Önce Ömer Adal’ın, sonra Niyazi Okutan’ın başkanlık koltuğundan kaldırılmasına neden olan eski ismi ile üçüncü lig şimdiki adı ile ikinci lige yine düzenleme geliyor.
   Federasyon Başkanı Hasan Sertoğlu 10’arlı iki grupla 20 takımlı oynanan ikinci ligin 2012-13 sezonundan başlayarak tek lig ve 14 takımlı olarak oynatılacağını açıkladı.
   Yani şimdiki duruma göre 6 takım eksiltilecek.
   Sertoğlu üçüncü lige her dokunanın başının gittiğini hatırlattı ve bizim başımız da gidecekse gitsin ama bu konuda kararlıyız diyerek bir anlamda hodri meydan çekti.
   Hem Adal, hem Okutan üçüncü ligdeki takım sayısının fazla olmasını gerekçe göstererek ya kaldırılması, ya ikinci ligle birleştirilmesi, ya da takım sayısının azaltılmasını savunarak genel kurula gittikleri için seçimi kaybetmişlerdi.
   Kaybetmeleri de normaldi.
   Her kulübe bir oy hakkı veren ucube bir genel kurul yapısında ne bekleniyordu ki?
   20 tane üçüncü lig kulübü, düşmeye aday 5-6 ikinci lig kulübü etti mi 26, buna 3-5 tane de başkana kızgın kulübü ekleyin alın size 30 oy.
  Genel kurul da zaten 48 oy, siz ağzınızla kuş kapsanız, KKTC’yi UEFA ve FIFA’ya üye yapsanız da o genel kurulu kazanamazsınız.
   Başka başka gerekçeler de var ama hem Adal, hem de Okutan işte bu nedenle seçimi kaybetmişlerdi.
   Üçüncü lig her zaman başkanların başında sallanan Demoklesin Kılıcı gibi durur.
   Ama artık görülmüştür ki bu mevcut yapı ile daha fazla gitmemiz mümkün değildir.
   Basit bir hesap yapalım.
   Süper Lig 14 takım, 14 de genç takım. 1. Lig 14 takım, 14 de genç takım. 2. Lig Doğu grubu 10 takım, 10 da genç takım. 2. Lig Batı grubu 10 takım, 10 da genç takım. Yükselme 1. Lig Doğu grubu 10 takım. Yükselme 1. Lig Batı grubu 10 takım. Yükselme 2. Lig Doğu grubu 10 takım. Yükselme 2. Lig Batı grubu 10 takım.
   136 takım ve her hafta sonu oynanan 68 maç.
   Bu 68 maç, 68 saha demektir, 272 hakem demektir, 68 saha komseri, 68 gözlemci demektir.
   Buna ne insan kaynağı dayanır, ne para.
   Bölünen seyirci, bölünen maddi kaynak ve bölünen ilgiyi saymıyorum bile.
   Sertoğlu takım sayısını azaltmaya saha bulamamayı örnek gösterdi ama işi daha vahim boyutlara gelmeye başladı.
   Biraz daha cesaretli olunsa Süper Lig vitrin lig yapılır, bir alt lig ona yükselme için cesaretlendirilir ve geriye kalanlar da bölgesel ligler şeklinde, daha kısa süreli ve daha amatör çerçevede düzenlenir.
   O zaman kulübün Süper Lig veya onun bir alt ligi, ulaşılması gereken bir hedefi haline gelir, futbolcular orada yer alabilmek için artı bir motivasyonla oraları kendine gidilecek nokta olarak belirler.
   Bu genel kurul yapısı ile bunlar mümkün değildir.
   6 takımın eksiltilmesi bile tehlikeli bir manevradır ve Sertoğlu’nun başını ağrıtabilir.
   Yine de eksik olmasına rağmen olumlu bir adım olarak dikkatle izlenmesi gereken bir hamledir.