Erken geldi yaz...

   Oysa bahar bir başkadır bu ülkede...

   Portokal çiçeklerinin insanın içini bayıltan kokusu ile gelir...

   İçmeden sarhoş olursunuz bu havalarda...

   Oysa, şimdi öyle mi?...

   Boğazınıza dayanan bir küt bıçaktır...

                                              ***

  Acımasız sadece mevsim mi?...

   En acımasız kenserdir aslında...

   Nazım Hikmet boşuna dememiş...

   "Ne tuhaftır ki, benden sonra ölmesi gerekenler, benden önce ölüyor"...

   Ve dizelerde yaşamayı suçluluk sayıyor...

                                               ***

   Hamitköy'de onaltı yaşında silah kuşandık...

   Sami Komutan öyle istedi...

   "Piyadeyi Mustafa'ya verin"...

   Astık boynumuza...

   Teşkilata yemin veren adam itiraz etti...

   "Ben arıyım, bu çocuk" diyerek...

   Bana göre haklıydı da...

   "O çocuk senden daha cesur" dedi...

   Başka söz söylemedi...

                                             ***

   O yıllar zor yıllardı...

   Bir gün mevzi, bir gün istirahat...

   İşte o istirahat günlerinde onların evinde kaldık bir müddet...

   Mütevazi bir aile portresiydi fotoğraf...

   O zamanlar sekiz-dokuz yaşlarında bir çocuktu o...

   Sonradan bizim aileye gelin geldi...

   Düğünü Göçmenköy'de Halamın evinde yapıldı...

   Rahmetli Osman Amca'mın masasındaydım o akşam...

   Onu terketmek haddime düşmezdi...

                                                   ***

   Gece ilerliyor, alkol sınırları zorluyordu...

   Erdoğan Mani, ne tuhaftır ki, o geceyi hâlâ anımsıyor...

   İki esmer kardeş ki, bir tanesi 1974'te şehit düşecekti...

   Gecenin yıldızlarıydı...

   Amcam, ısrarlıydı "Hadi sen de söyle"...

   Son sözü söyleyeceğimin bilincindeydim...

   "Pişman olur da bir gün dönersen bana geri, gönül kapım açıktır çalmadan gir içeri"...

   Bir gürültü duydum, ne masa kalmıştı, ne şişe ne örtü...

   Osman Amcam desarj olmuştu...

                                                       ***

   Tuncay ile Ali böyle bir gecede evlenmişlerdi...

   O hep hanımefendi tavrını sürdürdü...

   Dört ekek çocuk annesiydi o...

   Zor bir handikaptır aslında...

   Son haberlerini almıştım, ancak inanmak istemedim...

   Son görüşmemiz, Orçun Reis'in marketinde olmuştu...

   Bizim gazetenin meşhur Karpaz Çıkartması sonucu...

   Kasiyerdeki kız gülerek, "Hadi yine meşhur oldun" demişti...

   Arkadan gelen bir ses onu yanıtladı; "O zaten meşhurdur"...

   Onu bu son görüşümdü...

   Güle güle Tuncay Hanım...

   Bana göre tam bir hanımefendiydi...