Akacan Holding
Psk. Ayla  KAHRAMAN

Psk. Ayla KAHRAMAN

23.04.2017

  • Website
  • Google+
  • Instagram
  • LinkedIn
  • Email

Anneyim ve bakireyim

Bir buçuk yıldır evliyim ve hâlâ bakireyim. Nasıl olduysa, gebe kaldım ve üç ay önce sezaryen ile oğlumu dünyaya getirdim. Eşim çok iyidir. Onu çok severim. Bana sabır gösterir ve katlanır. Her yolu denediğimiz halde, bu işi başaramadık. Canım çok yandığı için, denemekten korkarım. Düşünürken bile fenalaşacağımı zannederim. Bir yandan korkarken, bir yandan da pes etmeden, bu sorunu halletmem gerek diyorum. Kocamın benden sıkılmasından ve bırakıp gitmesinden de korkuyorum. Önemli olmadığını söylese de biliyorum ki önemli. Ne yapmalıyım?

Rumuz: Angel

Sevgili Angel, özetini verdiğimiz iletini “Ne yapmalıyım?” diye bitirmişsin. Gel bunu “Ne yapmalıyız?” diye değiştirelim. Bu durumu iki kişi yaşıyorsunuz ve çözümünü de ikiniz gerçekleştireceksiniz. Bebeğin olması için, tam bir cinsel birleşme gerekli değildir. Bu sorunu çözmeye çalışırken; ikinci bebeğiniz de gelebilir.

Sorunun kaynağında duygusal faktörler veya çocukluktan itibaren aldığın eğitimin izleri var gibi görünüyor. Cinselliğin ve ona bağlı sosyal davranışların ayıp karşılandığı bir ortamda büyümüş olabilir misin? Başına bir şey gelmesin diye; bu konularda korkutulmuş olabilir misin? Bazı annelerin gıpta ettiği büyüklerini üzmeyen, dinleyen, akıllı bir çocukluk mu geçirdin? Kuralcı ve mükemmeliyetçi birileri tarafından mı yetiştirildin? Bu duruma kaynaklık edebilecek pek çok neden geliyor aklıma. Ama hiç biri bu sorunu şu anda çözmene yardım etmez. Önce; jinekologundan bir randevu al. Doktorun sana, bedensel açıdan, acıya duyarlılığını artıran bir durum olup olmadığı konusunda bilgi verecektir. Aynı şekilde eşinin de benzer bir muayeneden geçmesi istenebilir. Tıbbi incelemenin sonuçlarına göre; bir psikolojik yaklaşım belirlenebilir. Bireysel ve çift terapileri ile sorunun çözülebileceğini düşünüyorum.

**

Hayattan zevk alamıyorum

Merhaba kolay gelsin. Benim çok büyük bir sorunum var. Yaklaşık, 1,5 senedir içimde olan bir sıkıntı var. Öyle bir şey ki, elim ayağım koyuveriyor. Bir an bir geliyor içime, çalışasım gelmiyor. Ben bu sıkıntıdan kurtulamıyorum. Hep aklımda. Hiçbir şeyden zevk alamıyorum o an. Doktora da gitmek istemedim. İlaç verir düşüncesi ile... Bu sıkıntının tamamen tedavisi var mı? Bu arada yaşadığım kötü bir olay da yok, Allah’ıma şükür. Ne yapabilirim? Yardımcı olursanız sevinirim... Saygılar.

Rumuz: mutsuz

Sevgili mutsuz, çağın hastalığı depresyona düşmüş gibi görünüyorsunuz. Yaşam zevkimizi ele geçiren bu illet; kendimizi dibe vurmuş gibi hissetmemize neden olan bir çöküntüdür. Psikolojik ve tıbbi tedavisi vardır. Uzun zamandır bu durumda yaşadığınız için, öncelikle bir psikiyatra başvurmalısınız. İlaç tedavisi ile birlikte, bir psikologla başlatacağınız psikoterapi; sizin bu dertten kurtulmanızı sağlayacaktır.

**

Beni aldattığını unutamıyorum

Sevgili Ayla Hanım,

20 yıllık evli bir kadınım. İyi gittiğini düşündüğüm bir evliliğim vardı ama bir yıl kadar önce ihanete uğradım. Kocam beni, yabancı bir kadınla aldattı. Kırıldım, ağladım hatta boşanmayı bile düşündüm. Çocuklar, ailem, eşimin pişmanlığı ve ona olan sevgimden dolayı ayrılmadım. Affetmeme ve her şey yoluna girmesine rağmen, kocamın yaptığını unutamıyorum. Moralim bozuk. Sanki her an, her yere ihaneti de geliyor gibi. Gezmeye gidiyorum, iş yapıyorum, gazete okuyorum ama yaptıkları beynimden çıkmıyor bir türlü. Unutmak için ne yapmalıyım? Saygı ve hürmetlerimi sunarım. Selamlar.

Rumuz: KIRIK KALP

Sevgili kırık kalp,

Yaşadıklarınızı, hemen unutmanız ve anılardan silmeniz mümkün değil. . “Unutun” demiyorum ama ona her baktığınızda sadece hatasını görüyorsanız; eşinizin suçluluk duygusundan kurtulmasına izin vermiyorsunuz demektir. Bu tehlikeli bir duygudur ve kendini olumsuz algılayan kişinin kaçmasına, kapanmasına neden olur.

Unutmaya çalışmak yerine, geleceğe yönelik yeni adımlarınızı belirlemeniz gerekir. Bundan sonraki yıllarınızda paylaşmayı umduğunuz ikili ilişkinizden beklediklerinize odaklanın.  Bunun yanında, mademki affettiniz ve “devam” kararı verdiniz; geçmişten getirdiğiniz güzellikleri, ortak anıları da korumanız gerekir. “Ben ne yaptım da bunlar başıma geldi” diye düşünmeyin. Bu; olanları açıklamak için doğru bir yol değildir. Bu hatayı yapan kişi; sadece hatadan mamul bir erkek olsaydı; sanırım affetmeyecektiniz. Affettiğinize göre; ikide bir kendinize ve ona diyet ödetmekten kaçının. Karşılıklı oturun ve geçmişteki bu kara lekeyi hiç gündeme getirmeden, ilişkinizi gözden geçirin. İkinizin ihtiyaçlarının giderilmesine yönelik önlemler almaya ve birbirinizle zaman geçirmeye çalışın.

**

Evliliğim bir felakete dönüştü

Merhaba Ayla Hanım,

İki buçuk yıldır evliyim. Ben 27 yaşındayım, eşim de 28. Anlaşarak evlendik ve başta her şey iyiydi. 5 aylık bir kızımız var. Özel hayatımız hiç kalmadı. 2 haftadır aynı yatakta yatmıyoruz bile. İşten geliyoruz ve yemekten sonra o televizyonun karşısında uyuyor. Onunla bir şeyler paylaşmak, bir yerlere gitmek istediğimde bana “Yorgunum, sen bensiz yap” diyor. Monoton bir hayatımız var anlayacağınız. Ben acaba yanlış bir evlilik mi yaptım? Yoksa sizce aramızdaki sevgi bitti mi? Boşuna mı uğraşıyorum?

Rumuz: EVLİ VE YALNIZ

Sevgili “evli ve yalnız”,

Anlaşılan, karşılıklı tıkanıklık yaşıyorsunuz. Çözmeniz gereken ve sanırım ertelemiş olduğunuz çatışmalar sizi aynı evde yaşayan yabancılara dönüştürmüş. Bu tip uzaklıklar, karşılıklı yanlışların artmasına olanak verir. İkiniz de birbirinize aynı mesajı veriyorsunuz: “Mutsuzum, yalnızım. Beni anla. Bana sarıl ve karşılık bekleme. Beni sev.” Karşılıklı olarak aynı mutsuzluğu yaşıyorsunuz ve benzer beklentilere sahipsiniz. İkiniz de o kadar hayal kırıklığı içindesiniz ki; birbirinize bakamıyor ve karşılıklı beklentilerinizi yerine getiremiyorsunuz.  Yanlış bir evlilik değil; ciddi bir çatışma yaşıyorsunuz ve bir an önce çözmeye hazırlanmanız gerekir. 

**

Çocuğum başka çocuklardan kötü şeyler öğreniyor

Ayla Hanım,

Çocuğum iki buçuk yaşında ve altı aylıktan beridir bakıcıya gidiyor. Orada bir başka çocuk daha var. Her gün doğal olarak birbirlerinden bir şeyler öğreniyorlar. Ama bazı öğrendikleri benim hoşuma gitmiyor. Kötü kelimeler ve bazen de şiddet öğrenerek geliyor. Okula gideceği zaman da birçok şey öğreneceğini biliyorum.

Oğlumu doğru yetiştirme adına, bu tür şeylerle karşılaştığımda nasıl davranmalıyım?

Rumuz: Sakine

Sevgili Sakine,

Çocuğun en fazla etkilendiği ortam, zamanını en çok geçirdiği ortam olmuş. Sen günün sonunda; gün boyunca öğrendiklerini silmeye, onu değiştirmeye uğraşıyorsun. Bunu yapmak yerine, dar zamanınızı ortak paylaşımlarınıza ayırın. Çocuğunla kavgayı bırak. Beraber eğlenin, gülün, mutlu olun. Hasret giderin. Ana oğul olarak hayatın tadını çıkarmaya başladığınızda zaten, senden aldıklarını öğrenecek ve kimliğine yerleştirecektir. Bakıldığı ortamda seviliyor, şefkat görüyor ve fiziki ihtiyaçları karşılanıyorsa bu şimdilik sana yetsin.

Yazıyı Paylaş:

YORUMLAR

    Köşe Yazısına Ait Yorum Bulunmamaktadır....

YORUM YAZIN

  • CAPTCHA security code
  • Yorumu Gönder

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Şahıs/Şahıslar’a aittir.