim, dünyada olup bitenlerden haberimiz var, ama Amerikalının yok" dedi ve ekleyiverdi:

"Özellikle Irak ve Afganistan konularında medyada bir karartma var. Savaşta hayatını kaybeden Amerikan askerlerinin durumu ve tepkileri yatıştırmak amacıyla bu yönteme başvurulduğu söyleniyor. Halk da bunun farkında."

Dünyaya 'demokrasi dersi' vermeye çalışan ABD'de insanların en temel insan hakları olan haber alma özgürlüğünün kısıtlanmasına bakıyorum, bir de bizim insanımıza...

Ülkemizde ve de dünyada olup bitenlerden bilgi sahibi olabiliyorsak, elbette bunu küçük ülkemizdeki demokrasiye ve basın özgürlüğüne borçluyuz.

Bir avuç içi büyüklüğündeki KKTC'de irili ufaklı 10'u aşkın gazete yayınlanıyor. Üstelik Türkiye'deki ulusal basının rekabetine rağmen. Türkiye'de nüfusu, değil Lefkoşa'dan; KKTC'den çok daha fazla il ve ilçelere gidiniz. Yazılı, işitsel ve görsel medya alanında bizdeki gelişmişliği göremezsiniz. Hem içerik, hem sayfa adedi, hem de teknoloji bakımından.

Son gittiğim Akşehir, Konya ve Afyonkarahisar'da da aynı durumu gözlemledim. Beraberimde götürdüğüm 'Kıbrıs' gazetesine göz attıklarında, hayretlerini gizleyemediler. 'En son teknoloji ürünü' diye nitelediler. 48 sayfaya sığdırılanlara göz gezdirdiler. Başta KKTC olmak üzere; Güney Kıbrıs, Türkiye ve dünyadaki en son gelişmeleri bulabilmenin zevkini tattılar. İçi dolu dolu 48 sayfalık gazeteyi bırakmak istemediler ellerinden bir türlü.

İşte böylesine bariz bir fark var arada...

Kıbrıs Türk insanı, çok partili demokratik düzene saygılı, yeniliklere açıktır. En karanlık, zor günlerde dahi halk haber alma özgürlüğünden mahrum edilmiş değildir. Bu konuda Dr. Fazıl Küçük'ü, Necati Özkan ile Kemal Deniz, Hikmet Afif Mapolar ve daha nicelerini, hayatta olup da yaşamını İstanbul'da sürdüren Özker Yaşın'ı saygı ile anmak gerek.

Evet; Kıbrıs Türk basını 119, Kıbrıs gazetesi de 19 yaşında. Asil Nadir'in şahsında en tepeden en alt kademeye kadar tüm çalışanları kutluyoruz.

Hepsinin de teri, emeği ve katkısı vardır bu gazetenin yayınlanmasında. Gemiyi yürütmekle görevli tayfalar, çeşitli değişik görüşlere sahip olabilirler. Önemli olan okuyucunun karşısına bir bütün olarak çıkmaktır ki, yapılan da budur.

Hani, çok sesliliğin yararlarından söz ederler ya; Kıbrıs gazetesi zaten kendi bünyesinde bunu gerçekleştirmektedir. Bu da övünülecek bir durumdur. Objektif habercilik anlayışıyla gelişmeleri kamuoyuna aktarmak, olup bitenlerden halkı haberdar etmek, kamuoyu yaratmak ve ülke sorunlarına parmak basmak, gazetecinin, yazarın esas görevidir. Bu görevi ifa ederken duygusallıktan kaçınmak gerek.

Bu arada gazetecinin, 'Babıali deyimiyle' mesleğin hamallığını yapanların hiç mi sorunu yok?..

Basın-Yayın organlarındaki durumları bilenlerdeniz. Ülkenin karşı karşıya bulunduğu sorunların çözümünde önemli rol oynayan, katkıda bulunan gazeteci ve gazete, bir yerde kendisini mensubu olduğu devlete ve halka adamıştır. O kadar ki, gündeme getirdiği, yöneticilerin ve kamuoyunun bilgisine sunduğu sorunların çözümünü görebildikçe haz duyar.

Ortada bu denli sorun varken, elini taşın altına koyması gerekenler bundan kaçarken, kamuyu büyüttükçe büyütür ve özel sektörün önünü tıkar, hak ettiği ve layık olduğu yeri vermezse, işler bir noktaya gelir ve çıkmaza girer. Bu bakımdan yöneticilerin, gazetenin ve gazetecinin gündeme getirdiği konulara kulak vermesi kaçınılmazdır. Çünkü boşuna gündem maddesi yapılmamaktadır konular.

Hedef ve amaç, Kıbrıs Türk halkının layık olduğu düzeye ulaşması, refah ve mutluluğu yakalaması, özel girişimciliğe fırsat verilerek, yeni istihdam sahalarının yaratılması ve işsizliğin asgari seviyeye düşürülmesidir.

Kıbrıs gazetesi bu konuda kendisinden beklenen görevi yerine getirmenin huzur ve mutluluğu içindedir.

Nice 19 yıllara!..