Gerçekleri görmezden geleceksek, şimdi size düzmece yüzlerce güzel söz yazarım...
  Hem de şiirsel.
  Okurken hülyalara dalarsınız, kendinizden geçersiniz.
  Ukalalık yapmıyorum, becerebilirim. 
  Peki ama yapmamız gereken, pembe tablolar yaratmak mıdır, yoksa gerçekleri yazmak mıdır?
  İnanmadığımız şeylerin savunuculuğunu yapmak ne kadar dürüstlüktür?
  Lafı getireceğim yere gelelim isterseniz.
  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni kurduk da ne oldu?
  Bu toplum insanı ne kazandı?
  Bu sorulara milliyetçi duygularla ya da göstermelik gönül okşayıcı üslupla cevaplar verirseniz gerçekçi olamazsınız.
  Şunu söylemek isterim ki; bu ülke insanı cumhuriyetin ilan edilmesiyle hiçbir şey kazanmadı.
  Tam tersine kaybetti.
  Hem de çok şey kaybetti.
  Dünyadan izole oldu, içine kapandı.
  Kazananlar vardı tabii ki.  
  Köşe başlarını kapanlar kazandı.
  Dönerci bıçağı hep onlara kesti.
  Ülkede makam elde edip, tarihe geçme gayilesinde onlarla, onların kanatları altındakiler kazandı, geriye kalanlar da onların köleleri muamelesi gördü.
  Cumhuriyet kurduk da ne oldu?
  Kim tanıdı bizi? Yalnızca Türkiye mi?
  Onun bile tanımadığı alanlar var.
  En basitini söyleyeyim isterseniz; Türkiye takımları Rum yönetimi ile her türlü müsabakada bir araya gelirken, biz bir hazırlık maçı bile yapamıyoruz.      
  Cumhuriyet kurduk da ne oldu, biz mi yönetiyoruz?
  Cumhuriyet kurduk da ne oldu, avuçlarımız açık, süklüm püklüm Türkiye’den para bekliyoruz.
  Memurumuzun maaşını ödesin, yolumuzu yapsın, köprümüzü, camimizi inşa etsin, suyumuzu getirsin, açıklarımızı kapatsın.
  Peki bizi yönetenler ne yapacak?
  Türkiye versin bizimkiler dağıtsın, aynen bir mutemet gibi.
  Peki bu kadar bağımlı olmanın bedeli olmaz mı?
  Olmaz olur mu hiç?
  Nüfus mesela, nüfusa ses çıkarabilir misiniz?
  Ülkede polisiye olaylardan tutun da daha birçok sosyal soruna neden olan nüfusa ses çıkaramazsınız.
  Türkiye hükümetlerine şirin görünmek için kaçaklara durmaksızın af çıkarırsınız.
  Tabii nüfusunuzu sorarlar da cevap veremezsiniz, nüfusunu bilmeyen başbakan, cumhurbaşkanı olursunuz.
  Bir yurt dışı ziyaretinizde, o ülkenin başbakanı tarafından canlı yayında maaşı sorulan başbakan olur da tarihe geçersiniz.
  Önünde “Kıbrıs Türk” yazan tüm kurumlarımızı satasınız, peşkeş çekesiniz diye mi cumhuriyet kurdunuz?
  Tarihimizi, kültürümüzü yok edesiniz, halkı fakirleştiresiniz, ülkeden göç ettiresiniz diye mi cumhuriyet ilan ettiniz?
  Cumhuriyet ilan ettiniz de eğitimi, sağlığı, ekonomiyi hallettiniz mi, hayır daha da geriye götürdünüz.
  Santrallerden kanser yağarken, yediklerimiz, içtiklerimiz de bizi yiyip tüketirken, çevre diye bir şey kalmazken siz ne yaptınız?
  Cumhuriyete bakın da övünün; şimşek çakar elektrikler gider, yağmur yağar seller gelir.
  Daha bizi yönettiğini söyleyenlerin yaptığı partizanlıkları, yolsuzlukları, sürdükleri şatafatları sıralamadım.
  Peki, perde gerisinde “bu devlet tanınmaz” deyip de törenlerde “yaşatacağız”, müzakerelerde “sorunu çözeceğiz” demenize ne söyleyeyim?
  Siz ha, siz bu cumhuriyeti yaşatacaksınız, güldürmeyin beni; başınız ağrır Türkiye hastanelerine koşarsınız, Kuzey Kıbrıs bankalarındaki paranızı çeker Türkiye bankalarına yatırırsınız, makam odalarınızı Türkiye’den gelen eşyalarla donatırsınız...
  Daha ne deyim ben size, yaşatın bakalım bu cumhuriyeti.
  Cumhuriyetin 28’inci yıldönümü kutlu olsun, sevinin, coşun bakalım bu film nereye kadar sürecek!