HUNKAR SAG GIYDIRME
Uzm. Sos. Nihal SALMAN

Uzm. Sos. Nihal SALMAN

22.01.2017

  • Website
  • Google+
  • Instagram
  • LinkedIn
  • Email

Anne baba davranışlarının, çocuklar üzerindeki etkileri-2

Dengesiz, kararsız ve tutarsız anne baba tutumu

Çocukların davranışlarına farklı zamanlarda farklı şekillerde yaklaş aile tutumudur.. Bu durum daha çok anne veya babanın o anki psikolojik durumu ile ilintilidir. Genel ” babanın iyi saatine denk getirelim” cümlesinin kurulduğu ailelerdir. Bu durumda çocuk neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlayamamaktadır. Çünkü ailenin psikolojik durumuna göre çocuğa karşı tavrı değişmektedir. Tutarsız anne baba tutumlarının bir diğer örneği ise anne ve baba arasındaki tutarsızlıktır. Anne ve baba farklı disiplin anlayışları geliştirebilirler. Anne ve babalar samimiyetlerini yitirmeden ortak tavır geliştirmelidir. Önemli olan çocuğa neyin yanlış neyin doğru olduğunu öğretirken ortak anlayış geliştirmektir. Bunu yaparken samimiyetin kaybolmaması gerekir. Yani anne veya babadan hiçbir rol yapmamalıdır. Baba çocuğa bir suç işlemesi sonucunda bir ceza verdiğinde anne hemen annelik şefkati ile çocuğunu kucaklayıp sevmemelidir. Çocuk zararlı bir şey yaptığında anne akşam babana söylerim deyip geçiştirmemeli kendisi müdahale etmelidir.
 

Bu tip ailelerde anne-babalarda birbirlerine karşı tutarsız davranmaktadır. Birbirlerine bazen bağırıp, bazen de sevgi gösterirler. Çocuk gelecekte eşine karşı nasıl davranacağı konusunda davranış şekli oluşturamamaktadır. Toplumumuzda anne babaların çocuklar hakkındaki tutarsız ve ayırımcı davranışlarından bir başkası ise kız erkek çocuk ayrımıdır. Genelde erkek çocuklar kız çocuklara oranla daha ayrıcalıklıdır. Bu durum genellikle kız çocuklarının silik, çekingen, korkak olmalarına neden olur. Toplumumuzda görülen kadın cinayetleri, kadına şiddet vs problemlerin temel kaynağı ailelerin çocuk yetiştirme tarzıdır.
 

Büyük çocukların yetişme tarzı ile küçük çocukların yetiştirilme tarzları arasında da farklılıklar görülmektedir. İlk çocuğu yetiştirirken daha otoriter, kuralcı ve hatalı olurken, ortanca çocuklarda biraz daha esnek davranılmakta, küçük çocuklarda ise daha sevecen ve hoşgörülü olunmaktadır. Anne babaların küçük çocukları daha fazla koruduğu, büyük çocuklara ise erken yaşta fazla sorumluluk yüklediği de diğer bir gerçektir.
 

Dengesiz ve kararsız tutumla yetişen çocukların özellikleri
 

Aşırı saldırgan veya çekingen olabilirler.
Kaygılı, güvensiz bir kişilikte olabilirler.
Büyüdüklerinde karşısındaki insanlara güven duymaz, yalnızlık hissederler.
Tutarsız ve kararsız bir kişilik sergilerler.
Karar vermekte güçlük yaşarlar.
 

Amaçsız hoşgörülü anne baba tutumu
 

Bu ailelerde amaç çocuğun özgür olması ve sınırsız hoşgörülü ile yetiştirilmesidir. Çocuğun davranışlarına hiçbir şekilde kısıtlama getirilmez. Çocuk bir başkasına zarar verebilir, birine hakaret edebilir, ders çalışmaya bilir, yemek yemeye bilir ama anne baba çocuğa yaptırım uygulamaz, çocuk tamamen istediği şekilde davranır. Bu tutum bir ailede sürekli olmasa da bazen çevremizde görebiliriz. Örneğin bir çocuğunun yanlış yaptığını bilmesine rağmen müdahale edilmeyen, yaptırım uygulanmayan durumlar gözlemişizdir. Ev gelen misafire tükürmekten tutunda çeşitli hakaretlere varan kelimeler kullanan çocukların genelde gülerek karşılanması, çocuk işte deyip geçiştirilmesi bu tutuma örnek teşkil eder. Ancak bizim çocuk diye geçiştirdiğimiz durumlar çocuğun kişilik yapısını oluşturmaktadır. Bu ailelerde çocuğun kendisine ve çevresine zarar verebilecek davranışlarda bile denetimden uzaktır, aile müdahale etmez. Aile doğruyu ve yanlışı çocuğunun yaparak yaşayarak öğrenmesini ister, çocuğa neyi yapması veya neyi yapmaması konusunda bilgi verilmez. Oysa çocukların bizim rehberliğimize ihtiyaçları vardır.
 

Aile içinde çocuğun hakları sınırsızdır. Çocuğun nerede duracağı belirlenmemiştir.
Anne baba çocuğun yanlış davranışlarını görmekte ama ‘iyi bir eğitim baskıcı değil, özgür olmalıdır’ düşüncesi ağırlıkta olduğu için çocuğa sınırsız özgürlük tanınmaktadır. Aileler kendi çocukların özgürlüğü için bazen başka insanların özgürlüklerini kısıtladıklarının farkında olmazlar. ‘Benim çocuğum ideal davranışlara sahip olmalı’ demekte ve çocuğa az da olsa baskı yapmamaktadır. Anne baba çocuğun davranışlarına karışmamakta, kural tanımayan bu çocuklar okullardaki kurallarla karşı karşıya kalınca hayal kırıklığına uğramaktadırlar. Bu tutum ile yetişmiş çocukların en fazla zorlanacakları şey, toplumsal kurallardır. Okulda, iş yerinde, trafik, parkta, vs. toplumsal kuralların işlediği yerlerde, bu kurallara uymakta zorlanacak bazen yalnızlık yaşayacaktır.
 

Serbest anne baba tutumunda yetişen çocuklar bir müddet sonra anne babalarını denetim altına alırlar, şımarık olurlar. Anne babanın bu serbest tutumları ev içinde geçerli olduğu gibi ev dışında da geçerlidir. Tabii en büyük problem misafirliğe gidildiğinde veya başka çocuklarla karşı karşıya kalındığında ortaya çıkar. Böyle anne babalar hoşgörülü tutumlarından kolay kolay ayrılmak istemezler. Çocuğu en kolay yöntemle büyütmektedirler. Bırak ver de ağlamasın, siz hiç çocuk olmadınız mı? Çocuğa karşı koymaktansa, anlık isteklerini yerine getirip ağlatmamak her zaman daha kolay olur.
 

Serbest tutumla yetişen çocukların özellikleri
-Herkes onlara hizmet için vardır,
-Her yerde, her zaman istekleri olmalıdır.
-Toplumsal kurallarla karşı karşıya kaldıklarında hayal kırıklığına uğrarlar
-Bencil, saygısız ve şımarıktır.
-Emir kipi ile konuşmayı çok severler.
-Toplumun vermediği hakları kendilerine tanımaya çalışırlar
Kaynak: http://www.psikolojiportali.com/anne-baba-tutumlari/
https://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/Annebaba Tutumları.pdf
(Devam edecek)

 

 

Yazıyı Paylaş:

YORUMLAR

    Köşe Yazısına Ait Yorum Bulunmamaktadır....

YORUM YAZIN

  • CAPTCHA security code
  • Yorumu Gönder

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Şahıs/Şahıslar’a aittir.