Dört yıllık bir aranın ardından, nihayet liderler kapsamlı müzakereleri başlattılar.

Dün Talat ile Hristofias'ı bir araya getiren törensel nitelikli ilk görüşmede de kapsamlı müzakerelere, 11 Eylül'de güç paylaşımı ve yönetim konusuyla start verileceği duyuruldu.

Bundan sonraki süreçte, bu müzakere masasından yansıyanları, zaman zaman spekülasyonları, tartışmaya devam edeceğiz.

Bir çözüm modelinin detayları arasında, belki de iki liderle kendi bakış açımız üzerinden kendimizce pazarlığa duracağız.

Kıbrıs sorununun içine doğmuş bir kuşağın temsilcisi olarak, daha farklı nasıl yaşanır bilmeyenlerden biriyim, ben.

Daha farklı yaşamayı bilip, çoktan unutmuş binlerce kişi gibi, "bugün çözdük" deseler, yarının nasıl olacağını hayal edebilmekten alıkonulan da biriyim, aynı zamanda.

Bugünden itibaren, onlarca çetrefilli konuyu günlerce tartışabiliriz. Ancak, gerçekten çözüm niyeti varsa, toplumların çözüme hazırlanması da en az müzakere masalarında belirlenecek stratejiler kadar önemlidir.

İki liderin çözüm istekleri, tartışma konusu olmaktan uzak.

Siyasi kariyerlerini çözüm üzerinden şekillendiren ve ortak bir ideolojik zeminde buluşan liderlerin geçmiş aktörlerle kıyaslanan farklılıkları, çokca tartışılıyor.

Ama her şey bir tarafa, bugünden itibaren, liderler, geçmişten farklılıklarını ve gerçek çözüm istençlerini, sadece bir yoldan garanti altına alabilirler.

İki toplumun ortak bir çözüme hazırlanmasını sağlayarak.

İki toplumun, birbirini algılayış ve anlayış temelleri üzerinde çalışıp, bir empati yaratamazsak, çözüm modeli ne kadar ideal olursa olsun işlemeyecektir, çünkü.

Bir taraf için ideal olan, diğer taraf için taviz olduğu sürece, hiçbir anlaşma hiçbir zamana çözüm olamaz.

Bugün, birbirinin dilini ve dinini anlayamayan iki toplumdan bahsediyoruz.

Uzun yıllar, birinin acısı, diğerinin zaferi olmuş toplumlardan.

Uzun yıllar birbirinin düşmanı olmuş, bugün bile hâlâ öyle bakabilecek toplumlardan.

Bugün Kıbrıs sorununa ayrılık temelinde dahi çözüm üretilecek olsa, hep yan yana yaşamak zorunda olan toplumlardan.

İki liderin acilen yapması gereken, en erken zamanda çözümden bahsederken, toplumların yakınlaşması için irade ortaya koymaktır.

Eğitim sisteminin gözden geçirilmesi, Türkçe ve Rumca müfredatlar yanında, çeşitli sosyal programlar yaratılmasıyla birlikte acilen ortak bir terminolojinin gelişebilmesi için çalışılması gerekiyor.

Burada çözüme duyarlı herkesin, ama, özellikle bu duyarlılığı besleyecek liderlerin sorumluluğu vardır.

Çözüm mecburi bir sonuç değil, ortak faydaların bir zeminde buluşacağı bir anlaşmadır.

Bu ortak faydaları da ancak birbirimizi anlayarak yapabiliriz.

Ben kendi adıma, ilk adımı atıyorum ve KKTC Cumhurbaşkanı Talat ile Rum Yönetimi Lideri Hristofias'ın üzerini, kalın bir çizgiyle çiziyorum.

En kısa zamanda, İşgal Bölgesi ya da sözde lideri Talat ile Cumhurbaşkanı Hristofias'ın üzerinin de çizilmesini bekleyerek.

Onlar benim için Talat ve Hristofias.

Toplumlarının önüne geçip, onları yaşayabilir bir çözüm zeminine taşıyacak iki lider.