Cyprus Today sol
  • 13 Mayıs 2018, Pazar 10:36
HasanHASTÜRER

Hasan HASTÜRER

Anacığım, kucağının sıcaklığını özledim...

Bugün anneler günü Anacağım...

Kaç yıldır yazmadım sana...

‘Neden yazmadın, Hasanım?’ diye sorma...

Neden yazmadığımı biliyorum... Yazacak güzel ne bıraktılar ki?

Nur yüzle anacığım.. Bedenen aramızdan ayrılalı 34 sene oldu... Senden on sene önce aramızdan ayrılmıştı babacığım, Kaymaklı’nın Yoğurtçu Salih Dayısı...

1906’da doğmuş 1974’te ölmüştü.

Sen 1916’da doğmuştun Köfünye’de, 1984’te son kez el sallamıştın hayata...

O günü hiç düşünmek, anımsamak bile istemem...

İnsanın babasını yitirmesi önemli elbette ama anayı yitirmek bir başka... Her canlı, anasının canından bir parçadır... Dokuz ay, anne rahminde hayata hazırlanırken, ana- evlat ilişkisi adı konulamayacak bir güç, bir derinlik kazanır...

***

Hayatımda senle ilgili anıları düşündüm anacığım...

Hiç, coşkulu bir mutluluk taşan yüzün gelmedi aklıma...

Abacığım 1960’ta biri kucağında üç çocuğuyla biraz da zorunlu göç etmişti Londra’ya... O zaman Kıbrıs Radyosu vardı. Orda istek programları olurdu... 1962’de bir gün kulüpte, radyoda sunucunun, ‘Londra’da bulunan Fatma Hüseyin Ünal, Kaymaklı’da bulunan annesi Afet Salih, Babası Salih Mutafa ve kardeşleri...’ dediğini duyduğumda kalbimin sesini duyacak kadar heyecanlanmıştım... Bir hasret şarkısıydı istediği... Uçarak gelmiştim eve... Radyolar, bataryalı ve açıldığı zaman ısınması gerekirdi, çalması için... Bekledik... Şarkı başladı... Yemeniciğini omzuna atmıştın. Dinlerken ağlamıştın. Yemeni ile silmiştin, gözyaşlarını...

***

1963 1 Haziran’da evimize ateşlerin en büyüğü düşmüştü. Evlat acısının bir ananın yüreğine nasıl sönmeyen bir ateş gibi düştüğünü görmüştüm. Çocuktum... Üzüntüne üzüntü katmamam için saklanacak bir yer bulup orada ağladığımı hatırlarım. Aile boyu bir travma yaşamıştık.. Ne büyük sarsıntı geçirmiştik ki sonrasında hiç unutamadık...

***

Sana en son yazmamın üzerinden yıllar geçti...

Doğanlarımız da oldu, ölenlerimiz de...

Ailenin en küçüğü olduğum için benim için TEKNE KAZINTISI derdiniz.

En küçük olan ben de yolun yarısını çoktan geçtim.

Serkan ve Seran’ın, çocukluklarını boş ver, gençlik yılları geride kaldı, kalıyor...

Serkan’ın Lara ve Alen’i, Seran’ın Karla ve Zara’sı, hayat pınarımız gibi... Eminim görsen çok mutlu olurdun... Ruhun bizimle, görüyorsun, desem olmayan bir şeyi söylerim. Ama adını koyamadığım bir inançla seni hep bizimle hissediyorum…

Torunlara seni bir masal gibi anlatıyorum. Onlar da sakin sakin dinliyorlar.

Çocucuklarımıza bakarken mutluluğum kesik kesik oluyor.

Neden mi?

Fazla uzun söze gerek yok. Bu topraklarda geleceklerini,  garantide, parlak göremiyoruz.

Okullardan, hastanelere kadar her taraf dökülüyor.

Paran yoksa eğitim de, doktor da yok...

Paran varsa tamam mı?

Vallahi anacağım paran olsa da tamam değil...

***

Çocukken elimden tutar, Kaymaklı’dan arastaya kadar yürürdük. Surlar içi buram buram Kıbrıs tüterdi. Ismarlama ayakkabı yaparlardı. Kartona bastırırlar, ayaklarımızın kalıbını alırlardı. Ayağımızın kaç numara olduğunu bilmezdik.

Çok güzeldi o yıllar.

Şimdi surlar içinde yasemin kokusunun, Kıbrıs kokusunun dışında her şey var...

Lefkoşa’yı laf ola seviyorlar kısaca...

***

Kıbrıs meselesine gelince... Annan Planı’na biz EVET dedik, Rumlar HAYIR dedi. Seneler geçti bu defa İsviçre’de çözüme çok yakın olduk... Anastasiadis yan çizdi gene olmadı... Umut var mı? Umudumuzu tüketmek istemesek de, doğruya doğru umudumuz çok azaldı.

***

Bilmem yazayım mı yazmayım mı?

Fatma Ablamı da sonsuza yolcu ettik. Tam bir yıl geçti üzerinden...

1960’ta ‘belki bir gün geri döneriz’ diyerek gittiği Londra’da son soluğunu alıp verdi. Yanında oldum... Yüzüne, toprakla buluşana kadar dokundum... Müslüman Mezarlığı olarak kabul edilen mezarlıkta rutubetli bir toprakla kalıcı olarak buluşurken içimden neler geçti neler...

***

Sevgili anacığım, en çok kucağının sıcaklığını özledim... O sıcaklıkta saygı, sevgi, insanlık öğütleri vardı...

Kulağımda hiç gitmeyen nasihatin ne mi?

Hiç unutur muyum...‘YÜZ SENE REZİL YAŞAMAKTANSA, BİR GÜN ADAM OLARAK YAŞA.’

Rahat uyu canım anacığım... Seni çok seviyorum...


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


YAZARLAR

tümü
    Takımlar O G B M Av P
1 YENİCAMİ AK 30 18 7 5 30 61
2 DOĞAN TÜRK BİRLİĞİ SK 30 17 6 7 19 57
3 GAÜ ÇETİNKAYA TSK 30 16 7 7 15 55
4 BİNATLI YSK 30 14 8 8 15 50
5 MERİT ALSANCAK YEŞİLOVA SK 30 12 12 6 11 48
6 BAF ÜLKÜ YURDU 30 12 9 9 20 45
7 LEFKE TSK 30 13 5 12 16 44
8 CİHANGİR GSK 30 12 7 11 4 43
9 KÜÇÜK KAYMAKLI TSK 30 13 3 14 -1 42
10 MAĞUSA TÜRK GÜCÜ 30 11 8 11 7 41
11 TÜRK OCAĞI LİMASOL 30 13 2 15 2 41
12 L. GENÇLER BİRLİĞİ SK 30 10 7 13 -8 37
13 GENÇLİK GÜCÜ TSK 30 10 4 16 -25 34
14 YALOVA SK 30 6 7 17 -23 25
15 YENİ BOĞAZİÇİ DSK 30 5 9 16 -35 24
16 OZANKÖY SK 30 4 7 19 -47 19
yukarı çık