Futbol Federasyonu Başkanı Hasan Sertoğlu tarafından İkinci Lig’de takım sayısının azaltılmasıyla ilgili karar futbol kamuoyunda tartışılmaya başlandı. Daha da çok tartışılacak gibi herkes hazırlıklı olsun. Ne demişti Sertoğlu? Eski adıyla Üçüncü Lig, yeni adıyla İkinci Lig’de takım sayıları azaltılacak. Doğu ve Batı olarak 10’ardan 20 takımlı iki grup şeklinde oynanan maçlar tek grupta ve 14 takımla devam ettirilecek. Karar bu. Doğru mu, yanlış mı? Yapabilir mi, yapamaz mı? Yapamazsa gider mi, yoksa koltuk tatlı sin da gulle geçsin mantığını mı devreye sokar? Yapacak olursa “siyasete” takılıp önce prestijini sonra koltuğunu kaybeder mi? Aslında her yol Roma’ya çıkar misali değneğin iki ucu da pis…
   Kararın açıklandığı andan itibaren konu tartışılmaya başlandı. Gazetemiz KIBRIS’ta yayınlanan haberde konuşan İkinci Lig’den birçok kulüp tepkisini koydu. Az sayıda da olsa kararı destekleyen kulüpler de bulunuyor. Konunun tartışılması gerekli mi? Mutlaka gerekli. Neden mi? konu ile ilgili yorumunda Songuç Kürşad’da belirtti. Üçüncü Lig veya şimdiki adıyla İkinci Lige çomak sokmaya çalışan Federasyon Başkanlarının “kellesi gitti” Önce Adal, sonra Okutan. Çanlar şimdi kimin için çalıyor?
   Fazla mantık, matematik hesabı yapmaya gerek yok. Öncelikle takım sayısının azaltılmasının doğru olup olmadığını, ülke futboluna ne götürüp ne götüreceğini ortaya koyalım. Gücenen gücensin ama takım sayıları mutlaka azaltılmalıdır. Neden mi? Her köye bir saha ve her köyde bir takım mantalitesinin ürünü olan takım ve saha erozyonunun ülke futboluna hiçbir yarar getirmediğini gün gibi ortadadır.
   Bu noktada şu soru sorulabilir. Köylerde gençler spor yapmasın mı? Kulüplerin faaliyetlerini sürdürmek hakları değil mi? Spor yapmak herkesin hakkıdır. Ancak eğer yarışmacı ortamlarda faaliyetlerinizi sürdürecekseniz ve bu faaliyetten dolayı devletten az veya çok bir maddi katkı alacaksanız bazı kriterlere de uymanız mutlaka gereklidir.
   Bu kriterleri kim getirecek? Cevap basit. Takım sayısını azaltmak isteyen Sertoğlu başkanlığındaki federasyon getirecek. Gerçi geçmişte de ne zaman takım sayıları azaltılacak dense bu kriter masalını dinledik ama günün sonunda ne kriter kondu ne de takım sayıları azaltılabildi. Birleşmeyi hiç konuşmuyorum. Arası bir kilometreyi geçmeyen küçük köyler bile üye baskısıyla birleşemedi geçmişte. Ya da aklıma ilk gelen örneklerden Turunçlu-Ulukışla, Balıkesir-Yeniceköy, Dağyolu-Çınar veya TAÇ Spor (Tepebaşı-Akdeniz-Çamlıbel) gibi hayali oluşumlara gidildi. Bunlar maalesef sadece isimde kaldı, artı sürdürülebilir olmadı. Oysa aynı belediye sınırları içerisinde olan ve aynı ligde oynayan Serdarlı-Görneç veya Yeniboğaziçi-Mormenekşe gibi takımların birleştiğini hayal edin. Ortaya ne kadar büyük bir güç çıkabileceğini hesaplayın. Keşke başarılabilse.  Bunun olması için takımları zorlayacak bazı kriterler cesurca önlerine konmalı.  Peki, ne yapmak gerekiyor? Kriterler dedik. Mutlaka belli başlı bazı kriterler getirilmelidir. Federasyon bu kriterlerin arkasında kararlılıkla durmalı ve takım sayısını azaltmak istediği İkinci Lig’de uymayanın gözünün yaşına bile bakmamalıdır. Bunu yaparken de siyasetin araya girip “bu bizim takımdır, buna dokunmayın” dememesini sağlamalıdır.  Sertoğlu önce bunun garantisini almalıdır. Alamazsa da bu iş risklidir deyip yerine oturmalı ya da “ya garnı ya sırtı” deyip arkasına bakmadan cesurca kararını uygulamalıdır. Kriterleri yerine getiremeyen takımlar lige alınmayınca sorun da kendiliğinden hallolacaktır.  Başlıkta da dediğim gibi bu işler önce kriter sonra yürek ister, cesaret ister. Denemeye değer…