Bir mil ötedeki denizin sesi, odayı dolduruyordu...

Denizdeki balıkçıları düşündü önce, sonra onların çocuklarını...

Aklına Tevfik Fikret'in ünlü şiiri geldi...

Bir müddet daha o sesleri dinledi...

Gemlenemez bir tayın isyanı gibiydi...

"Dokunma keyfine tetik bulun, zira deniz kadın gibidir, hiç güvenmek olmaz ha..."

Kulaklarındaki uğultu devam edip gidiyordu...

Şişenin üzerinde yanan kaçıncı mum olduğunu o da unutmuştu...

Saatler öylesine geçip gitmişti...

Yavaşça doğruldu, mutfak kapısından sessizce süzüldü...

Beyaz fincandaki simsiyah kahveyi yudumlayarak, koridora doğru hareket etti...

Dalgaların sesi önlenemez bir isyanın seline dönüşmüştü...

***

Uykusuz bir gece daha geçireceği belliydi...

Başını yastığa koyar koymaz uyuyan insanları kıskanmıştı hep, bir de sevgililerini...

Başkaca bir kıskançlığı yoktu...

Kefenin cebi olmadığını babasından öğrenmişti...

Yaşarken hiç kimsenin de senedi yoktu...

Çünkü hayat denilen şey, orta ve kısa vadeli bonolara veya faiz hesaplarına benzemiyordu...

Hani, bu tarihte öleceksin falan diye...

Nerede, ne zaman kaç yaşında geleceği belli değildi çünkü...

Ve Azrail her an yoklayabilirdi insanı...

***

"Bu uğultu hiç bitmeyecek" diye düşündü...

Sessizce bir sigara yaktı...

Kendi için en kıymetli miras olan, tahta sandığa doğru yöneldi...

Sonra birden vazgeçti...

Tek kişilik yatağın üzerine uzandı...

Dalgaların sesi, ürkütücü boyutlara varmıştı...

Yarı açık gözleri, koridordan sızan ışığa doğru kaydı...

Uyumuyordu...

Aniden karşısında onu gördü...

İri siyah bir gölgeydi...

Loş ışık ona ayrı hava veriyordu...

Gözlerini ovuşturdu...

Uyanıkken rüya görülmezdi...

Ama, bu rüya da değildi...

"Seni tembel adam" dedi, "Bana ihanet etmeye hakkın yoktu..."

Mesajı almıştı...

Ağırca doğruldu...

İki dünya savaşı görmüş sandığı açtı...

Gizlenecek bir şey kalmamalı diye düşündü...

Tembellik mi, yoksa bilinmez bir korku muydu, ona da karar veremedi...

Bir devin yüreğine eş gönlü, bazen mutsuz bir çocuğun gözyaşlarına yenik düşüyordu...

Değişebilir miydi?...

Esas mesele buydu...

Sorunun cevabını biliyordu...

Zor olsa da yaşananlar yazılacaktı...