Nasıl ki kuşlar baharı, yazı kaybedince, geldikleri yere göç ederler; yani geri dönerler. Ben de gerici isem, yahut bugün gericiler varsa demek ki, baharını - yazını kaybedenler var. Evet buz gibi insanların sayısı artalı cemiyete kış geldi. Çiçeklerden, yeşil yeşil bağlardan, bahçelerden eser kalmayınca bize de manen-göçmek düştü. Hem de geriye...

14 asır da olsa, yine geriye gidip; yeşil bağlara, bahçelere, çiçekli dağlara, sümbüllü derelere kavuşmak isteriz.

Biz kış uykusuna yatanlardan değiliz. Bize sıcak kanlı insanlar gerek! Şöyle kardeş olsunlar; Allah'ın nimetlerinden Allah'ın kullarına bol bol ikram etsinler. İnsanların malını, canını namusunu insana haram eden dine tabi olsunlar.

Tarih, putçuluk ile dinciliğin kavgasıyla doludur. Putçuluk (paganizm) hem maddi ve hem manevi sahalarda mümkündür. İnsanın kendi nefsi kendine put olabilirken, bir başka insanda da put olabiliyor.

Hal böyle iken, beşeriyet iki grup halinde... Bunlardan biri putçuluğa, diğeri dinciliğe gidiyor. Bunların dışında bir başka grup bilmiyorum.

Putçuluğu, İslam âlimleri şöyle hülasa etmişler: "İnsan neyi çok severse o, onun putu olur." Bu ölçüyü esas kabul etsek ve bir odaya kapanıp, hatta yorganı başımıza çeksek ve düşünsek:

- Ben neyi çok seviyorum?

Evet; işe, buradan başlamalı. Çünkü ilk adımımız, bize varacağımız menzili gösterir. Allah'ın vaz ettiği ölçüler içinde, Allah için sevmek başka; kendi hususiyetleri için sevmek yine başkadır.

Bugün İslâmiyet'in değil, Müslümanların tashihine, düzeltilmesine ihtiyaç var. Bu da "Müslüman" ismini taşıyanların İslâmiyet'e bağlanmasıyla olacaktır.

Hekimoğlu İsmail