Sayın Hristofyas,

Sizin başkanlığa aday olmanız bize umut vermişti... Aday oldunuz ve beklenmedik bir şekilde Kıbrıs Rum Toplumu, ilk turda Tasos Papadopulos'u eleyerek, biri siz olmak üzere, iki, bizim inancımıza göre "çözüm yanlısı" adayı ikinci tura bıraktı...

Bu aşamada, bizler hayretler içinde kalmıştık... Rumlar bir tutum değişikliği ortaya koymuşlar ve "biz, çözüm isteyen bir adayı seçeceğiz" demişti... Papadopulos yönetiminin tüm ağırlığına, Kilisenin tüm etkisine rağmen, Rum halkı bu tutumu ortaya koymuştu...

Sayın Başkan,

Takdir edersiniz ki bu durumda umutlarımız bir o kadar daha artmıştı... Sonuçta seçimden siz galip ayrıldınız... Kıbrıslı Türkler bu sonuç karşısında bir o kadar daha umut yüklenmişti... Çünkü artık iş başında, bir birini yıllardır tanıyan, birbirine güvenen, aynı siyasi çizgide olan, ve bu güne kadar çözüm kavgası veren iki lider vardı... Umutlar doruk noktasındaydı...

Her şey de iyi başlamıştı... Lokmacı barikatının açılmasında karşılaşılan sorunların nasıl karşılıklı cesaretle ve medeni diyalogla aşıldığını bilmeyen yok... Ama bunları kimse istismar etmeyi denemedi... Sorunlar akıllı bir şekilde aşıldı ve Kıbrıs'ın bir utancı ortadan kalktı...

Çok kısa bir süre içinde çalışma komiteleri kuruldu ve çalışmalarını sürdürüyorlar... Kapsamlı görüşmeler için tarih belirlendi... Haziran 2008... Kıbrıs Türk Halkına daha da umut pompalandı... Kıbrıs Türkleri umutlu olmakta haklıydı çünkü yıllardır durağanlığa itilen Kıbrıs sorunu, iki "barışçı" lider tarafından hareketlendirilmişti...

Sayın Hristofyas,

Ancak, daha sonra bir şeyler değişmeye başladı... Güney'den, olumsuz ve süreci baltalayacak açıklamalar gelmeye başladı... Tabii ki Kuzeyi ayırmıyorum... Kuzey'den de benzeri sesler çıkmaya başladı... Benzer sesler halen devam ediyor... Umutla yüklenmiş Kıbrıs Türkü artık nasıl bir duygu taşıması gerektiğini bilemiyor...

Halen Kıbrıs Türkü'ne, "biz size dememiş miydik, Hristofyas'ın da Papadopulos'tan farkı yok" diyenler var... Bize, ikna edici olamadan, "yahu biraz sabredin bakalım ne olacak?" diyenler de var...

Sayın Başkan,

Artık bize zor geliyor... Umudu taşımak zor geliyor... Bilmem bilir misiniz, "Umut" taşınması çok zor bir yük... Çok ağır... Onu besleyecek bir kaynak olmadan sonsuza dek taşıyamazsınız... Kıbrıs Türkleri, bu ağır yükün altında heyecanla Haziran'ı bekliyorlar... "Hele bir Haziran'da resmi görüşmeler başlasın bakalım ne olacak?" diyorlar... Ama, inanın Sayın Hristofyas, omuzlarımız çökmek üzere... Çünkü "umut", taşınması çok ağır bir yük...