Duygu yüklü anlarımızda adı anılınca gözlerimiz neden yaşarıyor? Ruhumuz günahlarla kirlendiğinde arınıp temizlenmek için köşe bucak O'nun, Peygamber Efendimizin iklimini neden arıyor, O'nun sunduğu güzelliklere, insanlık nağmelerine derin bir hasret, karşı konulmaz bir arzu ile neden doluyoruz? Çünkü O'nu bize sevdiren O'na "Habibim" diyen Allah'tır.

Çünkü O, Allah'ın bütün alemlere rahmet olarak gönderdiği rahmet peygamberidir.

Merhameti, şefkati ve sevgiyi O'ndan, O Peygamberden öğrenemeyen, O'nun getirdiği Kur'an ahlakından habersiz olan, ziyanda değil de nedir?

Hele bugün. Hele bugünlerde. Yönler kaybolmuş, kinler kabarmış, ölçüler karışmışken, O'nun o peygamberin pusulasına ne kadar da çok ihtiyacımız var.

Peygamber Efendimiz ve diğer bütün peygamberler insanlığın saadeti için geldiler; insanlığa yüce Allah'ın doğru yolunu gösterdiler.

Aklı başında kimse, "1400 yıl önceki" diye başlayıp insanlığın zirvesi, insanlığın iftihar tablosu tarafından önümüze konan ölçüleri, alay konu yapamaz, hafife alamaz.

Allah celle celâluh, ilk peygamberden son peygamber Rasal-u Ekrem Efendimize kadar bize hep "İnsan olun, insan gibi yaşayın", "Sevin, nefret etmeyin", "Nimetlere şükredin, azmayın, sapmayın yoksa helâk olursunuz" diyor.

Hz. Musa Aleyhisselâm da, Hz. İsa Aleyhisselâm da Hz. Muhammed Sallallahu Aleyhi ve selem de hep aynı doğruları söylediler, hep aynı daveti yaptılar.

Yunus'un deyişiyle; "Adı güzel, kendi güzel Muhammed", bize insanlardan bir insan olmayı, insanlara faydalı olmayı öğütledi. Bize, "İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır" diyen O'dur, O peygamberdir.

Müminler, vakıflarıyla, yurtlarıyla, kurslarıyla, dersaneleriyle, okullarıyla insanımıza ve tüm insanlığa faydalı olmaya çalışıyorlarsa O'nun öğütlerini o peygamberin nasihatlerini dinlediklerinden ve Allah'ın rızasını kazanmak istediklerindendir.

Merhamet, şefkat, itidal, hoşgörü, yumuşaklık ve sevgi hepimize lâzım. Dünyanın makamları da nimetleri de geçici.

Krizlerin ve kaosların anaforundaki insanımız bugün Hz. Muhammed (S.S.S)'in sevgisine her zamankinden daha çok muhtaç. Hasretimiz O'na ve O'nun sunduğu güzelliklere olmalı. Sevgilerimizde şaşırmamalı, ömrümüzü çıkmaz sokaklarda şaşkınlıklarla tüketmemeliyiz.

Mü'minler için gerçek akıl ve kazanç yolu; menfaatlere dayalı ve tükenmeye mahkum sevgiler yerine, insanı hem dünyada hem de ahırette mutlu kılacak, mutlu edecek Allah ve sonra da Peygamber sevgisine sarılmaktır.

Yaratan yaratığa yardım etmezse akıl şaşar, bilinmezler onun boyunu aşar.

Sırların karanlığı nübüvvet nuruyla Peygamberlik ışığıyla aydınlanır ancak. Sorular bu nurla cevaplanır, yaratık yaradanına bu nurla ulaşır.

Peygamberler silsilesinden, bu nur'un meşalesini en son bizim Peygamberimiz devraldı; ışık tuttu tüm insanlığa beş kıta'ya, beyaza, siyaha, Kızılderili'ye, sarıya. İslâm'ın, imanın, Kur'an'ın nurudur bu yayılan. İlâhi barışın, evrensel gerçeğin, doğrunun, iyinin, güzelin ışıklarıdır; çağları iklimleri, kavimleri aydınlatan.

Peygamber (S.A.V.) bir kurtuluş ipidir varlık denizinde çırpınan tüm insanlara. O, ümittir, mutluluktur, dostluktur, şefkattir kucak kucak. Ezilenlere destektir; hastalara, acı çekenlere teselli... Yalnızlara yoldaştır; dertlilere en candan arkadaştır.

O halde sevgili Peygamber Efendimizi iyi tanıyalım. O'nun, O sevgilinin hayatını, yaşayışını, üstün ahlakını kendimize örnek alalım, çocuklarımıza da anlatalım.

"Kutlu Doğum Haftası" hepinize mübarek olsun, kalbiniz umutla dolsun.