Diş Tabibleri Birliği, bir süredir, YDÜ bünyesinde açılan Diş Hekimliği Fakültesi ile ilgili bilimsel temelli eleştirilerini kamuoyu ile paylaşıyor.

Bu eleştiriler yanında birlik, tepkilerini dile getirmek adına, Tabibler Birliği Yönetimi Kurulu ile eşzamanlı olarak istifa etmiş, aynı zamanda fakülte temelinde yaşanan sıkıntıları, hukuki boyuta taşımıştı.

Diş Tabibleri Birliği Başkanı Dr İzgü Beyar, Tıp Fakültesi ile ilgili eleştirilere ek olarak, Diş Hekimliği Fakültesi ile ilgili görüşlerini paylaşan bir elektronik posta gönderdi.

Bir sivil toplum örgütü başkanını "ülkemi terk etmeyi düşünebiliyorum" noktasına getiren gelişmeleri bilimsel temelde anlattığını düşündüğüm bu postayı, aynen sizlerle de paylaşmak istiyorum;

"Sayın Aysu Basri Akter,

Kuzey Kıbrıs'ta Ağız Sağlığı Politikasının olmadığını, herhangi bir bilimsel/evrensel parametrelerle yapılmış ağız sağlığı veri tabanımızın hâlâ! olmadığını, koruyucu hekimlik uygulamaları konusunda oldukça geri kaldığımızı, "tedavi"ye verdiğimiz konsantrasyonun aslında DSÖ (Dünya Sağlık Örgütü)'nün de vurguladığı gibi "nedenlerin nedenlerine" vermemiz gerektiğini sürekli vurguladım yine vurguluyorum.

Ülkemizde sağlık alanında birtakım yatırımların bilinçsiz ve şuursuzca desteklenmesi bu konularda yapmış olduğumuz bilimsel argümanların okunmadığını/dinlenmediğini göstermektedir. Bilimsel bir tartışmanın temeli karşınızdakine bilimsel yani kanıta dayalı bilgi ile karşılık vermenizi gerektirmektedir. Yazılı/görsel medyamız özellikle bu konuda şahsım nezdinde hayal kırıklığı yaratmıştır. Bugüne kadar ileri sürdüğümüz bilimsel temeli olan argümanlara herhangi bir bilimsel tepki vermek yerine tartışmanın kişiselleştirilmesi, önyargılı yaklaşım, güçlü olanın yanında yer alma tercihi, bilgisizlik gibi tavırlar sergilenmiştir. Bu bağlamda, Türkiye'de dünyaca ünlü sanatçı Fazıl Say'ın ülkesini terketme hissine kapıldığını açıklamasını kendi ülkem için son zamanlarda benim de hissediyor olmam pek de şaşırtıcı değildir.

Yakın Doğu Üniversitesi'nin son yıllarda sağlık alanında yapmış olduğu "yatırımların" özel diş hastanesi veya özel genel hastane yani para kazanma hedefi ile kurulmakta olduğunun göz ardı edilmesini eleştirmek neredeyse vatan hainliği anlamına gelmiştir. Bu yatırımların ülkenin sağlığını kurtaracak en önemli adımlar olarak algılamak ise, tam anlamıyla bilgisizlik ve saflıktır. Gerçek ve birincil hedef ülkemiz insanlarının sağlığına katkıda bulunmak ise, o zaman dünyanın heryerinde olduğu gibi "Araştırma Enstitüleri" örneğin Ağız Sağlığı Araştırma Enstitüsü, Kanser Araştırma Enstitüsü gibi enstitülerin kurulması, tedavi içinse ülkemizde yaşayan meslektaşlarımızın kendilerini geliştirebileceği imkan ve yönlendirmelerin devlet eliyle yine başka birçok ülkede olduğu gibi sağlanması gerekmektedir. Böylelikle ülkemizde yaşayan ve parası olan değil tüm insanlarımızın bu uzman hekim hizmetlerinden yararlanması sağlanabilmiş olacaktır.

Öte yandan, bu "hastanelerin" fakülte kisvesi altında kurulması ise, DSÖ'nün "global düşün, yerel uygula" felsefesine aykırı düşmektedir. Bir ülkede böylesi fakülteler kurulmadan önce değerlendirilmesi gereken çok önemli parametreler bulunmaktadır.

Ayrıca, dişhekimliği fakültesinin açılmasının nedeni; bilimsel araştırmalar yapmak ve bu süreçte toplumun ağız hastalıklarının tedavi talebini karşılayacak olan diş hekimlerini yetiştirmektir. Bu noktada dişhekimi ihtiyacının olup olmadığı yukarıda bahsi geçen yöntemlerle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Türkiye'de 20 civarında Dişhekimliği Fakültesi bulunmakta ve DSÖ raporlarına göre her yıl 1000'in üzerinde Dişhekimi mezun olmaktadır. Türk Dişhekimleri Birliği'nin raporlarına göre bu Dişhekimlerinin oldukça büyük bir çoğunluğunun "işsiz" veya çok kötü şartlarda meslek icra ettiklerini ortaya koymuştur.

Bizde ise, yurt dışında çalışmayı tercih etmek durumunda kalan, ülkemizde uygun şartları göremeyen dişhekimlerimizin sayısı 50'nin üzerinde ve her yıl daha da artmaktadır.

Diplomalı işsiz dişhekimleri yaratmak, uluslararası ciddi kurumların raporlarında yer alan kanıta dayalı bilgiler göz önüne alındığında en kibar tepkiyle insafsızlıktır. Bununla birlikte, ülkemizde, yukarıda bahsedilen parametreler bilinmeden 'mezun' olacak dişhekimlerinin ne derecede 'hekim' olabilecekleri de ne yazık ki belirsizdir.

Bu bağlamda Güney Kıbrıs'ta nüfus oranı ve yıllık turist sayısı bize göre kat ve kat daha fazla iken herhangi bir dişhekimliği veya tıp fakültesinin olmaması fakat, Harvard Üniversitesi'nin Halk Sağlığı bölümünün bulunması iddialarımızı destekleyen somut bir durumdur.

Gelişmiş ülkelerde tıp ve/veya dişhekimliği eğitimi almak isteyenler parasını bastırıp bu fakültelere girme şansına sahip değillerdir. Bu ülkelerde ülkenin ihtiyaçlarına yönelik öğrenci kabulünün sınırlandırıldığı ve/veya yönlendirildiği "numerus clausus" sistemi uygulanmaktadır. Dahası böylesi fakültelerde okumak isteyen öğrencilerin lise dönemindeki başarısının genel olarak değerlendirildiği oldukça ciddi bir değerlendirme süreci sonrasında bu fakültelere kabul söz konusu olabilmektedir. Buradaki temel amaç oldukça başarılı, tıp alanına ilgili/yatkın, insan sevgisi ile done olmuş öğrencilerin bu fakültelere girebilmesini sağlamaktır. Dahası örneğin Fransa'da 1 yıllık tıp/dişhekimliği eğitimi sonrasında öğrenciler tekrardan değerlendirilmekte ve sadece hekimlik misyonunu almış öğrencilerin eğitimine devam etmesi sağlanmaktadır.

Tüm bunlara rağmen her ne hikmetse Yakın Doğu Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi kurulduğuna göre, ilgili fakülteye hangi ülkelerden hangi kriterlere göre kaç lisans öğrencisi kabul edilmiştir? "Numerus clausus" sistemi uygulanmış mıdır? Başarılı kaç öğrenciye burs imkanı sağlanmıştır? Yüksek Lisans/Doktora programlarına kaç Kıbrıslı Türk Dişhekimi alınmıştır? Ülkemizin ihtiyaç duyduğu uzman dişhekimlerine sahip olabilmek için yurt içi ve yurt dışından kaç dişhekimimiz davet edilmiş veya buna olanak sağlanmıştır? Ülkemizin ve Türkiye'nin acilen ihtiyaç duyduğu dişhekimi yardımcısı veya dental hijyenist bölümleri neden açılmamıştır? Mezuniyet sonrası istihdam imkanlarını arttırabilmek adına eğitim neden İngilizce yapılmamaktadır? 4. ve 5. sınıf stajyer Dişhekimlerinin yeterli klinik eğitimi alabilmeleri hasta yoğunluğu ve çeşitliliğine bağlı olduğuna göre eksik vakalar için Ankara Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi Klinikleri imkan dahilinde olabilecek midir? Ankara Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi'nden buraya gelen öğretim üyeleri, yasal olarak mecburi iken neden HÂLÂ Kıbrıs Türk Diş Tabipleri Odası'na üye olmak için gerekli başvuruyu yapmamaktadır? Bu bağlamda, ülkemizde yasaların uygulanmasından sorumlu merciler neden hâlâ görevlerini yerine getirmemekte ya da getirememektedir? Bugüne kadar KTTB ile ilgili meslek odalarına üye olmadan ülkemizde meslek icra eden "kaçak"lara BRT kameraları eşliğinde yasal olarak gereğini yerine getirebilen Sağlık Bakanlığı, Savcılık ve Polis, 1 Ocak 2008'den itibaren NEDEN ve NASIL oluyor da tüm başvurularımıza rağmen bu durumu görmezden gelebilmektedir? 1 Ocak 2008 tarihinden itibaren ilgili "özel hastane"de tedavi gören hastaların hukuki hakkını kim korumakla yükümlü olacaktır? Bu hastalardan talep edilen ücretler ülkemizdeki ilgili yasal mevzuata uygun mudur? Böylesi bir yasa tanımazlık ve ayrıcalık tarihte başka hangi ülkede görülmüştür veya vardır?

Sevgi ve Saygılarımla,

Dr. İzgü Beyar

Kıbrıs Türk Diş Tabipleri Odası"