Kamu Sağlık Çalışanları Yasası tartışılmaya devam ediyor.

   Serbest Çalışan Hekimler Birliği Eski Başkanlarından Dr Mehmet İnan ile geçtiğimiz gün konuyla ilgili kısa bir sohbet gerçekleştirme şansı yakaladık. Gelinen aşamayı büyük bir üzüntüyle takip ettiğini söyleyen İnan, şimdi meclise gönderilen yasanın da reform ile uzaktan yakından ilgisi olmadığı görüşünde.

   Daha da ötesi, gelecek denilen Genel Sağlık Sigortası ve Döner Sermaye Yasalarının yanında, Hasta Hakları ve Özel Hastaneler Yasalarının da geçeceğine ilişkin bir inancı olmadığını söylüyor.

   Gerekçesi de aslında birçok kesimle aynı.

   2006'dan beri sürekli takvimlenen ve söz verilen reform konusunda, bugün bu noktadaysak, inanmak için fazla bir sebep yok!

   Dr. İnan, Serbest Çalışan Hekimler Birliği'nin Kamu Sağlık Çalışanları Yasası'nı Anayasa Mahkemesi'ne götürmekte kararlı olduğunu vurguluyor.

   Dr Mehmet İnan ile konuşurken, sağlık reformu ile ilgili yaşanan süreç de film şeridi gibi tekrar gözümün önünden geçiyor.

   Sağlık Bakanı, göreve geldiği ilk günden bu yana, sağlık reformu ile ilgili takvimler vererek bir hedef ortaya koydu.

   Bu takvim, sürekli olarak ertelendi, ama en son, ilgili bütün sendika ve sivil toplum örgütleri ile birlikte gerçekleştirilen, yemekli basın toplantısı, konuya dair katedilen önemli bir mesafeydi.

   Burada, yine takvim verilerek, reform için gerekli olan 3 ana bacağın, eş zamanlı olarak hayta geçeceği yönünde varılan mutabakata imza konuldu.

   Bu da Kamu Sağlık Çalışanları Yasası, Döner Sermaye Yasası ve Genel Sağlık Sigortası Yasası idi.

   Verilen takvim de Ocak 2008.

   İlgili bütün yasalar Ağustos'a kadar tamamlanacak, Ocak'ta da yürürlüğe konulacaktı.

   Ancak varılan mutabakattan farklı olarak, 3 yasanın eş zamanlı olarak hayata geçmeyeceği gerçeği bir tarafa, Kamu Sağlık Çalışanları ile ilgili de öngörülen temel unsurlar, şimdi meclise geri giden yasada, yer almadı.

   Bu temel unsurlardan biri de kamuda çalışan doktorların kamu ve özel arasında bir tercih yapmaya yönlendirileceği noktasıydı.

   Buna göre, 4 yıllık bir geçiş sürecinde, doktorlar tercih yapmaya yönlendirilecek, maaşlara zam yapılacak ve yönetim kadrosunda yer alacak olanlar, kamuda tam zamanlı çalışanlar arasından seçilerek, kamunun özendirilmesi için çalışılacaktı.

   Böylece ilk etapta, kamuda düşük olan ücretler döner sermayenin de devreye girmesiyle yükseltilecek, geçiş süreciyle de özel hastanelerde görev alan kamu doktorlarının ayrılığından kaynaklanacak sıkıntının önüne geçilecekti.

   4 yılın sonunda da doktorlar, kamuda mı, özelde mi çalışmaya devam edeceğine, kesin karar verecekti.

   Bu konuda, CTP MYK'sının da aynı yönde karar ürettiği biliniyor.

   Geçiş sürecinin uzun olduğu, kısaltılması gerektiği yönünde görüşler de vardı. Bu süre konusu da kamudaki maaşlar ile neredeyse pazarlık noktasındaydı.

   Ancak, ne var ki, şimdi, birçok kesimin eleştirisine sebep olan söz konusu yasa, bu geçiş sürecini ve özendirmeyi kapsamıyor ve kamuda hasta bakana, sınırsız özel çalışma imkanı yaratıyor.

   Dr Mehmet İnan, yasanın, geçebilecek en kötü yasa olduğu görüşünü dile getirirken, bütün dengeleri de bozacak bir uygulama olacağını söylüyor.

   Konuyla ilgili yaşanan bu süreç de oldukça ilginç bir şekilde seyretti.

   Örneğin, Tabibler Birliği, bu yasaların, eş zamanlı olarak geçmesi ile ilgili, ısrarcı olacağını, defalarca deklere etmişti.

   Tarafların, mutabakat imzalaması sonrasında, dönemin Tabibler Birliği Başkanı, Dr. Bülent Dizdarlı'ya, KIBRIS TV'de yayınlanan Günün Getirdikleri programında, bizzat ben sormuştum;

   "Bu yasalar, öngördüğünüz zamanda ve öngördüğünüz şekilde geçmezse ne yaparsınız Sn Dizdarlı?"

   "Tereddütsüz istifa ederim", demişti, Dr. Bülent Dizdarlı.

   Daha da ötesi, hemen sonrasında telefon bağlantısı yaptığımız, Sağlık Bakanı Eşref Vaiz'e de "siz de istifa eder misiniz" diye sorduğumda, iddialı konuşarak, "gerekirse ederim" yanıtını vermişti.

   Nitekim, sağlık reformunun öngörüldüğü şekilde geçirilmeyeceği noktasına gelince, Dr. Bülent Dizdarlı başkanlığındaki Tabibler Birliği yönetimi istifa etti. Ancak eski yönetim, yeni seçimle tekrar iş başına geçti. Şimdi yapılan açıklamalara bakıldığında, o dönemden bu yana, ne kadar farklılık olduğu da ortaya çıkıyor.

    "...Kıbrıs Türk Tabipleri Birliği ve Tıp-İş anayasa mahkemesinin değişiklik önerileri dışında Kamu Sağlık Çalışanları Yasası'ndaki hiç bir maddede değişiklik yapılmasına taraftar değildir. Özellikle 44. maddenin Mecliste değişikliğe uğratılması halinde bu durum ciddi bir kargaşaya ve kaosa yol açacaktır..."

   Bu, Tabiler Birliği'nin Tıp İş ile birlikte yaptığı açıklamadan bir alıntı.  

   Sözü edilen madde de ikinci iş konusunu düzenleyen madde.

   Bir dönem, kamunun özendirilmesi ile 4 yıllık geçiş sonunda, tercih yapılması öngörülen, gelişmeler sonrası, yönetimlerin istifa ettiği, ancak nedense şimdi sınırsız hak konusunda hemfikir olunan ve üzerine kavgalar koparılan madde.

   Sağlık reformu tartışılmaya başladığı günden bu yana, CTP içinde de özellikle doktor milletvekilleri arasında ciddi görüş ayrılıkları olduğu gerçeği defalarca su yüzüne çıktı ve konuşuldu.

   Özel hastanesi olan ya da özelde çalışan doktorlar rekabet etmek istemiyor denilerek eleştirilerin odağında oldu.

   Hatta bazılarına disiplin soruşturması açıldı, ancak ileriye götürülemedi.

   Sanırım, burada MYK kararlarının ve partinin yazılı sağlık vizyonlarının da etkisi olmuştur.

   Gelinen son aşamada da kulislerde konuşulan, hem iktidardan hem de muhalefetten bazı milletvekillerine, ya da çocuklarına iş sözü verilerek muhalefetlerinin kırıldığı yönünde.

   Bunun da ötesinde, Cumhurbaşkanı ve Anayasa Mahkemesi arasında yaşanan son gelişmeler de Cumhurbaşkanı'nın yasayı sahiplenmek istediği, Anayasa Mahkemesi'nin de bunu bilerek, sorumluluğu üzerine almak istemediği düşüncesini yaratıyor.

   Çünkü Cumhurbaşkanı, yasayı savunan görüşünü, Başsavcılığın anayasaya aykırı olduğuna ilişkin duruşuna rağmen, Anaysa Mahkemesi'nin önüne koyuyor. Ama sırf görüş talep ederek, topu üzerinden de atıyor.

   Anayasa Mahkemesi de zamanı olmasına rağmen, görüş belirtmemek, ya da ne zaman belirteceğini açık olarak ortaya koymamakla topu üzerinden atıyor.

   Ve siyasetin çalkantısında, hukukun tutukluğunda maalesef geriye dayanacak fazla bir şey kalmıyor.