Mustafa Varol...

Zayıf, ancak güzel insan, zayıflık derken yanlış anlaşılmasın kiloca zayıf...

İlk kurşunu Lise'de tadanlardan biri...

Omzunda gazilik beratını yansıtan kurdelesi...

Onunla ertesi gün girdik o kar yağışlı havaya...

Ve bir hatıra fotoğrafı çektirdik...

Arif Kalfa'dan satın aldığım kırmızı kazakla...

Hâlâ silik anılar durağında bekleyen alıcıların, gıpta ettiği kazakla...

Mustafa Varol ince bir insandı...

Sadece ruhu ile değil bedeniyle...

Hukuk okumuştu...

Bizden bir dönem önce gitmişti...

Bana göre şanslıydı...

Ancak, acımasız hastalık onun peşini bırakmayacaktı...

                                            ***

 İlginç bir tartışmamız da olmuştu...

 O onbaşı, ben er...

 Sonunda iş tatlıya bağlanmıştı...

 Keşke yaşamasaydım desem de yaşanmıştı...

 Ceza almadan geçiştirdim olayı...

 O günlerde ceza almak ağır bir külfetti aslında...

 Ceza almamamın bedeli,  yalanı beceremeyen yüzümden okunan tehdit ifadesiydi belki...

                                             ***

  Günler, ayları, aylar mevsimleri kovalayacaktı...

   Ve son durağa gelecektik...

                                              ***

   Mağusa'da gördüm son kez onu...

   Bir balıkçı arabasının önünde...

   Benim eski silah arkadaşım bir Hakim'di...

   Bizi erken bırakıp gideceğini hiç mi hiç düşünmemiştim...

                                              ***

   Seksenli yılların başında onun için bir yazı yazdım...

   Hâlâ o yazıyı ve onu arıyorum...