12 Mayıs'ta toplu iş sözleşmesi talebiyle LAÜ'de başlayan süresiz grev hala devam ediyor.

Günlerdir meclis önünde bir çadır!

İçinde öğretim görevlileri!

Ama ne var ki, KTOEÖS'nın öğretim görevlilerini örgütlemede ne kadar yetkili olabileceği tartışmaları, sendikanın hesapsız çıkışları ve özellikle orta eğitimde yaşanan kaos ile birleşip, süresiz grev kartını bu kadar kolay kullanmasının da gölgesinde tartışıldı bugüne kadar LAÜ.

Oysa açıktır ki, LAÜ'de bir toplu iş sözleşmesi sorunu vardır, ama LAÜ'de demokratikleşme ve özerkleşme sorunu da vardır.

Bu süreçte yaşananlar, bütün bunları tüm çıplaklığı ile gözler önüne sermiştir.

Ne olursa olsun, vandallıkla suçlayarak grevde oldukları zamanı işe gelmedi sayarak öğretim görevlilerinin işine son vermek, açıklaması olabilecek bir şey değildir.

Ne olursa olsun bu hükümetin ve CTP'nin en büyük talihsizliğidir.

Üniversiteler, her zaman, basından koşulsuz destek almış ve ekonominin ciddi bir temel taşı konumunda olmaları nedeniyle de her türlü eleştiri hasıraltı edilmiştir.

Üniversitelerin eğitim kalitesi çok tartışılmaz.

Öğrenci tercihlerinin neye göre yapıldığı konuşulmaz.

Üniversitelerin ne kadar bilim ürettikleri sorgulanmaz.

Ama özellikle Türkiye'de herhangi bir üniversite kazanamayan öğrencilerin tercih edebilecekleri garanti bir yer imajı bir tarafta durur.

Askerlik ertelemek, ya da bir şekilde bir diploma sahibi olmak isteyenlerin ciddi bir çoğunluk olduğu gerçeği, her geçen gün yüzümüze çarpar.

Birçok meslek dalında enflasyon yaşanır.

Vakıf üniversitelerinin mali çıkmazları, partizanlıklar, yaşanan adam kayırma ve yolsuzluklar ise, neredeyse normalleşmiş bir gündem maddesi olarak, sendikacıların çığlıkları arasında yaşanır.

Uluslararası indeks incelendiğinde, yayımlanan bilimsel makale bazında üniversitelerimizin Türkiye'nin en ücra üniversitesinin bile ne kadar gerisinde olduğunu ortaya koyuyor.

Örneğin, son 5 yılda, DAU-338, LAÜ-11 bilimsel makale yayımlarken, bu rakam, Güney Kıbrıs ve Türkiye'deki üniversiteler için 1000'in üzerindedir.

Güney Kıbrıs, şimdilerde, üniversite sektöründe ciddi bir atak içinde.

Türkiye artık birçok üniversitesinden öğrenci değişim programlarıyla Avrupa'ya öğrenci gönderebiliyor. Vakıf üniversitelerinin de sağladığı avantajlarla, artık pahalı Kıbrıs üniversitelerinin tercih edilme sebepleri giderek ortadan kalkıyor.

Bugün, en sıradan haliyle Mağusa'ya şöyle bir bakmak, birçok noktayı anlamak için yeterlidir.

Sokaktaki arabalardan, şehrin artık öğrenci kimliğini yitirmeye yüz tutmasına kadar önemli değişimler var, adanın en büyük ve başarılı üniversitesini barındıran Mağusa'da.

Artık gelen öğrenciler fakirleşiyor.

Fakirleştikçe, bölge halkına gelir yaratmaktan uzaklaşıyor. Aksine, bölge halkı tarafından birçok kez de sömürüldükleri gerçeği ile ayrıcalık istiyor.

Biz, bilim üretemeyen, eğitim kalitesi konusunda ciddi adımlar atamayan gerçekliğimizle bir de bu sektöre partizanlığı, yandaşlığı bulaştırıp, bu sektörü de derin bir bataklığa terk ettik, maalesef.

Üstelik ne acı ki, bir zamanlar benzer kavgaları DAÜ için veren CTP yönetimi, hükümete geldikten sonra, aynı şeyleri yapmakla suçlanıyor.

Oysa hükümet programında DAÜ'de CTP'nin en önde verdiği mücadele döneminden kalma ciddi bir söz var.

Vakıf üniversitelerinin daha demokratik ve özerk bir yapıya kavuşturulması için yasal düzenlemeler sözü.

LAÜ de vakıf üniversitesi.

Ama toplu iş sözleşmesi talebiyle başlayan grev sürecinde öğretim görevlilerini işinden eden karara gerekçe bulup haklılığı savunulabiliyor.

Bu hükümet ve CTP için çok ciddi bir talihsizliktir.

Bir zamanlar DAÜ için en önde mücadele veren ve özerk bir yasa sözünü ana propaganda malzemesi yapan CTP, nasıl oluyor da bugün LAÜ'de benzer şeyleri yaşatıyor, nasıl oluyor da verdiği mücadele sonrasında tam da aksi yolda ilerliyor?!

Bugün, özel üniversiteler, kendi başına ayrı bir cumhuriyet olarak, aldığı kararları ülke gerçekleri ve bilimsel kriterlere bakmaksızın bütün eleştirilere rağmen uyguluyor.

Bugün, Vakıf üniversiteleri, yaşanan mali açıklar ve hep partizanlık kavgalarıyla bir hesap alanı konumunda tutuluyor.

Şimdi böyle bir zihniyet içinde, nasıl eğitim kalitesinden bahsedilebilir, nasıl bilimsel üretim aranabilir ki?

Eğer bir üniversite, kendi yönetsel yapısını, partisel kaygılar ve arzulara göre belirlerse, nasıl bir hedefi olabilir ki?

Bugün LAÜ'de, öğretim görevlileri, toplu iş sözleşmesi talep ediyor.

Baskılardan şikayet ediyor.

Yönetimle anlaşamadığı noktada grev koyuyor.

Ne var ki, eleştirilere cevap bulmak yerine, yapılan ilk iş, en fazla sesi çıkanların sözleşmelerini iptal etmek, ya da zorunlu uzaklaştırmak.

Grev süresince ne yaşanırsa yaşansın, hükümet edenlerin şu an içinde bulundukları tavır kabul edilebilir değildir.

Üniversite sektörü önemli bir dönemeçte duruyor.

Öğrenci kayıpları ciddi bir sorun olarak ajandada.

Türkiye ve Güney Kıbrıs'ın uluslararası imkanları kullanabilmeleri ciddi bir dezavantaj. Ama "bize haksızlık ediyorlar, eğitimdeki izolasyonları kaldırın" demekle, çözülmüyor üniversitelerin sorunu.

Bizim üniversitelerdeki en büyük sorunumuz, içine battığımız bu bataklıktır.

LAÜ'de yaşananlar hükümet ve CTP için bugün önemli bir kara delik.

Ama LAÜ'de yaşananların vereceği sonuç, üniversiteleri eğitim alanı mı, yoksa erki elinde bulunduranın limitsiz kredisi olarak mı gördüğümüzü de ortaya çıkaracak.