Öncelikle sevincimi ifade etmeliyim... Kıbrıs Türk halkının yetiştirdiği iki değerli tiyatrocu Yaşar Ersoy ile Hüseyin Köroğlu'nun muhteşem projeler için el ele verdiklerini görebildiğim için...

   Gerçeği anımsamanın zamanıdır: Bir ara Ersoy-Köroğlu anlaşmazlıkları o boyutlara gelmişti ki, sanatsal gerginlik saklanabilecek durumdan çıkmış ve gazete sayfalarına yansımıştı...

   Aslında her ikisi de Kıbrıs Türk halkına tiyatro bağlamında güzel şeyler verebilmenin uğraşındaydı... Ama farklı kulvarlarda birbirleriyle sürtüşerek ilerliyorlardı... Ersoy-Köroğlu polemiği bir ara benim köşeme de yansıdığı için o sert tartışmaları çok iyi anımsıyorum...

   Hüseyin Köroğlu 2002'de OTHELLO oyunuyla ülkemize geldiğinde o polemikler doruk noktasındaydı... Mağusa'nın Othello burcundaki Shakespeare efsanesini unutulmaz biçimde günümüze taşıyan bu oyun, Köroğlu'nun "Kıbrıs'ta ben de varım" mesajıydı...

   O mesaj, daha sonra son derece etkileyici DÖRDÜNCÜ MURAT oyununda da yinelenecekti... Konusu Kıbrıs'ta geçen diğer bazı sinema ve TV filmleri de Köroğlu'nun vatan aşkının altını çizmeyi sürdürürdü... 

   Ersoy ile Köroğlu'nun en sonunda uzlaşma zeminini bularak aynı kulvarda birlikte yürümeye başlamaları ne kadar güzel bir gelişme...

   İşte CANAVAR SOFRASI, bu birliktelikten doğabilecek başyapıtlara örnek ve umut oluşturacak nitelikte... Tiyatronun ancak sevgi üzerinde yükselebileceğini görüyoruz... 

   Heyecan veren olgu şu ki, sanatsal dayanışmanın ürünlerinden yalnız halkımız değil, Türkiye'deki sanatseverler de yararlanacak...

   Galası geçen cuma gecesi Lefkoşa'da yapılan CANAVAR SOFRASI, İstanbul'da 22 kez perde açacak...

   Bu bir ilk... İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları ile Lefkoşa Belediye Tiyatrosu ortak bir yapıma birlikte imza attı...

               *    *    *

   Adana doğumlu, Ermeni kökenli ve Fransa vatandaşı Vahe Katcha'nın savaş karşıtı oyununda, çok iyi bildiğimiz o acı gerçeğe; yani "insanın iyi eğitilmiş canavar" olduğu gerçeğine iz bırakan vurgusunu yapıyor...

   O çok başarılı ekip çalışmasını ustaca yöneten Hüseyin Köroğlu, bu insanlık trajedisini görkemli bir sahne kurgulamasıyla yorumlarken, olağanüstü koşulların olağanüstü ölçüleri olduğunun altını çiziyor...

   Öyküdeki olağanüstü koşul, dışarıda savaş tüm şiddetiyle sürerken bir doğum günü partisindeki tuzu kuru 7 insanın birdenbire faşizmin pençesine düşmesidir... Olağanüstü ölçüler ise yaşamda kalabilme adına insanların alçalabileceği sınırlardır... 

   Doğum günü partisi başladığında birbirlerine karşı çok sevecen ve bağlı görülmektedir bu bir grup insan... Dışarıdaki korkunç savaşta acı çeken milyonlarca insanı umursamaz çılgınlıklar içindedirler... Derken sokakta silahlı bir çatışma... Direnişçiler iki Nazi subayını öldürür... Az sonra, ileride lezbiyen olduğunu öğreneceğimiz bir kadın Gestapo subayının komutasındaki askerler partiyi basar. Öldürülen Nazi'lere karşılık apartmandaki her kattan iki rehine alınacaktır... Partidekilere iki rehineyi kendi aralarında seçme şansı tanınır...

   İşte bu kırılma noktasında, savaşın acımasız koşullarına sürüklenen o 7 insanın hayatta kalabilme mücadelesi başlar... "Can benim canım, benden sonrası tufan" mantığına dayalı bu mücadelede egoizm tüm çirkinliğiyle ön plana çıkar... Doğum günü partisindeki dostluk ve sevgi sofrası artık bir canavar sofrasına dönüşmüştür... Her kişi, öteki bireylerin canavarıdır... Partidekilerin, iki rehineden biri olmamak için tenezzül etmedikleri alçaklık kalmaz... Birbirlerinin kirli çamaşırlarını da teker teker ortaya sererek rehine olmayı hak edeni belirlemeye çalışırlar...

               *    *    *

   CANAVAR SOFRASI' na giden izleyici, fuayeden itibaren kendini oyunun atmosferi içinde bulur... (Hüseyin Köroğlu bu denemeyi OTHELLO'da da, burcu meşalelerle dekore ederek yapmıştı...) Toplama kamplarının tel örgüleri, kum torbalı kanlı siperler ve Nazi propagandası yapan ekranlar ve objeler arasından geçerek sahneden gelen militarist buyruklar arasında salondaki yerini bulmaya çalışanlar, nasıl bir dramla yüzleştirileceklerinin de bilincine varırlar... Açıkçası oyun, daha tiyatronun girişinde, izleyicisini teslim alıyor...

   Yönetmen Hüseyin Köroğlu, üç boyutlu gösterişli dekoruyla müthiş etkileyici bir anlatım tarzı yakalamış... Ön planda partinin verildiği salon var... Yükseltilen arka plana dış mekan, yani tehlikenin kol gezdiği sokaklar dekore edildi... Sahnenin iki yanındaki büyük ekranlar ise izleyiciyi sahne gerisine taşan olaylarla ve insan manzaralarıyla yüzleştiriyor... Kimi zaman izleyiciye kendini sinemadaymış gibi duyumsatan müthiş yaratıcılık örneği bir kurgulama...

   CANAVAR SOFRASI gerçekten büyük prodüksiyon... Bu gösterişli yapıma oyuncu ve teknik ekip olarak 60'ın üstünde sanatçı katkı koydu... Disiplinli bir ekip çalışmasının harikulade yaratıcılığını kanıtlayan tüm sanatçıları gönülden kutlarım...