HUNKAR SAG GIYDIRME
Uzm. Sos. Nihal SALMAN

Uzm. Sos. Nihal SALMAN

29.01.2017

  • Website
  • Google+
  • Instagram
  • LinkedIn
  • Email

Anne baba davranışlarının, çocuklar üzerindeki etkileri-3

Mükemmeliyetçi anne baba tutumu

Mükemmeliyetçi anne babalar çocuklarından her şeyin en iyisini bekler. Çocuklar onlar için başkaları ile kıyaslanacak, sürekli özellikler yüklenecek, başka insanların beğenisini kazanacak, çok bilgi, iyi resim yapan, iyi müzik yapan iyi satranç oynayan, bir nesneden öteye geçemez. Çünkü çocukların beklentileri önemli değildir önemli olan ailenin çocuktan beklentileridir.

Bu tutumda olan anne babalar çocuklarını oldukları gibi kabul etmezler, her alanda çocuklarının kapasitelerini zorlarlar. Çocuk kaldıramayacağı bir yükün altına girer, beklentiler altında çocukluğunu yaşayamaz. Çocuklar hata yapamaz ve yaptığı zaman bedelini fazlası ile öderler. Anne babanın koyduğu kurallara çocuk uymak zorundadır. Önemli olan o kuralların yerine getirilmesidir. Mükemmeliyetçi anne babalar çocuklarından aşırı şekilde toplum kurallarına uymasını beklerler. Toplumsal kurallara uyma noktası bir çocuk için değil de sanki bir yetişkin için istenir. Çocuklar tıpkı bir büyük gibi yetiştirilir.

Çocuk anne babanın koyduğu kurallara uymadığı zaman çocuğa verilen cezalar katı ve sert olmaktadır. Bu ailelerde anne-baba çocuk için gerçektende yoğun stres yaşamaktadır. Sürekli onu gözlemekte, davranışlarını yorumlamakta, en doğrusunu beklemekte, bunları yaparken de belli bir enerji harcamaktadır. Çocuk beklentiyi karşılamadığında bu harcanan enerji dile getirilir. “senin için ……” diye başlayan cümlelerle çocuğa duygusal baskı yapılır. Bu baskı sonuç vermediğinde bazen fiziksel şiddet bazen de psikolojik şiddet uygulanır

Aşırı koruyucu anne baba tutumları

Bu ailelerde çocuğa gerekenden daha fazla özen gösterilir. Çocuk üstüne titrenilmesi gereken bir çiçek gibi sürekli, bir koruma çemberi içinde yaşamaktadır. Koruyucu tutum ailenin tümünde olmasına rağmen daha çok anne ve çocuk arasında gözlenir. Geç kavuşulan, aşırı istenilen, tek çocuk, tek erkek veya kız çocuk gibi çocuklar genellikle abartılmış bir şekilde, gerçek sınırları aşmış bir koruma çemberinde olurlar. Anne babalar çocuklarını el bebek gül bebek büyütürler. Genellikle bu tür çocuklar erken konuşup geç yürürler. Çünkü aile zarar gelmesin diye adeta kucaktan indirmez, tek başına bırakılmaz sürekli desteklenir. Aile tarafından çocuğun her çağrısına cevap verilir. Çocuğa zarar gelebilecek ortamlardan kaçınırlar. Ağlamasın, üşümesin, terlemesin, hasta olmasın, yorulup incinmesin, mikrop kapmasın diye aile üyeleri ellerinden gelen tüm gayreti gösterir.

Bu tip ailelerde anne bu koruma güdüsünü çevresindeki çocuklara yansıttığı zaman, ev gelen misafir çocuğun bile sırtını sürekli kontrol eder, terlemiş mi? diye.

Bu ailelerde en büyük problem çocuğun gelişimine göre davranmasına fırsat verilmez. Aşırı koruyucu anne, çocuğuyla öyle bütünleşir ki onun büyüdüğünü ve olgunlaşabildiğini asla kabul etmek istemez. Çünkü bunu kabul ettikleri zaman kontrolü yitireceklerinden korkarlar. Bu tür anne babalar ergenlik çağında bulunan çocuklarına bile kendileri banyo yaptırmak isterler. Çocuğa evde, seçim konusunda pek söz hakkı verilmez. Bu ailede, çocuk büyümüş olmasına rağmen anne çocuğuyla yatmak ister. Sebep olarak da geceleyin çocuk korkulu rüya görürde korkarsa ben onun sesini duyamam, yanında olamam diye söylerler. Anne bu tür davranışıyla çocuğuna olan derin sevgisini dile getirdiğini ve çocuğuna yardım ettiğini düşünmektedir.

Kaynak: http://www.psikolojiportali.com/anne-baba-tutumlari/

https://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/Annebaba Tutumları.pdf

(Bitti)

Yazıyı Paylaş:

YORUMLAR

    Köşe Yazısına Ait Yorum Bulunmamaktadır....

YORUM YAZIN

  • CAPTCHA security code
  • Yorumu Gönder

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Şahıs/Şahıslar’a aittir.