Ne Kafkasya'daki durum, ne Pekin Olimpiyatları, ne de Hüseyin Avkıran Alanlı'nın görkemli bir törenle ÖRP'ye geçmesi, kendimizi çevre konusunda tamamen koyvermemize nedendir. Emin Akkor'un dediği gibi, belediyelere kırmızı kart da gösterilebilir, Cumhurbaşkanı Talat'ın kızının ikinci düğünü Tunus'ta yapılabilir, hatta Mustafa Doğrusöz'ün 'kırmızı çizgili yılları' 34'ü geçebilir. Hristofyas, haksız yere barış madalyası isteyebilir.

Daha sayalım mı?.. Örneğin Eroğlu, "muhalefet yapabilsek, halkın UBP'ye yönelişi daha fazla olacak" diyebilir. Dökme çimento, arpa ve mısır yükü aynı anda boşaltılmaya başlanıp, rüzgar da aksi yönden esince Gazimağusa Limanı toz bulutu altında kalabilir.

Bunlar günlük olağan işler... Ardı ardına yapılan zamlar, hayatın çekilmez hale gelmesi, vatandaşın isyanı, 'yeter artık' demesi dahi çevre kirliliği yaratmamıza, çevreyi altüst etmemize neden ve mazeret olamaz!..

Bu ülkede nefes aldığımız vatan topraklarını kendi elimizle cehenneme çevirmeye, yaşanmaz hale getirmeye hakkımız olmasa gerek.

Her konuda olduğu gibi, çevre konusunda da bir umursamazlık, bir vurdumduymazlıktır gidiyor. Adeta birilerinin gelip de çevreyi güzelleştirmesi, yeşillendirmesini bekliyoruz. Halbuki yok öyle bir şey. Kimsesi senin yaşadığın toprakları yeşillendirmek, kuraklığa karşı tedbir almak, her yanı pırıl pırıl yapmak mecburiyetinde değildir.

Serhat İncirli, geçen günkü bir yazısında "Benim yaşadığım Londra'nın Enfield bölgesi Girne'den bilmem kaç kez daha büyüklüktedir. Orada niye çöpler göze batmıyor da, Girne'de göze batıyor? Niye her taraf pislik içinde?" sorularını sorarken, bir kıyaslama yapıyor ve olmaması gerektiğini vurguluyordu. Çevre bilincini halkımıza niye veremiyoruz acaba?..

Geçen gün tanınmış iş adamlarımızdan Şaban Emre ile konuşurken, KKTC'ye konuğu olarak gelen Alman iş adamlarının izlenimlerinin ne olduğunu sormuştum. Yanıtı gayet basitti: "Her şey güzel de, çevreyi beğenmediler. Çevre kirliliğinden şikayetçiler."

Yabancıların gözü ile KKTC aynen böyle. Ana yollar pislikten geçilmiyor. Her taraftan poşetler uçuşuyor. 'Refüjlere çöp atmayınız' levhaları var, ama dinleyen kim?.. Rengarenk olsa, 'poşetlerden lale tarlası'na dönüşecek. Sahiller ve hatta denizin içi kırık bira şişeleriyle dolu.

Bu kadar sorumsuzluk, bu kadar hainlik olabilir mi?..

Büyükler, çocuklara örnek olacaklarına, katıldıkları evlenme töreni sonrası eve giderken aldıkları pastanın kağıdını yolda arabanın penceresinden yola atıyorlar. Ana-baba olarak çocuklarına 'biz böyle yapıyoruz, siz de böyle yapın" dercesine!..

Bu kadarına da pes doğrusu!..

Geçen gün Ali Cansu'nun haberi de ilginçti: Yonca kavşağındaki ağaçlar susuzluktan kurudu. Devlet önce ekiyor, sonra kurutuyor... Orman fakiri ülkemizde Orman Dairesi her sezon ağaç dikerken, özellikle yaz aylarında aşırı sıcakların egemen olduğu ülkemizde ağaçlar susuzluktan bir bir kuruyor veya kurumaya terk ediliyor. Bunların en acı örneğinin yaşandığı Ercan yolu üzerindeki Yonca kavşağındaki ağaçların kuruması, turistleri de şoka sokuyor.

Bu ağaçları ayakta tutabilmek, kurumalarına fırsat vermemek bu kadar zordu. O ağaçları dikenlerin emeğine hiç mi saygı yoktu?.. Göz göre göre o ağaçları ölüme terk etmenin sorumluları kimlerdir? Kendilerine ne gibi cezalar verilmelidir?.. Ağaç ve yeşile, çevre karşı bu kadar da düşmanlık olabilir mi?..

Yazıklar olsun!..

Daha nice ağaçlar kurudu bu kuraklık ve susuzluk döneminde. Lefkoşa-Girne veya Lefkoşa-Mağusa ana yolun kenarında bu tür manzaraları görebilirsiniz. Tüylerinizin diken diken olmaması için çevreye bakmadan gidebilirseniz ne ala!.. Ama bir baktığınızda içiniz kararır, baktığınıza da, bakacağınıza da bin pişman olursunuz.

Halbuki o fidanların dikilmesi, büyümesi ve çevremize güzellik verebilmesi için ne emekler sarfedilmedi!.. Askerin de emeği, teri var, öğrencinin de, halkın da!..

Tüm bu olumsuzluk ve eleştirilere, kara tabloya rağmen, geçen gün bir nebzecik de olsa yüreğime su serpildi. Konu çevreden açılmışken Suat Hoca, balkondan kurumaya yüz tutan ağaçları göstererek şöyle dedi:

"Bu kuraklığa, bu susuzluğa can dayanmaz. Ama diktiğimiz fidanların gözümüzün önünde eriyip gitmesine de seyirci kalamayız, kalmamalıyız. Tüm ağaçların köklerini eşelettirip laganiler (çukurlar) açtırdık. Sonra da tankerlerle 'hayat suyu' vermeye başladık. Bu şekilde kurumalarını, ölmelerini kurtardık. Kendilerini yeniden yaşama kavuşturabildik. Başka da çaresi yoktu."

Bunları devlet yetkilileri, ilgili bakanlıklar yapamaz mı?.. Çeşitli olanaklar yaratılamaz mı?..

Evet; ülkeye gelen yabancılar, turistler, hatta yurt dışında kalan soydaşlarımızın ülkeye dönüşlerindeki gördükleri çirkin manzaraları ortadan kaldırabilmek için devlet olarak elden gelen ne varsa yapılmalıdır. Turizmde pazarlamaya bunca paralar akıtılırken, kendi evimizi pislik içinde bırakmak, tanıtım uğruna sarfedilen çabaları sonuçsuz kılmaya yeter de artar bile.

Ne olur çevreye sahip çıkalım, çevre bilincini geliştirelim ve orman fakiri olan ülkemizi önce kendimizin, sonra da başkalarının sevebileceği bir noktaya getirelim. Bu bir doğa görevdir ve kimsenin de bu sorumluluktan kaçmaması gerekir!..